Reflections Lyrics Mulan Novels & Stories

“Then maybe I’ll finally be free.” That night. Maulan. Ang tunog ng ulan sa bubong ay parang ritmo ng nakaraang ayaw pang magpaalam. Nasa veranda sila, may kumot na nakabalot sa kanilang dalawa. Tahimik, magkadikit, parang sinasanay ulit ang mundo na maging payapa. “Do you ever regret it?” tanong ni Mariel. “What?” “Creating her. All of it.”

he gently squeezed my shoulder again, "the reflection is yours, Honey." Mula sa paglalakad ay bigla akong natigilan. My eyes didn't blink and I even stopped breathing for a moment. I am not intelligent but I'm not that slow to comprehend. Parang umurong ang dila ko kasabay ng panlalamig ko.

boses iyon ni Hivo. Mas lalong umiyak si Felicia, hindi alam ang gagawin. Nagsalita pa si Hivo, "Mirrors, ascend and unveil thy display." Napanganga siya nang magsi-angatan mula sa mga bumukang sahig ang mga salamin. Napakaingay sa loob ng lugar na ito ang mga tauhan ni Lyndon dahil kahit sa inaapakan ng mga ito may mga umangat na salamin. Ngayon, kahit saan siya tumingin, makikita niya sa bawat reflection sila Hivo at hindi niya malaman-laman kung saan ang mga ito talaga nakatayo.

Magaling kumanta at nakakagoosebump. Without you, I feel broke Like I'm half of a whole Without you, I've got no hand to hold Without you, I feel torn Like a sail in a storm Without you, I'm just a sad song You're the perfect melody The only harmony I wanna hear You're my favorite part of me With you standing next to me I've got nothing to fear Nagpalakpakan na ng bumirit ito.. maging ang sarili kong kamay ay hindi ko na nakontrol at kusang pumalakpak. I smiled at her.

“Nitong mga nakaraang araw, bawat dalaga mula sa mayayamang pamilya ay gusto na gumawa ng kanilang sariling mga kanta. Ito ay insulto sa musika.” Ng ang lahat ay bumulong sa tenga ng isa’t isa, isang bugso ng masayahing musika na kasabay ng tunog ng mga piano key na mabagal na tumutunog. “I say to you, ‘stop right there’," “The plane flies over the blue sky," “I’m going on a journey," “I’m going on a journey far away." “Tears fell on my chest," “This relationship, it won’t end," “We’re chasing our dreams of the future together,"

Muli siyang nagdilat at ngayon buong atensyong nakatingin sa aking gawi. "You pushed me up When I'm about to give up; You're on my side when no one seems to listen And if you go, You know the tears can't help but show You'll break this heart and tear it apart; Then suddenly the madness starts" Ramdam na ramdam ko yung pagkanta niya sa bawat lyrics, iba ang dating sa akin... "It's your smile, Your face, your lips that I miss, Those sweet little eyes that stare at me

I watched my reflection in them as the wind and waves became our only music for seconds. "I played your songs on our every concert. Hoping you would hear them. Hoping they would speak to you. Hoping they could bring you back." Patuloy niya. Ang mapupungay na mga mata'y nakapako sa akin. My heart welled up. It felt like wildflowers have outgrown my lungs and they are making it hard for me to breathe. Everything felt so surreal. Inabot ng malalakas na kamay ng alon ang mga batong kinauupuan namin. Mabilis naman akong tinabunan ni Zephaniah mula sa mga iyon.

Ilang minuto ang naka lipas bago ko narinig ang pag sara't pag bukas pinto. "Then, open your eyes." Pag mulat ko ng mata, naka lahad saakin ang tatlong piraso ng cd. May disenyo ito na parang ibon na lumilipad at may naka lagay na baybayin. THE EPHEMOURS SANCTUARY "Uhm... all of our song is in there," aniya na halos pabulong. "I-i want to give it to you." "Huh? Para saakin?" Iyon nalang ang tanging lumabas sa bibig ko.

🎶 When the tears come streaming down your face 'Cause you lose something you can't replace When you love someone but it goes to waste What could be worse? 🎶 Napapangiti na lamang si Matilda sa kaniyang naririnig. Bakit tila alam na alam ng lalakeng ito ang kaniyang mga nakatagong damdamin? 🎶 Lights will guide you home And ignite your bones And I will try to fix you 🎶 Hindi lamang siya kumakanta dahil gusto niya. Kumakanta siya kasama ng kaniyang puso. Dahil dito'y mas lalong lamang naiiyak si Matilda.

"Humanda kayo! humanda ka Irene. Matitikman mo ang lupet ng paghihiganti ko. Ipatitkim ko ang pait ng dinaranas ko ngayon. Ikaw... ikaw ang may kasalanan ng kapangitang ito" Sagad sa botong galit ni Lucille kitang kita sa reflection niya ang pula ng mukha at panlilisik ng mga mata. Mga ilag sandaling pinaiawalan ni Lucille ang galit at suklam na iyon bago unti unting nagbago ang refelction niya.