Re Zero Rem Novels & Stories

Ginulo niya ang buhok ko at sabay kaming tumingin sa bangkay ni Travis. “Hindi ko akalain na siya ang boss ng red org.” Aniya. Lumapit naman sa amin sila Rozee. “Head shot ‘yon, Zero ah?” “Now. It’s really over.” Nakangiting sabi ni Xian at ngumiti rin ako. Inakay ako ni Zero at sabay-sabay kaming naglakad palayo. “Lakas makapelikula ng sinabi mo do’n, Erin.” Sabi ni Jester sa akin.

--- "And if your mother is with you..." Tumingin si Nathaniel diretso sa camera. "...then she finally decided to stop hiding." --- "Where are you?" Mahina niyang tanong kahit alam niyang hindi siya maririnig. --- Nagpatuloy ang video. "The Covenant is only the outer layer." --- "There's something beneath it." --- Isang mapa ang lumitaw. May malaking marka sa gitna. --- VALDEZ FOUNDATION — LEVEL ZERO --- "Level Zero?"

Adam has left the group Zian has added Adam to the group Adam left the group Zero has added Adam to the group Zane has removed Adam from the group Zero has removed Zane from the group Zero added Adam to the group Zero: Bye, Zane! Haha. Zian: Hoy. Bakit mo sinipa si Kuya Zane? Kapatid natin 'yon. Hahaha. Zero: Hayaan mo siya. May bago na 'kong kapatid. Si Adam.

“But what if she’s still out there?” I didn’t answer. On one of the dark screens, a faint symbol appeared—two letters: E V. System Log — Unknown Node > Protocol Status: TERMINATED. Residual Code Detected: 0.03%. Initiating Self-Repair. New Designation: E.V.–ZERO. Active Host Detected: RHEA VALENCIA. Rhea’s POV Back on the surface, dawn bled into the horizon. The facility behind us smoldered quietly, a grave for too many ghosts.

Ang mga tao nito ay handa ring mamatay para sa kanilang amo. Muling bumalik ang atake mula kay Escano, at mula sa kanyang kanto, pinilit niyang mangibabaw. Bago pa kami magpatuloy, isang malupit na putok ang tumama kay Zero. Tumilapon siya ng ilang metro. Agad ko siyang nilapitan at binigyan ng cover fire. "Zero!" sigaw ko, ngunit walang oras para magpa-alala. Kailangan namin tapusin ito.

“Bakit?” “Dahil may utang sa akin ang pamilya mo.” “Ano?” Tumingin siya kay Elias. “Ang batang itinago nila.” Napatingin siya sa akin. “Hindi siya Subject 05.” Tumigil ang lahat. “Kung gayon, sino siya?” Ngumiti si Celestine. “Ang tunay na Subject Zero.” Biglang umilaw ang monitor. SUBJECT 00 — IDENTITY RESTORED.

Pinindot ko ang unang file. Isang video. “Subject Zero has responded to the neural conditioning faster than expected,” sabi ng boses ng lalaking may American accent. “We will proceed with the next phase. Memory suppression will be initiated.” Nag flash sa screen ang mukha ng batang ako. Mahinang umiiyak. May mga tubo sa leeg. Naka-white coat ang mga tao sa paligid. Wala akong magawa kundi manlamig habang pinapanood ang sarili kong wala ni isang alaala.

Kinuha niya ang remote at saka nilipat ang channel ng TV pero halos lahat ng channel ay pinag-uusapan sila kaya napagpasyahan niya na lang na pakialaman ito para manood ng N*****x. “Do you have insomnia?” tanong ni Zoren at saka muling sinalinan ng alak ang rock glass. “Nope…” she said, emphasizing the letter ‘p’. “Namamahay lang siguro ako. What about you?” Zoren chuckled and drank the whiskey straight. “Yeah. It’s a longtime companion.” “That must be nice, having whiskey as your lullaby,” sarkastikong sabi niya. Binalot ng nakakabinging katahimikan ang buong sala. Hindi alam ni Renese kung bakit hindi niya magawang lakasan ang volume ng movie na pinindot niya kanina. Maybe she’s starting t

Pambihirang makitang mawalan siya ng kontrol o magpakita ng matinding gulat. Hindi napigilan ni Remus na itaas ang hinlalaki niya habang kinikilala ang natatanging katangian ni Alexander. Nagpumilit pa si Zuko nang mataas pa rin ang boses. “At saan naman tumutuloy sina Toph at Renee?”

⸻ Kundi alaala. ⸻ Mga alaala na hindi nila pinili. ⸻ Mga katotohanang hindi nila dapat nalaman. ⸻ At sa gitna ng lahat— isang boses. ⸻ Mas matanda. Mas malamig. ⸻ “Welcome, Subject Zero.” ⸻ “At welcome back… Christian Vandelmor.” ⸻ Nanlaki ang mata ni Zia. ⸻ “Back?” ⸻