Re:zero Season 2 Novels & Stories

"Pero tandaan mo... ang reynang ito ay hindi na muling luluhod nang walang kasama." Kinabukasan, habang natutulog pa si Vladimir, tumayo si Ryella at lumapit sa bintana. Ang kanyang paningin ay biglang nag-glitch. Isang menshe ang lumitaw sa hangin, na tila nakatatak sa kanyang retina. "The Architect Prime is online. Proceed to Phase 2: Elimination of the Anomaly."

That's right kid, pull the trigger! 'You are dead, just like your parents!' End of flashback "MISTER SANCHEZ!" Mabalis siyang nabalik sa kasalukuyan at nanginginig na hinarap niya si Kjell. "S-Scorpion?" Tumango ito. Napapikit siya ng mariin at natagpuan nalang niya ang sarili niya na kuyom ang mga kamay habang nanginginig ang katawan.

nahihiyang paumanhin ko sa kanya. "Okay lang. Sino pa ba ang magtutulungan kundi tayong mag-best friend lamang,"nakangiting sagot ni Celli pagkatapos ay biglang kumunot ang noo na tila may naalala. "Nga pala, Lilac. Bakit tila natataranta at takot na takit ka kagabi na para kang nakakita ng multo? Saan ka ba nagpunta at lumabas ka sa kotse mo? Paano kung may nakasalubong kang masamang tao at ginawan ka ng masama?"

Pinindot ko ang unang file. Isang video. “Subject Zero has responded to the neural conditioning faster than expected,” sabi ng boses ng lalaking may American accent. “We will proceed with the next phase. Memory suppression will be initiated.” Nag flash sa screen ang mukha ng batang ako. Mahinang umiiyak. May mga tubo sa leeg. Naka-white coat ang mga tao sa paligid. Wala akong magawa kundi manlamig habang pinapanood ang sarili kong wala ni isang alaala.

Isang dambuhalang haligi ng asul at gintong apoy ang sumabog mula sa kanilang mga katawan, tuluyang sineselyuhan ang kanilang walang hanggang kapangyarihan. Nang maghiwalay ang kanilang mga katawan, kapwa sila bumagsak sa altar, hingal na hingal, balot ng likido, at nanginginig pa rin ang buong pagkatao sa tindi ng walang katapusang orgasm. Ang asul na dyamanteng tatak sa puson ni Serein ay naging mas maliwanag at mas matatag kaysa sa kahit anong sandata sa uniberso. "INCUBATION COMPLETED. TWINS STATUS: IMMUNE TO KOSMIK ATTACKS. EVOLUTION LEVEL: INFINITE."

Isang matinding liwanag ang lumabas mula sa device, at sa loob ng ilang segundo, naramdaman ni Cassandra ang lahat—ang pintig ng device, ang mga ugat niya na parang nagiging kawad ng kuryente, at ang presensya ni Zero na nakadikit mismo sa kaluluwa niya. Nang bumalik ang liwanag, hingal na hingal si Cassandra. Ngunit ang mas nakakatakot—nakatayo pa rin si Zero, hawak pa rin ang kamay niya, at sa unang pagkakataon, nakita niya itong… ngumiti. Hindi malamig, hindi mapanghamon. Isang ngiti na parang puno ng pagkilala. “See? We are one.”

Maingat akong nag-squat sa harap nila at binuksan ang mga braso ko. Nakangiti naman silang lumapit sa akin at maingat na yumakap. Nakasuot ng beige gown si Rean na sukat sa kaniya at nakaitim na suit naman si Zeirode. "Mana kasi kami sa inyo ni Dad," tugon ni Zeirode. "Oo nga, Mom! Kaya huwag ka na po magtaka kung bakit maganda ang genes natin." Sabay hagikgik ni Zreandra.

That was the realization. The chamber went completely silent. For exactly three seconds. Then— every system worldwide synchronized. Not conflict. Not war. FOCUS. And the final message appeared: “ORIGIN WAR PHASE II INITIATED.” I froze. “Phase II?” I whispered. The system responded: “Subject Zero has been located across all operational timelines.” My blood ran cold. Torren tightened his grip on my hand. Then the final line dropped. Slow. Deliberate. Unavoidable. “MULTIPLE EXECUTION PATHS NOW ACTIVE.”

Naglakad s'ya papalabas. “And.... Pass it by the next day.” Saad nya at patuloy na lumabas. “Hayss!” Saad ko at pinatid ang disk ko. Kainis Ang matandang yun. I sat down. Lumingon sa akin si Alliah na Nakangiti. “Maangas kana ba Nyan?” Pabiro nitong Saad. Kunot noo ko syang tiningnan and I pout. “Ang sama mo.” I frowned. We both laughed. I turned my gaze on where Zero seats, he was wearing headphones while his eyes are close. Ibinalik ko Ang tingin Kay Alliah and sighed.

Sana nandito ka, sana makita ko sa mukha mo ang saya na may little sister na kayo. "Ano pangalan niya?"tanong ni Gaia. "Zero."ani ko. "What!"ani ni Damon."Love, panlalaki iyan eh," "Zeronia Tresh, gusto ko Zero ang palayaw niya."mahinang saad ko. "Nice.Alas, Dos, Tres, Quatro at Zero.Team numero."natatawang saad ni Gaia. "May ambulance na pupunta dito, dadalhin na ang mag-ina mo sa hospital, bro."ani ni Doc.Garret.