Novel & Cerita Reflections Lyrics Mulan

Tahimik akong tumingin sa langit at saka ibinulong sa sarili, "Panginoon, salamat sa ikalawang pagkakataon. Pangako ko, aalagaan ko si Mila at ang kanyang ina. Pupunuan ko ang lahat ng pagkukulang namin. Hindi ko na hahayaan na masaktan pa sila." Habang naglalaro si Mila sa paligid ng hardin, natanaw ko mula sa malayo si Merlyn na palabas ng mansyon, hawak-hawak ang isang album ng litrato. Napatigil ako at napangiti. Ito na ang simula ng bagong kabanata para sa aming lahat.

“When I look into your eyes…It's like watching the night sky…Or a beautiful sunrise…Well there's so much they hold…And just like them old stars…I see that you've come so far…To be right where you are…How old is your soul?...” Sa pagmulat ng dalawang mata ko ay bumungad sa akin ang maamong mukha ni Yana. Nakatitig din siya sa akin. Napangiti ako. Mas inilapit ko ang sarili ko sa kanya at niyakap ang beywang niya habang kami ay nagsasayaw. Hindi naman siya pumiglas sa ginawa ko kaya ipinagpatuloy ko ang pagsayaw. Siniksik ko ang ulo ko sa leegan ni Yana. Napasinghot ako.

Lahat sila ay nagulat sa aking ginawa. “Paalam! Hanggang sa muli!” hayag ni Miluina sa aming lahat. Nagpatuloy siya sa pagtawa na tila ba inaasar kami. “Hanggang sa muli, Ash!” Napaangat ako ng aking ulo nang may bumulong sa akin. Tinig iyon ni Miluina ngunit tila ako lang ang nakarinig ng kaniyang ibinulong sa akin. May halong panunukso ang tono ng kaniyang boses.

Parang fireflies na may isip, may direksyon… may intensyon. “Lucas—” My voice cracked. “I see it.” He stepped slightly in front of me, one arm out, protective, instinctive. “Stay close.” Pero hindi ko kayang tumalikod. Hindi ko kayang hindi tingnan. Because the lights… were singing. A soft, glitching hum— parang lullaby na hindi pa marunong maging kanta. And then— The gold strands halted mid-air. All of them. Suspended.

"Ma-uuna kang tatayo. Wag mong kakalimutan ang eye contact natin. And 4,3,2,1. Tayo." Nang makatayo na si Nicolai, Hinintay kolang ring makatayo ako at sabay kaming sumayaw. Habang nagsasayaw kami pinag-mamasdan ko sa salamin ang reflection naming apa't. Sakto. Lahat sila feel ang sayaw. Walang nanga-ngapa. Nang-pa-upo na muli kami. Napangiti ako. Thanks god perfect na namin! Nang matapos ang tugtog...

Patuloy sa pagkalabog nang husto ang puso ko. The instrumental started playing itself. I cleared my throat and started humming along with the music. Habang unti-unti ko na namang nararamdaman kung gaano kasakit... manatili. "Oh, darling, all of the city lights Never shine as bright as your eyes I would trade them all for a minute more..." I saw how Lucien’s expression softened. The pain in his eyes becomes more visible and it's killing me. I know how it feels to be left out.

And then I look at Castel who is busy wiping her own tears. "To see what you find..." I am sure you will find your own happiness. I smiled at her dearly and she smiled back. "Cause even the stars they burn..." And for the last time before I reach the end of the isle in front of my men I look around the area. "Some even fall to the earth..." From the exit and the guest, muli akong napaluha dahil wala ang mga taong inaasahan ko. "We've got a lot to learn..."

nag aalangan na tanung nito. "opo"maigsing sagot ko. tila na halata naman ni nanay Merna na wala ako sa mood na maki pag usap dito kaya hindi na muli ito nag salita. at habang palapit ay palakas na ng palakas ang musika. at ang ibat ibang kulay ng ilaw na nag mumula sa disco ball ay malayang kumakalat sa kapaligiran. halos lahat ng tao doon ay nag I enjoy. "Jas" tawag pansin ni kalo sabay lapit nito ng hindi na Makatiis.

Kiss me sweet, I'm sleeping in silence All alone in ice and snow In my dreams, I'm calling your name You are my love In your eyes, I searched for my memory Lost in vain so far in the scenery Hold me tight and whisper again and again We'll never be apart If you could touch my feather softly I give you my love...

Dahil ganon siya magmahal hindi naghihintay ng kapalit. When she sang the last lyrics she slowly open her eyes at bahagyang iniangat ang gilid ng labi, that form into a smirk she felt less pain and less heavy. Gumaan kahit saglit ang dibdib niya, she smile a little before she stand up and the first thing her eyes landed ay kay Luttrell.