Resign Quotes Novels & Stories

Itinaas nito ang kaniyang kilay, akala niya panalo na siya dahil doon. But no! She won't give him that satisfaction. Ngumiwi siya rito at umiling. "Malaki nga ang sahod dito, pero kung ganito ring mawawalan lang kami ng dignidad..." Binaklas niya ang nameplate sa kaniyang dibdib at marahas iyong ipinatong sa salaming mesa nito. "... I'm resigning." "No, you can't do that," anito na para bang natutuwa pa sa mga ina-asta niya. "You can't just leave, not when I told you so..."

When I was about to grab the doorknob, there’s something came to my mind. “Nga pala,” tumingin muli ako sa kanya. “magreresign na ako.” “What?” he said, incredulously. “Sabi ko, magreresign na ako.” “Why?” “Magpapahinga.” simple kong sabi. “Nakakapagpahinga ka naman na rito, ‘di ba?”

"Parang ang sikip-sikip na ho ng mundo para sa akin. Mahihirapan na ho akong makasama kayo araw-araw dahil kahit naman tanggap ko na na wala kayong nararamdaman para sa akin, hindi naman mawawala ang nararamdaman ko para sa inyo nang gano'n gano'n lang." Napabuntong-hininga si Jacob. "Gusto mo na ba talagang mag-resign?" aniya. "Kung pwede ho sana. Kaso ang laki ng utang na loob ko sa inyo. Nakakahiya naman kung basta na lang ako aalis."

maotoridad na sigaw nito pabalik. Pinunasan ko ng mariin ang mga luha ko. I pulled my bag at sinabit iyon sa balikat ko. “Hindi mo na kailangang gawin iyan dahil magre-resign na ako!” “Then go! Resign and cry like a baby all you want!” narinig ko pang sigaw niya habang papalabas na ako ng opisina na ‘yon.

sagot ko at nabaling ang tingin ko kay Terrence na katabi ni Jana nang agawin nito ang cellphone. " May kinalaman ba kay President ang biglaan mong pag r-resign? " tanong niya. " Okay ka naman kahapon, pero matapos mong bumaba galing sa opisina ni Sir Nicolas, alam naming may mali na. Pinag resign ka ba? " Umiling ako. " Ako mismo ang nag resign. Binatos ko kaya bago pa niya ako tangglin, inunahan ko na. " Gumuhit ang pagtataka sa mukha niya. Mukhang hindi niya alam kung dapat ba niyang paniwalaan ang sinabi ko at kinausap niya pa sina Jana na napailing na lang.

Sobrang sakit, para siyang pinipiga, para siyang dinudurog. "What are you talking about?" sarkastiko nitong tugon habang nakangisi pa. Napalunok si Karina ng laway saka tiningnan si Winston ng mata sa mata. "Because I'm going to quit. I resign, Winston. Ayaw ko na."

ani ko at pilit na inaalis ang pagkakahawak nito sa braso ko. "No. Hindi ka aalis hangga't hindi mo sinasagot ang tanong ko." Lalong nalukot ang mukha ko. "Then fire right away." "'Yong sinabi mo kanina... I just want to clarify, y-you're not resigning, are you?" Resign agad? Wala naman akong sinabing gano'n, ah? Saka wait lang, may nahimigan ba akong tila pagkataranta at pangamba sa boses nito?

Sobra-sobra na ang nararanasan ko, hindi ko na kayang tiisin. Tutal ay mag-re-resign na ako. Matapang akong tumingin Ven na nagngingitngit sa galit. “Secretary Ven, kung hindi mo man lang kayang tapusin ang simpleng trabahong mo at kailangan mo pang ipasa sa iba, baka mas mabuti pang mag-resign ka na lang," sarkastiko kong sabi.

Ang kanilang mga salita ay maaaring maging mas hindi kasiya siya kung sila ay magpapatuloy. Naninigas ang bawat empleyado sa loob habang namumutla ang kanilang mga mukha. Si Rodney ay lumakad ng nakakatakot na may mapait na ngiti. “Gusto mong mag resign dahil may problema ang mata ko at kulang ang leadership skills ko? Gawin mo yan. Umalis agad. Kayong mga walang kwentang tao ay laging nakakasira sa paningin ko. Hindi niyo magagawa ng tama ang inyong mga trabaho, ngunit maaari kang magtsismis ng maayos. Bakit ko iingatan kayong lahat? Alis.”

Thank you for the opportunities, and for the growth that you have provided me. I wish you and the company all the best. Best regards, Mike . . PAKIRAMDAM ko ay mas lalong sumakit ang ulo ko ng dahil sa resignation letter ni Mike. Pangatlo na siya sa mga nag resign na iba-iba ang posisyon, at may iba't-ibang dahilan.