Quotes On Siblings Bond Novels & Stories

humugot ito ng malalim na hininga at pinakawalan ito. "I promised. I promised to my self that I'm going to be a slave just for my sister. Only for my sister. Kasi iyon ang matagal kung pinapangarap. Kahit na sa paraan na iyon maipapakita ko sa kaniya kung gaano ko siya kamahal. Nakikita ko sa mga kaibigan ko, the way they treated their siblings. Hindi ko nagugustuhan. Kaya talagang pinangako ko na, kung ano ang ginawa nila sa kapatid nila, hinding-hindi ko gagawin sa kapatid ko. I love my sister so much. I couldn't hurt my own sister. Hurting her means hurting my self also. I can't stand seeing my sister's crying just because of me. I don't want that to happened. Every year I celebrate my bi

Kahit pa malayo sila sa isa't-isa mananatili pa rin ito na nag-iisa at tunay niyang kapatid. The siblings will still remains siblings and it will never change until forever. Bigla siyang napatigil sa malalim na pag-iisip ng bigla niyang maramdaman ang paggalaw sa kanyang tiyan. Saglit muna siyang huminto at huminga ng malalim nang bigla nanaman siyang makaramdam ng kakaiba sa kanyang tiyan. "Naku naman anak, huwag muna ngayon may ginagawa pa kasi si Mommy please!" Pabulong na salita na niya.

“Brother, you confirmed we’re blood siblings by stealing my hair. Why are you still calling me ‘Miss Sophie’? Don’t you think our parents would be sad? You should love me.” Hindi agad sumagot si Jaxon. Kumuha muna siya ng mainit na tubig at iniabot ito kay Skylar, bago tumingin kay Sophie. “Blood-related siblings shouldn’t love each other… baka kasi manganak ng sanggol na may deformity.” “Pfft—!” Nabilaukan si Skylar at nabulwak ang iniinom na tubig, diretso sa mukha ni Sophie.

“… bestfriend mo?” Kinagat ko ang aking ibabang labi nang marinig ang tanong niya. I know how strong the bond between the Fontanillas. Mabait sila sa akin noong hindi ko pa ‘sinasaktan’ ang Kuya Dylan nila. But now that they saw him hurt, walang pag-aalinlangan nila akong tinalikuran. I sighed. They’re pretty biased, I know. But it just shows how strong their bond as a family—hinding-hindi nila tinatalikuran ang isa’t-isa.

"Ngayon ko lang naranasan ang mahalin ng isang magulang--" "How about your f**king sister you stupid! Wag puro sarili mo lang ang isipin mo, have you ever think about her huh? Naisip mo ba minsan na hindi lang ikaw ang gustong makaranas non, hindi lang naman ikaw ang nawalan ng magulang. Kayong dalawa kaya dapat mas mahalin mo sya kesa sa ibang tao lalo na ikaw ang Ate at ang Ate pinagtatanggol ang kapatid nya sa ibang tao! Hindi yong hinahayaan mo lang syang saktan ng mga tinuring mong bagong pamilya na mahal na mahal ka kamo!" Wala akong kapatid but I wish I had. Kase wala si mommy patay na sya but maybe if I had a sibling, I won't feel alone, I guess. Siguro mas may karamay ako sa lahat.

Nakikita ko na sobrang nag-aalala sa akin ang kapatid ko. “Hinahanda ko na ang sarili ko sa bagay na ‘yan. At natatakot ako, pero alam ko na hindi ko kayang itago ang lahat habang buhay. Kagaya mo, wala tayong sikretong hindi nabubunyag.” Saad ko sa kapatid ko. Ngumiti lang ito sa akin. “Ikaw na muna ang bahala kay Alec. Thank you so much dahil palagi kang nasa tabi ko. I’m very blessed to have a sister like you.”

Umiling ako sa kaniya. “Kaya ko mag-impake mag isa.” “Sige na, ayaw mo bang makapag bonding kasama ang kapatid mo? Sigurado ako matagal ulit bago kayo mag-kikita.” Ibis akong napahilamos. Talagang gagawa 'to nang dahilan para magsisi ako eh.

“Britney, Daddy, thank you for being the light in my life. I promise to carry your love and memories with me always. Though we are apart, we will forever be connected by the bond of family.” I take a step back, looking at the casket with a mixture of sadness and acceptance. Tinitigan ko ang aking kapatid. “Brit, it feels like just yesterday we were laughing and making plans for the future. Now, all I have are memories to hold onto.” I take a deep breath, trying to compose myself. “I want you to know that you've left an irreplaceable void in my heart. You were not just my twin sister, but my best friend.” I pause a mixture of sadness and gratitude evident in my voice. I can’t stand it anymore

"Really? You have a Son? Maybe he's cute also like Aki. Kaya lang mukhang supladang Bata. I didn't seen Her smile." "Pagpasensyahan mo na, hindi lang talaga sila mahilig makipag usap specially sa mga hindi nila kilala but they are sweet naman." "I love Kids talaga. Ang hirap kapag walang Kapatid." "Will, ituring mo na lang silang Little Siblings mo." natatawang sabi ni Franz. "Siblings talaga? So, Ako ang panganay ganoon? Hindi ba puwedeng Second Mom na lang?" natatawang biro nito.

Lumipat ang kamay nitong nakahaplus sa buhok ko sa likuran ko at mahigpit niya kong niyakap. "You're right… this is just pure brotherly love…" Kay lalim na ng gabi ngunit heto ako't gising pa rin ang diwa. Kay ilap ng antok sa akin, nakailang baling na ako at palit ng posisyon ngunit nanatiling masigla ang mga mata ko. 'Di rin ako nakapag-aral dahil laging inaagaw ang isip ko sa mga salitang lumabas sa bibig ni Kier. Is it really possible for a person to fall in love to his or her sibling? We may be just a teenager ngunit alam namin pareho na sobrang mali ang magkakagusto sa sariling kapatid.