Novel & Cerita Quotes On Insecurity

Masiyado kasi silang malalim magsalita. Napailing iling ako. Bakit ko ba pinapansin ang mukha ko, sabi ni mommy at daddy 'wag na 'wag akong magkakaroon ng insecurities sa sarili. Tama, hindi ko dapat 'to iniisip. Isa pa bakit ko nanaman ba iniisip ang isang 'yon. Mukhang tæ.

I asked at nakikinig ang mga tao sa paligid. “Because you are born to be on the heel of my shoe, wala ka sa kalingkingan ko and maybe you can say that I am insecure over again, but my insecurity becomes power, and that power will destroy everything that I want to.” Binitawan ko ang upos ng sigarilyo at tinapakan ito. Lumabas sa conference room at lumakad papunta sa opisina ng CEO, walang humarang o pumigil sa akin. Even Feline’s secretary is afraid to stop me now.

I muttered softly. “Hindi selos ‘yan, Ahya. Insecurity ‘yan. Wala namang nakakaselos do'n. Wala naman kaming ginawang kakaiba eh.” “Why would I be insecure?!" depensa ko sa accusation nya. "Eh mas gwapo ako do’n! Mas malaki lang ang katawan no’n pero kung mukha rin lang naman ang pag-uusapan, I’m much better-looking!”

Huminga ako ng malalim at binitawan ko dito na naging dahilan mapa upo ito habang pilit hinahabol ang hininga niya. “Kung ayaw mo na nai-insecure ka, gumawa ka ng paraan para lahat ng insecurities mo mapunan mo! Hindi yung nang aaway ka, napaka isip bata!” Inis kong wika dito at tumalikod na ako.

“Napakasakit lang sa akin na tuluyang nilamon ng pagseselos mo ang pagmamahal mo sa akin. Hinayaan mong sirain ng paghihinala ang dapat ay buong tiwala mo sa akin at ng pagmamahal mo. Ako naman ang magtatanong tutal kahit anong isasagot ko ay hindi ka naman na rin naniniwala pa. Nagseselos ka ba kay Jenny?” “Selos? siguro, maari, ngunit mas akmang sabihing natatakot akong pinagpapalit mo na ako.” “Natatakot ka sa wala. Kinukutuban ka sa bagay na hindi pwede. Nilalamon ka lang ng iyong insecurities.” “Insecurities? Hindi ako insecure, pero sige oo na, ako na ang insecure, baka nga wala na akong tiwala rin sa sarili ko at pagmamahal mo ngunit, siguro ngayon lang.”

wala sa sariling usal niya. "Tsk, ayusin mo kako 'yang mukha mo at hindi bagay sa aura mo. Para ka namang insecure na insecure d'yan at walang ibubuga sa babaeng 'yan, gayong higit na mas lamang ka naman." dagdag pa nito na halata talaga ang inis sa boses nito.

"Don't let anybody tells you otherwise." Bumungisngis si Luke. "Bakit? Halata na ba talaga ang insecurities ko?" "I'm not here to psycho-analyze you, alright? Pero lagi ka kasing nakayuko. Para bang nahihiya ka sa hitsura mo." He tsk-ed. "Ganito, Luke, when you're with me o hindi kaya ay so Logan, kailangan nakaangat 'yang baba mo. Let the world see that handsome face, okay."

"Ang saya, ang gagaling." Napaigik siya, "Hayss ano ka ba, alam mo selos lang 'yan, nagseselos ka lang sa babaeng 'yan, wait teka, nai-insecure ka ba?" Tumango na lamang ako. Sino ba kasing hindi mai-insecure? Dumating lang iyong haliparot na iyon, parang naging multo na lang ako sa mag-ama ko. "Kausapin mo ang asawa mo, sabihin mo iyang nararamdaman mo, para naman aware siya."

Literal na nag-glitch ang utak. “Dahil… dahil hindi pa ako handang ibigay sa kanya ‘yon,” mahina niyang sagot, halos hindi ko marinig kung hindi ako nakayuko ng kaunti. Nagtagpo ang mga mata namin, at mas lalo akong napangisi internally. So this isn’t about me at all. This is about fear. Insecurity. Competition. Cute.

lulundag ito at kakagatin siya nang buhay. “If that’s how you think, wala na akong magagawa,” sagot ni Cassie, hindi nagpatalo. “Pero paalala lang, babae man o lalaki, hindi dapat binubunton sa iba ang insecurity. Huwag mong sisihin ang iba dahil lang natatakot kang sisihin ka ng asawa mo.” Sa isip niya, bagay na bagay talaga sina Axel at Aurora, pareho ang imahinasyon, pareho ang takbo ng utak, at pareho siyang iniisip na may gusto pa siya kay Axel.