Resign Quotes Novels & Stories

Segunda naman ng isa pa. "Kung hindi lang dahil sa butihing ama ng impaktang yan ay talagang bukas na bukas din ay magreresign ako kaagad." Galit na sambit ng isa. "Magresign na kaya tayong lahat?" Mungkahi naman ng isa.

Isang simpleng ngiti lamang—sapat para maging magalang, ngunit hindi sapat para magbigay ng maling pag-asa. “Mas mabuti na rin,” sagot niya nang mahinahon. “Magkikita pa rin naman tayo sa trabaho. Sana pareho tayong manatiling maayos.” Diretso ang tono niya, walang halong emosyon na pwedeng pagkapitan. “I’m resigning when I get back,” sabi ni Miguel, parang sinadyang ibagsak ang balitang iyon sa pagitan nila. “Wala na tayong magiging koneksyon.”

Muli ay naalala ko ang nangyari. "What if mag-resign ka na lang? Dito ka na lang sa bahay. Kaya naman kitang buhayin and besides, mayroon naman tayong company. Quit your job right now." Natulala ako dahil sa narinig na salita mula jay Treyton at the same time ay kumirot ang puso ko dahil tila ba isa itong utos at hindi suggestion. "N-No, I can do that. Ah, I love my job."

“Inaprubahan mo ang resignation niya?” “Oo,” diretsong sagot ni Dean Marcos, parang natural na natural lang. “Sa tingin mo ba pipigilan ko siya kung ayaw niyang manatili? Formality lang ang resignation letter. Para na rin bigyan niya ako ng respeto.”

“Eh ‘di dapat hindi na lang ako binoto as vice president kung wala rin naman pala akong gagawin.” “Sinong may sabing wala kang gagawin?” Napanganga ako dahil sa sinabi niya. “Bibigyan mo ‘ko ng gawain?” “Sa tingin mo, bakit kita pinagluluto? Akala mo ba libre ‘yon?” Mas lalo akong napanganga at saka siya sinimulang paluin sa braso. “Unfair! Kung alam ko lang na may bayad ‘yon, hindi ko na sana kinain. Ayoko maging vice president. I resign!”

he said, playfully. Tinaasan ko siya ng kilay. “I'm here to pass my resignation letter again!” Ibinaba ko ang hawak kong papels sa table niya. Kita ko ang pagkunot ng noo niya. “What is this for, Serenity?” biglang seryoso niyang tanong. “Oh please. Resignation because I want to get out of the company?” I explained sarcastically. “Come here,” utos niya. Iminuwestra niya sa akin na lumapit sa gilid ng desk niya.

"I'm sorry for doing this TL, but I think I'm resigning." "Don't worry about it. You do what you think is good for you. I will never be one to stop you." "But they'll ask you about it. They say you have turn over again." "I know. But you need to keep yourself safe and healthy. If this is not working anymore, you can always get out. You will always have the choice." "Thank you TL." And just like every other day, that day turned differently not just for him, but for me as well.

Sinagot ko ang tawag ni Justine at nag ready na ako sa pagsabi niya ng, "I quit, mag re-resign na ako!" "I am really sorry, Jus…–" Napahinto ako sa pagsasalita nang makarinig ako ng paghikbi.

I laughed painfully. “I am letting you resign from my company. You can have your freedom to leave tomorrow and quit your job. Leave and don’t bother me again,” he said before he walked away.

"Oh, thank you so much, ma'am at hindi n'yo na ako kailagan i-interrogate o pigilan sa desisyon kong pagre-resign." "Of course I want to do it, but as I see it right now, you are very sure of your decision." "Yes, I'm very very sure about this, ma'am."