Novel & Cerita Rapunzel And Eugene

Hindi na kasi ito nakahabol sa bangka nila Philip kasi unti-unting sumisibad ang pwesto nila. Habang unti-unti silang naaanod ng malumay na tubig ay dumidilim ang buong paligid kaya hindi niya mapigilang magpanic dahil sa mga masasamang ala-ala niya sa dilim hanggang sa may naaninag na siyang liwanag sa hindi kalayuan. “Look, Hyacinth. It's Rapunzel holding a lantern.” Mahinang sabi ni Addie sa kaniya.

“M-mr. Alvarez I guess we made a mistake—” “Malaking pagkakamali Mr. Franchez,” putol na sabi ni Eugene na ikinalunok ng matanda. May katandaan na kasi ito, mas matanda pa saakin! Napatingin siya saakin at tila humihingi ng tulong kung kaya tumango ako at kinausap si Eugene. Sa ganitong panahon ako lang ang mapapagpakalma sa galit na dragon.

Dahil kahit saan, nakikita niya ito. ***** "OH anong nangyari sayo? Para kang hinabol ng pitong kabayo," nagtatakang tiningnan siya ni Melanie mula ulo hanggang paa. "Huuh! Yung inu..tangan..ko..kasi..nakita..ko," putol-putol na sagot ni Keirah sa kaibigan. Hinahabol niya pa rin ang hininga niya. Grabe naman kasi yung ginawang takbo niya. Parang si Rapunzel, nong nakawala sa turret.

sabi ko at pinagtuunan ulit ng pansin ang pagpupunas ng mga plato at baso. "Hay nako Elise, pakitali nga ang buhok mong 'yan, naaapakan ko na oh," pang-aasar niya pa na hindi ko na lang pinansin. " Ay dedma si Rapunzel." Muli ko siya nilingon at matalim na tinignan, ang kulit e. Itinaas niya ang dalawa niyang kamay na tila sumusuko na ito. "Nothing's going on between me and Danreb, okay?! H'wag kang ma-issue d'yan, kayo nga ni kuya ang ayaw umamin," inis kong sabi at inirapan siya.

"Yes, my Architect. I'm willing to marry you again. I'll marry you again..." Habang isinusuot ni Zeus ang ikalawang singsing, isang mahinang tunog mula sa stroller ang narinig nila. Baby Lean suddenly woke up and stretched her tiny arms as if reaching for the two people who loved her most. Zeus stood up, pulling Psyche into a tight embrace while keeping a hand on the stroller. In the middle of the quiet Zurich sunset, they weren't just a man, a woman, and a child—they were a home finally built on the right ground.

Ang isa sa kanila ay sinuklay na ang buhok ko, ang isa naman ay nililinis ang mukha ko gamit ang wipes, at ang dalawa pang bakla ang siyang naghahanda sa mga gagamitin kagaya ng hair curler, makeup brush, at iba pang products. "Ang kapal ng buhok mo, girl." Saad ng hairstylist at bahagya pang tumawa. "Bongga ang haba. Ala Rapunzel talaga!" Ang makeup artist na nasa harap at naglalagay na ng primer sa mukha ko ay natawa rin. "Rapunzel? Sinetch itey na hindi hahaba ang hairlalu kung isang papalesyos Alted Dela Fuente ang handsome groom?"

"Yeah, what do you want me to do?" Serene stared at him and thinks. Magpapakarupok na naman ba ako? She asked herself. "Choose one. Mother Gothel or Anastasia?" Serene seriously asked. Kumunot ang noo ni Javion. "What are you up to?" "Just choose one, Javion—are you familiar with those characters?" Tumango si Javion. "Yeah, Mother Gothel from Cinderella and Anastasia from Rapunzel," Javion answered.

Sinabi ni Niel na hihintayin siya nito sa rooftop, dahil andun ang kanilang mga anak. Paglabas niya ng banyo, bigla siyang napatingin sa harap niya sina Janine at Lalaine, na parehong naka-princess gown. Si Lalaine ay nakasuot bilang Rapunzel, habang si Janine naman ay naka-Snow White. " T-teka? Nakidnapped ba ulit ako… at pati kayo nadamay?!" Kinakabahan niyang tanong, pero sabay na tumawa ang dalawa.

Ginulo naman niya ang buhok ko. Sa kagwapuhan at kabaitan ni Eugene ay sigurado akong dadating ang babaeng para sa kanya. We are not blood related pero nag-aalala siya para sa akin. Kung magkakapamilya man siya ay sigurado akong magiging isa siyang mabuting ama sa asawa at magiging mga anak niya. "You're always welcome, Trins." Sandaling lumabas si Eugene at pagkaraan ay bumalik din. Ngingiti-ngiti pa siya na para bang nanalo sa lotto.

This done he went away to get help. Meanwhile Eglantine had grown very uneasy at the long absence of her mistress, and had come out to look for her. Just as the prince passed out of sight the fluttering ribbons dance before her eyes. and she descried her beautiful princess bound to a tree. With all her might she worked at the knots, but not a single one could she undo, though all appeared so easy. She was still busy with them when a voice behind her said: 'Pardon me, fair lady, but it is MY doe you are trying to steal!'