Novelas y relatos de Quotes On Siblings Bond

Naramdaman ni Isla ang katapatan sa sinabing iyon ng binata sa kanya, so eventually, natagpuan na lamang niya ang kanyang sariling nakangiti rito dahil nga sa sinabing nitong iyon sa kanya. “There, and one more thing, we grew up together. It’s like we are siblings because we grow old inside the same house and played together in one yard, so I want you to feel comfortable when you are with me. If you need anything just tell me and I will find a way to help you,” dagdag pa ng binata. Mabilis na pinawi ng salitang sibling na sinabi ni Vincent ang magandang ngiti sa kanyang mga labi. "Oo naman, thank you, anyway," sagot ni Isla saka pinilit na ngumiti sa dakong huling.

"Ngayon ko lang naranasan ang mahalin ng isang magulang--" "How about your f**king sister you stupid! Wag puro sarili mo lang ang isipin mo, have you ever think about her huh? Naisip mo ba minsan na hindi lang ikaw ang gustong makaranas non, hindi lang naman ikaw ang nawalan ng magulang. Kayong dalawa kaya dapat mas mahalin mo sya kesa sa ibang tao lalo na ikaw ang Ate at ang Ate pinagtatanggol ang kapatid nya sa ibang tao! Hindi yong hinahayaan mo lang syang saktan ng mga tinuring mong bagong pamilya na mahal na mahal ka kamo!" Wala akong kapatid but I wish I had. Kase wala si mommy patay na sya but maybe if I had a sibling, I won't feel alone, I guess. Siguro mas may karamay ako sa lahat.

Nakikita ko na sobrang nag-aalala sa akin ang kapatid ko. “Hinahanda ko na ang sarili ko sa bagay na ‘yan. At natatakot ako, pero alam ko na hindi ko kayang itago ang lahat habang buhay. Kagaya mo, wala tayong sikretong hindi nabubunyag.” Saad ko sa kapatid ko. Ngumiti lang ito sa akin. “Ikaw na muna ang bahala kay Alec. Thank you so much dahil palagi kang nasa tabi ko. I’m very blessed to have a sister like you.”

Umiling ako sa kaniya. “Kaya ko mag-impake mag isa.” “Sige na, ayaw mo bang makapag bonding kasama ang kapatid mo? Sigurado ako matagal ulit bago kayo mag-kikita.” Ibis akong napahilamos. Talagang gagawa 'to nang dahilan para magsisi ako eh.

“Britney, Daddy, thank you for being the light in my life. I promise to carry your love and memories with me always. Though we are apart, we will forever be connected by the bond of family.” I take a step back, looking at the casket with a mixture of sadness and acceptance. Tinitigan ko ang aking kapatid. “Brit, it feels like just yesterday we were laughing and making plans for the future. Now, all I have are memories to hold onto.” I take a deep breath, trying to compose myself. “I want you to know that you've left an irreplaceable void in my heart. You were not just my twin sister, but my best friend.” I pause a mixture of sadness and gratitude evident in my voice. I can’t stand it anymore

“For staying by my side and supporting me. You guys made me feel that I’m not alone.” Jane chuckled softly, teary-eyed, and playfully elbowed my arm. “Of course we always have your back! You will never be lonely. We are always with you. Even though we parted ways back then, we grew up individually, we still got each other because we’re all sisters.”

"Really? You have a Son? Maybe he's cute also like Aki. Kaya lang mukhang supladang Bata. I didn't seen Her smile." "Pagpasensyahan mo na, hindi lang talaga sila mahilig makipag usap specially sa mga hindi nila kilala but they are sweet naman." "I love Kids talaga. Ang hirap kapag walang Kapatid." "Will, ituring mo na lang silang Little Siblings mo." natatawang sabi ni Franz. "Siblings talaga? So, Ako ang panganay ganoon? Hindi ba puwedeng Second Mom na lang?" natatawang biro nito.

Lumipat ang kamay nitong nakahaplus sa buhok ko sa likuran ko at mahigpit niya kong niyakap. "You're right… this is just pure brotherly love…" Kay lalim na ng gabi ngunit heto ako't gising pa rin ang diwa. Kay ilap ng antok sa akin, nakailang baling na ako at palit ng posisyon ngunit nanatiling masigla ang mga mata ko. 'Di rin ako nakapag-aral dahil laging inaagaw ang isip ko sa mga salitang lumabas sa bibig ni Kier. Is it really possible for a person to fall in love to his or her sibling? We may be just a teenager ngunit alam namin pareho na sobrang mali ang magkakagusto sa sariling kapatid.

He look at me and smiled. “Definitely...yeah.” Vincent said and bite his lower lip. “It's obviously that you like her... Is it okay if i fall inlove with her too?” I don't why but since the first time i saw her there's something i feel. “Hmm, of course we're sibling not just sibling were' twin's. Lahat ng sa'kin ay iyo at lahat ng iyo ay akin.” i smiled. “Thanks bro.” i said and tap his shoulder.

Mukhang mas malala pa. Normal lang naman ‘yon. Hindi naman maiiwasan. Basta ang mahalaga talaga ay ang hindi sila magkawatak-watak. Kung titingnan kasi, parang matibay rin ang kanilang samahan. ‘Yong bond na nabuo nila, hindi lang basta-basta. Sobrang lalim no’n para magkaroon sila nang iisang goal, at ‘yon ay ang bumuo nang isang brotherhood. “That’s understandable. May mga case talagang mag-aaway kayo kung hindi iisa ang naiisip niyo,” komento ko, at itinuon na lang ang aking mga mata sa binabasa.