Reborn As A Slime Mga Nobela at Kwento

Isang katawan na walang kapansanan at higit na malakas. Is this even possible? Am I really reborn? At sa kasamaang palad ay sa katawan pa na ito na halata naman na napakamiserable? Pansin ko naman iyon sa paraan ng pakikitungo ng babaeng iyon. Handa pa siyang iwanan ang lalaking ito.

This territory, remote and unassuming, became my sanctuary—a place where I could live without the constant fear of hunters seeking to capture me. As I plucked fruit, the fresh scent of ripe berries mingled with the cool forest breeze. The sounds around me—the soft whisper of the wind, the flutter of bird wings, and the distant thud of an unseen creature—wove a strange tranquility into my morning. But that peace shattered when I heard human voices. Even in this secluded place, a few adventurers occasionally wandered in, usually novices eager to collect items from creatures like me. Slime crystals were a common target, especially for new adventurers who were often bullied by stronger hunters c

Sa repleksyon ng salamin ay nakita ko ang sarili. I was someone else now. Sa loob ng isip ko ay bumalik ang imahe ni Selene at Lucas. Ang mukha nitong pagod. Ang titig nitong litong-lito. Ang paraan ng pagkakasabi nito ng, This is not the end. I almost laughed at the irony. It was the end. But not mine I was just about starting. Kinuha ko ang cellphone at nag-type ng isang mensahe. Hindi mahaba. Hindi emosyonal.

Sabi ko nmn sakanya "Sige Dadi" sagot nmn niya kaya ngumiti nmn ako sakanya Pumasok nmn ako sa kwarto para maligo at makapagbihis. Lumabas nmn ako ng banyo at kinuha yung cellphone ko para tawagan si Ella. May anak sila kasi si Ella ay nagpa sperm implant siya kaya nabuo si Angela na anak nila ni Tiffany ***on call**** "Hello my dear cousin"

Siya ay may isang mabaliw na expression sa kanyang mukha at hindi nasisiyahan sa kanyang sarili. 'Ito ba ang aking kapalaran? Matapos ang pagsisikap na muling itayo ang aking kaluluwa at fiend na katawan, sa wakas ay bumalik ako sa aking antas ng rurok. Ngunit narito ako, nakulong sa pagbuo ng mga taong iyon.' Pagkatapos, habang na-scan niya ang pagbuo, napansin niya ang isang payat na pigura na nagdadala ng isang sanggol at lumilipad palayo. Kailangang ito ay naging Morticia.

Humigpit ang hawak ko sa remote. Interviewer: "Can you tell us the story behind the title Reborn?" Audrey Castellan: "The collection was born out of a very difficult chapter in my life. One marked by loss, confusion, fear, and rediscovery. Reborn represents the moment I chose to begin again, to see the light and hope for a better future, not just as an artist, but as a woman. Each painting in this exhibit reflects a stage in that transformation. Pain, healing, love … and ultimately, rebirth."

Nanahimik si Aera ng ilang segundo bago nagsalita. “Naniniwala ako na ang dapat piliin ay ang ‘Rebirth’.” Tumigil siya sandali bago nagpatuloy. “Hindi dahil sa mas maganda ang gawa ko kaysa kay Chriztle, kundi dahil sa panahong ito, hindi lang teknolohiya at perpeksyon ang kailangan natin, kundi katotohanan at katapangan. Ang ‘Rebirth’ ay hindi nagkukwento ng isang perpektong bagay, kundi isang kwento ng muling pagkabuo matapos mabasag. Hindi ito perpekto, pero totoo ito. At ang katotohanan, minsan, ay mas makapangyarihan kaysa sa perpeksyon.”

Tuluyan ko na siyang tinalikuran at bumalik na sa loob ng bahay. ALIYA'S POV Pumasok ako sa banyo at doon nagbabad sa bath tub. Nang tingnan ko ang aking mga mata sa salamin ay talagang halata ang pamamaga nito. Masakit man pero tinanggap ko. Sino ba naman kasi ako sa buhay nila? Tama si Gavin, wala siyang choice kundi ang patirahin ako rito sa pamamahay niya dahil sa panganib na nag-aabang sa akin sa labas. Pumikit na lang ako at dinamdam ang malamig na tubig sa bath tub.

Pinindot niya ang isa pang file—isang video feed, live, grainy pero malinaw ang boses. “Phase IV commencing. Subjects marked for activation.” At sa dulo ng video, lumitaw ang isang babae—hindi si Serena, pero hawig. Mas bata. Mas malamig. At sa likod niya, isang logo: The Sanctum Reborn. “Welcome back… my children.” Alessandro’s POV My blood ran cold. This wasn’t over. It wasn’t even close. Tumingin ako kay Eliara. “She’s not just rebuilding Serena’s empire,” sabi ko. “She’s building an army.”

But there's a part of me that's kinda sad, sa aming tatlo kasi ako nalang ang hindi nakakagamit ng mahika. May kakaiba ngayon sa mukha ni KC, hindi na 'yong parang jolly at malanding mukha niya ang nakikita ko ngayon. Parang galit na galit siya, just for a moment I thought he was straight. "Your going down tember!" Sabi ni KC bago itinapat ang kamay niya sa isang kahoy. "Life Magic: ReBorn." Biglang umilaw ng ginto ang kahoy at naging isang tao ito.