Novel & Cerita Quotes About Heartbreak

“Bakit si Olivia na naman ang bida sa puso niya? Bakit si Olivia na naman ang nakikita hindi lang ng mga mata niya kundi maging ng puso niya? Bakit palaging puro si Olivia? Paano naman ako? Ako iyong nagmamahal sa kaniya, e. Bakit hindi na lang ako? Bakit? Handa naman ako’ng gawin ang lahat para sa kaniya, a? Bakit hindi ako? Bakit hindi na lang ako? Ibibigay ko naman sa kaniya ang lahat-lahat ng gusto niya kaya bakit hindi na lang ako ang mahalin niya?” I know that I was blabbering nonsense and attracting unwarranted and embarrassing attention for all of us but they still stayed… for me because I am their friend. And somewhat, knowing and seeing that fact, made my achy breaky heart feeling

Kitang kita ako ang pait sa kanyang mga ngiti at kung paanong nawala yun at naging isang linya na lang. "If this will make you happy, then I will make you happy even if it means to break my heart." Mahinang sagot nito sa akin. Humakbang si Vander paatras hanggang tuluyan na siyang tumalikod at nawala sa paningin ko. Kasabay ng pagbagsak ng mga luha ko na kanina ko pa pinipigilan ay ang pagbagsak din ng malakas na ulan.

Ngumiwi siya at maya-maya lang muling tumawa at muling napatitig sa kaniyang hawak-hawak na wine glass. "In simple answer, I wanna still be happy despite my broken heart. Syempre hindi naman mawawala ang sakit. Nandoon pa rin nakatago lang. But I don't believe in the 3 months rule after break up," natatawang aniya. I slowly nodded a bit enlightened by her words.

deklara ko pa na ikinatawa niya. "May kilala ka bang babae?" "Yun na nga eh, wala akong kilala. Tiyaka, kahit bigyan kita ng ibang babae, hindi ka naman gagaling agad sa heartbreak mo." feeling guilty na naman ako. Hindi naman maiiwasan 'yun, lalo pa't gagawin pa ng lalakeng wala namang ibang ginawa sa'yo, maliban sa maging mabait na ihatid ka sa taong mahal mo, tapos mahal ka pa.

“Eto, basag. Wasak… Alam ko at inaasahan ko naman nang mangyayari ito eh. Hindi ko lang inasahan na ganito kaaga. At lalong hindi ko rin inasahan na ganito pala ka sakit. Sorry ah?” Halos pa bulong niyang sabi saka marahas na pinunas ang luhang nag babadya nanamang tumulo. Naramdaman niya ang pag hawak nito sa ulo niya maging ang marahan nitong pag gulo sa kanyang buhok. “Don’t apologize for what you feel Natalia, you loved him. It’s natural to cry when you got a broken heart.” Seryosong sabi nito, agad naman siyang napa angat ng tingin saka ito tinitigan.

May mga gabi pa ring umiiyak siya. May mga kanta pa ring hindi niya kayang pakinggan. Pero hindi na siya tumatawag. Hindi na siya nagme-message. Hindi na siya umaasa. And that was her first victory. Hanggang sa isang gabi. Umuulan. Of course umuulan. Because heartbreak always loves dramatic timing. May kumatok sa pinto niya. Isang beses. Dalawa. Tatlo. Ayaw niyang tumingin.

Napabuntong-hininga, pumayag ang matatag na lalaki. “Kung wala ka sa mood para magtrabaho, hayaan mo akong maging pansamantalang kapalit mo, okay? Alam kong ang isang broken heart ay nangangailangan ng mahabang panahon para maayos." Mabilis na na-detect ni Alejandro ang manipis na nakatalukbong jab sa kanyang mga salita. "Walang nagtanong sayo na timbangin mo sa isang nakakatawang pangungusap, babae. Wala ako sa mood para pagtawanan ka."

nangingiting panunukso niya. "Mamshie, ha! Broken hearted pa ko, wala muna sa isip ko ‘yan," sabi ko kaya bahagya siyang natawa. "Anak, kapag broken hearted ang isang tao, walang ibang solusiyon kundi love rin mismo. Someone will fix that broken pieces at hindi mo mamalayan good as new na ang puso mo." "Corny ma, ah!" Nagtawanan kami pero mayamaya lang ay bahagya niya akong siniko.

Kilangan ko ng tapusin lahat ng kahibangan ko. Sometimes we have to make a decision that will break our heart but will eventually give peace to our soul. "Goodbye William, I wish not to you see ever again..."

"So, nagbago na ang isip mo na hindi ka na uli magtatangka na magpakamat*y?" "If you do the same." "Minsan sumasagi rin sa isip ko. Pero naghahanap ako lagi ng dahilan para mabuhay." Tinapik-tapik ko ang likuran ni Josh. "Tutulungan kita na makalimutan ang heartbreak mo." "Paano?" Itinaas ko ang lata ng beer. Iyon na yata ang ikawalo. "Maglalasing tayo. Uubusin natin ang mga alak dito."