Relentless Tagalog Novels & Stories

malawak pa rin ang ngiti ni Ai, halatang nang-aasar kaya mas napailing ako. She knows Chrome. Halos lahat naman sa pamilya ko kilala si Chrome, gustong gusto nila ito nung mga panahong kami pa. Mas lalo ngayon na kasal kami, my family are so happy knowing at the end, kami rin ni Chrome ang nauwi sa kasalan, hindi lang nila alam it was pure business, nothing more. The love we had before was pure, unparalleled and unforgettable. Iyon yung love na kailanman alam kong hindi na mauulit kasi sa kaniya ko lamang iyon naramdaman.

she added. My brows snapped together. "Nakakatakot sumugal, Celeste." She chuckled. "Mas nakakatakot na manahimik nalang sa isang tabi, Ashanti." ------- :)

Tapus tumingin siya sa akin kaya lumabas na lang bigla ang mga salitang. "G-good afternoon Sir,” pagbati ko kay Sir Baylon sabay smile sa kaniya. "Good afternoon din." He answered and smiled back. Gosh! My heart. Okay! Before niyo ko e-judge! Kahit naman siguro na may jowa kayo! Ay wala pala kayong jowa! Kahit naman siguro na may jowa na ako. Hindi ko naman maiiwasan na magkaroon ng crush. At tiyaka, crush lang naman! And if that person is impossible na maging jowa mo, then it's fine na magka crush ka. Iba naman kasi yung crush sa mahal mo. Syempre mahal ko si Cyrus at crush ko naman si Sir Baylon.

Sana hindi! "Kalilah! Are you alright?" Halos manlaki naman ang mga mata ko nang marinig ko ang pagtawag sa akin ni Angelo at naramdaman ko siya na nasa likod ko na siya. "Kalilah? Wait.." Napahugot naman ako nang malalim na hininga bago tuluyang nagtaas ng tingin. Nagtama ang tingin namin ni Anthony. Anthony is my ex-boyfriend and he's the father of Agatha na nag-abandona sa amin noong nagbubuntis pa lang ako para sumama sa ibang babae. Siya rin ang rason kung bakit hanggang ngayon ay hindi ko binubuksan ang puso ko para sa iba dahil natatakot akong muling masaktan.

Huminto muna siya sa pagsasalita at pinuno ng hangin ang dibdib bago nagpatuloy. "Nitong mga nakaraang buwan alam nating ang daming nangyari. Nagkasakitan, nagkatampuhan, nagkasumbatan pero ganoon nga siguro kapag nagmahal na kahit na anong mangyari ay hindi mo maiisipang mag-give up. Kahit masakit pero paggising mo araw-araw ay hindi ka nawawalan ng pag-asa." Tuluyan na itong bumaba at dahan-dahang naglakad papunta sa akin.

Hindi niya dapat bigyan ng kakaibang kahulugan ang mga nabasa niya sa mga mata ng dalaga. "Naalala ko lang si Papa. By the way, regarding sa annulment natin, kailan kaya iyon masimulan ng proseso?" They said that the most effective defense is offense. So iyon ang kanyang ginawa. Inunahan na niya ang lalaki. Nakita niya ang pagkagulat nito pero sandali lang iyon.

Nagbabadya ang pagputok ng bukang liwayway, ang pag-aagaw ng dilim at liwanag. “Te amo más de lo que te imaginas. Hasta que nos volvamos a encontrar, mi tigresa. (Mahal kita higit pa sa inaakala mo. Hanggang sa muli nating pagkikita, aking tigresa.)” Kasabay ng kaniyang mga katagang sinambit ay ang tuluyang paglaho ng buong katawan ko at ang paglalapat ng aking noo sa malambot niyang labing kulay kalimbahin. ‘Hanggang sa muli nating pagkikita.’

"Then yes-I mean...no. I can buy a lot of shops though kaya walang kwenta." "Kung ganoon...magiging sapat na ba ang pagmamahal ko sayo?" Pinunasan ko siya ng pilik mata. Siya scoffed. "Hindi, alam ko na. Sabihin mo na lang sa wikang Filipino para magkaroon ng challenge. At tsaka, alam kong nakalimutan mo na..." Nakangiting sabi niya. sabi, "Hindi mo kaya, di ba?"

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.