Ready Or Not Mga Nobela at Kwento

'sige ikaw ang bahala" napakasaya ni Gladyz. gusto niya pang makasama si Adrian ng matagal kahit sa ganitnong paraan bagamat walang namamagitan sa kanila masaya siyang makasama ito. Alam niyang malabong maging sila pero sa ganitong paraan wala namang sigurong masama, Si Adrian naman ay ganun din ang sayang kanyang na, pero pramdaman, pilit niya itong pinipigilan at hindi pinahahalata kay Gladyz dahil mabubunyag ang sikreto niya. Ayaw niyang mabigo sa kanyang plano dahil nagsisimula pa lamang siya. "Ready na po ba kayo bukas " tanong ni Adrain "Yup naayos ko na lahat ng dadalhin saka nakapagpaalam na rin ako, Ikaw?"

Napatawa ng malakas si Celine, “Ikaw naman di mabiro, stress agad yarn?” “But anyways bes, kailan alis niyo?” “Sa Thursday na kaya kung okay lang, bumabyahe ka na agad dito...” “Sure, magreready na ako mamaya. Para bukas ng umaga makabyahe na ko at magpapacar wash pa ko eh!” “Okay, thanks Criza!” “Sige-sige na bakla,” pagpatay nito sa linya. ---

Sa totoo lang, mas kabado pa ako rito kaysa sa mismong engagement announcement kanina. “Ready?” bulong ni Ravi habang magkasabay kaming naglalakad paalis sa table namin. Tumingin ako sa kaniya, habang pinapakalma ang sarili ko dahil kinakabahan talaga ako. “As ready as I can be,” sagot ko, saka ko inayos ang sarili ko. Ngumiti siya, at saka pinisil ang kamay ko. “Don’t worry. They’ll love you.”

Tumawa lang ito bago umalis para maligo. To be honest, I'm not ready yet. Kahit siguro ilang taon pa ang lumipas hindi pa rin ako magiging handa. Minsan naiisip ko ok naman pag ganito kami, I'm fine with it. I'm fine being fooled.

“Ready ka na ba para sa meeting bukas?” Ngunit ngayong araw... Wala, tahimik. Hindi niya alam kung galit ito. O kung sadyang… naghihintay lamang. Huminga siya nang malalim, at sa wakas, nag-type. “Masusundo mo ba ako ngayon?” Halos wala pang limang segundo, dumating ang sagot. “Wait for me at the company.” Napakurap siya, hindi niya alam kung matutuwa o kakabahan. Ilang minuto pa, isa pang mensahe. “Bumaba ka na.”

“I don’t enter a game unprepared.” Bago pa makasagot si Vanessa, siya na ang nag-end ng call. Beep. Nag-iwan ng malakas at malinaw na mensahe: Hindi siya tatakbo. Hindi siya yuyuko. Hindi siya matitinag. Sa gilid ng office window, dumaan ang reflection ng sarili niyang mukha—determined, calm, ready. Alam niyang paparating ang unos.

Ang pagsasanay na gusto niya rin makita rito ay kung paano kami magiging batas o tuso sa makakalaban. “Ready na ba? So let’s proceed to Bloody Determination.”

Tinitigan niya ako nang puno ng pag-aalala “Do you think you’re ready? You’re skilled enough. You know how to fight now. You’re good with guns and knives.” Napatingin ako sa kawalan, pinoproseso ang bigat ng tanong niya. Ilang beses na rin akong nag-isip tungkol dito, pero ngayon lang nagkaroon ng lakas na sagutin ang tanong na ‘yon. Malapit na… malapit na talaga. bumubuwelo lang ako, naghihintay lang ng tamang panahon. “Mmm…” Tumango lang ako. “Soon. Very soon, Ayson.”

Kapag weekend, kahit nasa bahay siya, hindi rin siya mapalagay dahil nasa work mode pa rin ang utak niya. At somehow, alam ‘yon ni Eros. Hindi pa siya nakaka-reply, pero biglang tumawag si Eros. “Ano ba, Eros,” reklamo niya agad pagkasagot. “Wala ka nang kawala,” sagot nito, diretso. “Be ready by 7AM. Kukunin kita.” “Hoy, hindi ako ready sa mga ganitong biglaan, ‘no!” sagot niya, nag-aalangan pa rin.

I’m ready to burn. ​