Ravage Novels & Stories

“Ikaw ang makapal ang mukha sa ating dalawa, Erza. Imagine, I forgave you when you asked for forgiveness. I even refused Senyora to fire you because you’re the breadwinner of your family. Na may pangangailangan ka. But right now, even if you insult me, I would just do the same because I understand your situation. At hindi pwedeng ako ang dahilan sa mga nangyayari sa’yo. Because I don’t want to be blamed for whatever I didn’t do.” She scoffed. Agad niya akong inatake. I can feel her fingernails grazed at my skin. Dumalo ang kaniyang mga kaibigan. Halos hindi na ako makagalaw sa ginawa nila. Hinila ko ang buhok ni Erza. Pero dahil tatlo sila at isa lang ako, natumba ako sa isang malaking vase

Pinigilan ko ang sarili kong maiyak. "Help me, please... Ayoko ng umuwi sa bahay na iyon. Sasaktan na naman nila ako." Parang bata akong nagsusumbong sa kanya. "Damn, baby... Don't cry, I don't want to see you cry." Pag aamo niya sa akin. "Sorry, I ruined my make up." Sabi ko habang nagpupunas ng luha. Hindi pa ako gaanong katatag para sa ganito...

[The Mirror of Sin] Ang dagundong ng papalubog na Hive ay naging parang mahinang bulong na lang sa pandinig ni Vladimir habang nakatitig siya sa lalaking kalalabas lang ng Ark. It was a visual nightmare. Ang mukha nito, ang tindig, maging ang paraan ng pagkurap ng mga mata nito—lahat ay replika niya. Pero ang mga mata ng estranghero ay hindi kulay kape; gaya ni Ryella, nanunuot ang ginto sa mga pupil nito, tila isang apoy na handang tumupok sa kahit na anong mahawakan nito.

Halatang malaki ang galit nito sa kanya dahil gusto nitong mawala siya. “Move. Now!” Dumaan sila sa usok at apoy, si Rogue ang nagtanggal ng debris gamit ang lakas niya habang si Raim ay umaasa sa kanyang balikat. Bawat hakbang ay mapanganib, parang handa nang bumagsak ang warehouse.

Sa bawat pagbangga, ramdam niya ang matinding hapdi – ang pagkiskis ng kanyang damit sa lupa ay katumbas ng parang pagpunit sa kanyang balat. Ang matindi pa roon, higit pa sa sakit na nararamdaman ng kanyang katawan, ang scarf na mahigpit na hawak ni Raven ay tila sumasakal na sa kanyang leeg. Bumuka ang bibig ni Raven, habang nangingitim ang mukha. Nagiging kulay talong na sa hirap ng paghinga. Sa huli, dumulas ang kamay ni Raven at nawalan ng kapit sa scarf. Ang matinding pagkakakapit ay nag-iwan ng sugat at gasgas sa kanyang mga palad, habang ang scarf ay tuluyang kumawala.

sagot nito Ngumiti ako at tumango, meron na ako actually matagal na ito sa akin ngunit wala kasi yung pag bibigyan kaya hindi ko maibigay. Pero ngayon meron na. CIERRA RAVEN FIOR Umalis na ako ng makita ko na nag eenjoy ang mag aama sa kanilang quality time. Nag tungo ako sa evacuation center upang tumulong sa mga tao doon. Pagdating ko inalis ko ang suot kong helmet ko at inaayos ko ang itim kong mask ko at bumaba na ako sa motor ko. Kinuha ko ang susi ko at tinago sa bulsa ko

Kaya ngayon na pinalad akong makaligtas sa aksidente na kinaharap ko para takasan ang demonyo kong asawa, I would really use the miracle happened to me para bumangon at magsimula muli. At sa oras na pwede na, babalikan ko sila. Babalikan ko siya para pagbayarin sa mga atraso niya sa akin. “Sa pagbabalik niya sa bansang ito, malupit na karma ang we-welcome sa kanya. Babawiin ko si Sarah at ipaparanas ko sa pamilyang ‘yon ang delubyong ipinaranas nila sa akin. Because the moment we face each other once again, they will taste how sweet my vengeance is.”

"Ahhhhhh fuck!" Isang mahabang ungol rin ang kumawala sa lalamunan niya at kunawala ang init na kanina pang nais sumabog kasunod ang pagkalat din ng katas ng binata sa sinapupunan niya. Ramdam niya ang mainit na likidong mula sa shaft nito at wala itong sinayang, lahat ng sperm nito ay sinaboy sa kaniyang sinapupunan.

Tanong ni Jacob. Tumango tango si Erica habang naka paskil ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi, "Oo, dahil tulad ng ulan alam kong meron aagapay dulot ng kanyang unos na iniwan, tulad mo kung sakaling hindi ka dumating sa buhay ko mananatiling isa lamang akong bagay na hindi kailanman kikinang dahil hanggat nanatili ako sa kinalalagyan ko, mananatili lamang akong bagay na walang pakinabang." madamdaming pahayag ni Erica.

Pero ang nangyari naging two in one ang lahat, hitting two birds in one stone pa nga. Sabay naming narating ni Calvin ang ruruk ng aming pag-iisa. Ramdam ko ang masaganang inilabas ni Calvin, he’s essence was filling me up like I am full now. Calvin keep on whispering how much he loves me, and I did the same thing to him. I told him that I love him so dearly.