روايات وقصص ضمن Reflections Lyrics Mulan

MIRA “One last word, Mira.” Mula sa pagkakatungo ng aking ulo ay dahan-dahan kong iniangat ang aking paningin at sinalubong ang kanyang mga mata habang ang dulo ng kanyang baril ay nakadikit na sa aking noo. Ramdam ko ang lamig ng bakal na tila humahalik sa aking balat at sa isang pitik lang ng kanyang daliri ay alam kong tuluyan nang sasabog ang bungo ko.

I watched my reflection in them as the wind and waves became our only music for seconds. "I played your songs on our every concert. Hoping you would hear them. Hoping they would speak to you. Hoping they could bring you back." Patuloy niya. Ang mapupungay na mga mata'y nakapako sa akin. My heart welled up. It felt like wildflowers have outgrown my lungs and they are making it hard for me to breathe. Everything felt so surreal. Inabot ng malalakas na kamay ng alon ang mga batong kinauupuan namin. Mabilis naman akong tinabunan ni Zephaniah mula sa mga iyon.

Gano'n na lang ang mangha naming lahat dahil ang kaninang damit niya ay napalitan na ng napakaganda ballgown. Para na siya ngayong prinsesa. Kumikinang ang gown na suot niyang color light pink. Who is that girl I see, staring straight back at me? Why is my reflection someone I don't know? Must I pretend that I am someone else for all time. When will my reflection show who I am inside? Ang mensahe ng kanta ay saktong-sakto kung paano niya ilarawan ang gusto niyang sabihin. 'Yon ang pagka-intindi ko!

hindi na siya lumingon pa. “Soon Maliyah soon!” yun ang huling salita bago tuluyang siyang nawala sa mga paningin ko. Iminulat ko ang mga mata ko, puro puti ang sumalubong sa akin, ilang beses ko rin ipinikit at iminulat ang mga mata ko para masanay sa liwanag na nanggaling sa ilaw.

Ang mukha niya may imahe ng pagkagulat habang bumababa ang mga taluyot sa kanyang mga mata. Walang nagsabi sa kanya na may pag-ulan pala ng bulaklak sa kanyang palabas! Ito ba ang isinayos sa huling oras? Uminit ang pisngo ni Avery sa kahihiyan, pero walang nakapigil sa kanya para tapusin niya ang kanyang kanta. Biglang isang drone ang nagpakita sa manipis na hangin at lumipad patungo sa entablado.

"'Cause with your hand in my hand and a pocket full of soul, I can tell you there's no place we couldn't go Just put your hand on the glass. I'm here trying to pull you through you just gotta be strong," malinaw na malinaw ang ibig sabihin ng kanta. "My mirror staring back at me, staring back at me." "Aren't you something, an original, 'Cause it doesn't seem merely assembled." "And I can't help but stare 'Cause I see truth somewhere in your eyes," inabot ko ang wine glass at nilagok 'yon.

Late nang umuwi pero nagawa pa rin umiskor. ******** ***** *** *** ** Kanina pa si Elena nakatitig sa harap ng salamin. Hindi niya mapigilan ang makaramdam ng lungkot habang pinagmamasdan niya ang sarili niyang reflection sa salamin. Malungkot siya and the same time, sobrang dismayado niya. Paano ba naman kasi…ang pangit na pala niya

“Then maybe I’ll finally be free.” That night. Maulan. Ang tunog ng ulan sa bubong ay parang ritmo ng nakaraang ayaw pang magpaalam. Nasa veranda sila, may kumot na nakabalot sa kanilang dalawa. Tahimik, magkadikit, parang sinasanay ulit ang mundo na maging payapa. “Do you ever regret it?” tanong ni Mariel. “What?” “Creating her. All of it.”

he gently squeezed my shoulder again, "the reflection is yours, Honey." Mula sa paglalakad ay bigla akong natigilan. My eyes didn't blink and I even stopped breathing for a moment. I am not intelligent but I'm not that slow to comprehend. Parang umurong ang dila ko kasabay ng panlalamig ko.

She draw a wing on my eyelid, kaya lalong sumingkit tuloy ang mga mata ko. "Who is that girl I see, staring straight back at me. When will my reflection show, who I am inside," pagkanta ko na may kasama pang pag-emote. "Anong feeling mo? Ikaw si Mulan?" kontra ni Danika kaya napa-ismid na lang ako. Basag trip.