Quotes On Siblings Bond Novels & Stories

Hindi nawala ang ngiti ko sa labi dahil sa nangyari. Seeing my brothers on good terms made me feel safe. They are the reason I keep moving forward despite the pain that happened. My brothers stood up for me to protect me and I am grateful to have two of them who treat me like I am the only girl they would ever love. I want to cherish each moment that I have with my siblings.

Nakangiti ko naman siyang nilingon. "Bakit?" She sighed deeply. "Take care. Bibisitahin kita doon!" Nanlaki ang mga mata ko. "How pity! We didn't even got the chance to bond as sisters. Kaya pupuntahan kita roon." Ngumiti ako sa kanya saka marahang tumango. Ramdam ko ang sinseridad sa boses ni Sidney kaya sigurado akong totoo ang mga sinabi niya.

I really hope so, cause I wanted to be happy in this luxurious but a burden life. We wrapped things up and bid our goodbye's with each other. Cleona and Chandria are not just my best friends, but they're my sisters by heart. They're always there to support me in every single thing I do, and they keep on assuring that they won't leave me no matter what happens. That's why I always treasure them and our bond won't be broken even if thousands of people will try. I would do anything to protect them at all cost.

sabay tingin nito kay Shantal at Denise. “Stupid bunny, did you forget Mom taught us not to talk to any stranger?” muling tugon nito at hinila nang tuluyan ang kamay ni Brianna. Saka lamang nakabawi si Shantal at nagsalita. “Baby boy, I’m sorry if we dare to hug your little sister. She is so adorable and cute. I didn’t expect she had a twin brother. Two of you look cute and adorable,” nakangiting tugon ni Shantal at mabilis na inangat ang kamay sabay haplos sa pisngi ni Brendon.

she awkwardly tucked her bangs at the back of her ears. “That’s no biggie, Shobe! I was about to give you my other Macbook nga, since hindi ko naman ginagamit... Tanggapin mo na ‘yan. Barya lang ‘yan kay Shoti,” Atsi chuckled. “H’wag kang mahihiya, we’re family. It’s very normal for siblings to help each other. I could give you one of my cars if you’d ask for it. I wouldn’t shrug a shoulder.”

Mukhang mas malala pa. Normal lang naman ‘yon. Hindi naman maiiwasan. Basta ang mahalaga talaga ay ang hindi sila magkawatak-watak. Kung titingnan kasi, parang matibay rin ang kanilang samahan. ‘Yong bond na nabuo nila, hindi lang basta-basta. Sobrang lalim no’n para magkaroon sila nang iisang goal, at ‘yon ay ang bumuo nang isang brotherhood. “That’s understandable. May mga case talagang mag-aaway kayo kung hindi iisa ang naiisip niyo,” komento ko, at itinuon na lang ang aking mga mata sa binabasa.

Ang lapit lang nila sa isa't isa pero parang ang layo na ng loob nila. Alam niyang nagluluksa si Nathan sa pagkamatay ng kaniyang long lost brother na kailan lang noong nalaman nitong may kapatid pala siya. Saglit lang na nagkasama ang dalawa, na nagkaroon ng pansamantalang bonding. Nakaramdam ito noon na parang may pamilya siya ulit, ngunit sa kasamaang palad ay binawian din ito ng buhay. Kaya ramdam niya ngayon kung gaano kahirap ang pinagdaraanan nito.

Tumayo ito, tinaas ng bahagya ang manggas, at tila handa sa kung anuman ang kailangan niyang harapin. “A sibling is responsible for their sibling’s actions.” ani nito, na parang may pahiwatig.

“Why not?” “Kasi magkapatid tayo! Lucifer, are you nuts?! Hindi mo ba naiisip ang sasabihin ng mga tao sa oras na malaman nila na totoong may namamagitan sa ‘tin? Hindi mo ba naiisip kung ano ang iisipin ng mga magulang nati─” “Why do we need to mind what they’re thinking about us?” malamig nitong sambit. “Lahat naman ‘yon ay totoo, ‘di ba? There’s something between us and we’re not siblings.”

Ang uri ng away na ito ay napaka lalim na kung ang mga magkakapatid sa dugo ay maaaring tumalikod sa bawat isa. Si Conley ay hindi dinapuan ng kaba, at hindi niya sinasabing sinabi, "Sige, huwag lang sabihin ang mga marahas na salita sa oras na magkita tayo. Kung tutuusin, biological brothers pa rin tayo. Bakit ka nagkakaganito?