Quotes On Siblings Bond Novels & Stories

Ang nangyari, lumapit sa'kin si Alexis at kumandong sa'kin, samantlang pumalit si Alexa sa kandong ni Kriesha. "As you wish, princess." Sabi ni Alexis at pini-pet ang ulo ng kapatid. They're aspirable as a siblings, a very good example of good bonds. Kahit sinumang makakakita sa kanila will be amazed by the bond that they have. They treat each other well, and Alexis is too considerable for his sister even if it means he has to give way for her. To make her happy. And I want my children to be like them, sana. I'll be one proud parent to have my children, kahit na ilagay pa nating maloko. Because that's what parents should have for their children right? To love and to cherish.

"We know you badly need this and as your sisters, we got your back. That's our promise, e!" "And friends help each other, no matter what." Ibanaba ni Trisha ang kaniyang libro para lumapit sa kanila. She held Sapphire's right hand to press it a bit. "We sometimes fight and argue but we promise to stay for you lalo na sa ganitong mga pagkakataon."

“Hindi ako natatawa. Natutuwa lang ako na nagkaayos na kayo ng tuluyan ng kapatid mo. Masaya ako na sa wakas, natupad na rin ang hiling ko na tanggapin mo siya bilang kapatid mo. Kailangan pala muna niyang mabuntis bago mo siya ituring na kapatid.” “Dad naman! This conversation is not about me. It’s about Alianna and her situation.” “Tama ka! But, you cannot deny the fact that your sister’s situation bonds the two of you together, and it makes me happy. You make me so proud of you even more!”

sabi nito sa akin habang nasa loob kami ng kwarto ko. Nilingon ko naman ito at pilit na ngumiti ng tipid. “I am hoping one day, you will be able to talk again, you know? Just like before…” tumabi ito sa akin at hinawakan ang kamay ko. “I am happy to finally meet you, to be with you because I never felt what it was like to have a sibling because mommy and daddy’s first born died at a very young age… ngayon, I have you and Jahann…” sabi nito sa akin.

Ganito talaga kami, dahil nasanay na kami sa presensiya ng isa't isa, nasanay na rin kaming sabay-sabay na magising. Kahit na mas nauna silang magising sa akin hindi sila lalabas ng kwarto hanggat hindi naririnig ang ingit ng pinto ng kwarto ko. That's the reason why I love them. We may not brothers by blood but in our heart we love each other more than true brother. We respect everyone, that's how our Mom taught us.

“CJ, your papa can provide you everything you need, but iba sa feeling kung ikaw mismo ang maghihirap sa bagay na pinangarap mo and I want you to remember that, anak.” “Yes mama,” Ngumiti ako at hinawakan ang kamay niya. “Your siblings are the only people in the world na kakampi mo. Kaya dapat magtulungan kayo at huwag niyong tignan ang isa’t-isa bilang kaaway niyo sa anumang bagay.” Tumayo siya at lumapit sa akin. Agad niya akong niyakap. “No, mama. It’ll never happen. I love them all.”

I could feel how cautious he was with me, every step measured, every movement mindful, as if he were protecting something fragile. Sana makita din ni Luke na walang anumang namamagitan sa amin ni Toby. We’re nothing more than the bond of siblings who looked out for each other. At saka nilinaw ko na rin naman kay Toby na parang kapatid lang ang tingin ko sa kanya, at alam kong nirespeto niya ang desisyon kong iyon. Sana lang ay iyon din ang makita ni Luke. Sana sa muli naming pagkikita, mapatawad na niya ako at pumayag nang makipagbalikan sa akin.

Paano na lang pala kung paghihiganti ang balak ng mga ito sa kan'ya dahil nawalan ang magkakapatid ng ina at ama dahil sa kan'ya. Lihim s'yang napalunok ng laway dahil sa kabang nararamdaman. Naisip n'ya ang kan'yang anak sa sinapupunan. Paano kung mapahamak ito? Kasalanan n'ya ang lahat kapag may nangyaring masama sa kan'yang anak. "We are siblings Amber! Hindi lang kaming tatlo kundi tayong apat. We are quadroplets at ikaw ang panganay sa ating apat!" seryosong sabi ni Fox.

Nang imulat ko ang aking mga mata ay napahagikgik na lang ako matapos makita na nakapikit din pala siya. I wonder if I could do this if he's a person and not a soul. Natigilan naman ako nang makita si Kuya Elias na tila kinukuhanan kami ng litrato. Pinakyuhan ko naman siya dahil doon kaya binaba niya ang kaniyang cellphone at pinakyuhan din ako. "I really like your bond together with your siblings," Silas said. I hummed. "We may not be open with each other but we're always at each other side."

sambit ko Naman habang nakangiti ng pilit sakaniya. Agad Naman niyang inabot sakin Ang mga notebook at mga lessons na dapat kong habulin. " If you need help o may Hindi ka naintindihan tawagan mo lang ako" Nakangiti niyang sambit. Tatango tango Naman ako habang nakangiti ng malapad. " Salamat prof" Agad Naman siyang lumapit sakin at niyakap ako. " My deepest condolences to you and to your whole family, it takes a long time to heal maybe there's no healing after losing a sibling " wika nito habang mahigpit akong niyakap.