Resign Quotes Novels & Stories

Tatalikod na sana si Cassy pagkatapos sabihin iyon pero may nakalimutan pa siyang sabihin kaya hinarap niya ulit si Martin. “Isa pa pala, magre-resign na ko sa kumpanya mo. Ito ang resignation letter ko. Pakipirmahan na lang. Salamat.” Sa bawat salitang binibitawan ni Cassy, alam ni Martin na seryoso ang dalaga. Ang bawat salita niya ay parang pader na hindi mo pwedeng gibain.

Kinuha niya ang resignation paper ko saka ito binasa. “Sab, you don’t have to do this. Pag-usapan muna natin ito,” wika niya saka pinunit ang resignation letter ko. “Wala na po tayong dapat pag-usapan pa. I am resigning effective starting today,” sagot ko saka siya tinalikuran.

Na agad nag pa panting sa tenga ko. Dahil sa inis ay kinuha ko ang resignation paper sa ibabaw ng besa at Ibinato iyon sa kanya! "Wala naman patutunguhan ang usapana nato, kaya heto my resignation letter.. Take it," Galit na saad ko mangiyak ngiyak na ako dahil pag ka insulto... Mukha ba akong pera! "Hindi ko kailangan ang pera mo! O kahit na ano galing sayo!! Ang kailangan ko respeto bilang isang tao! Ang yabang mo! Akala mo lahat kayang mabili ng pera mo!

“To whom it may concern…” Tinitigan niya ang mga salita. “I am formally resigning as a private nurse assigned to Mr. Rainne Marquez…” Nagsimulang mag init ang pisngi nito. Tumutulo na pala ang mga luha niya. “Hindi puwedeng ako 'yung mahulog.” Agad niyang in-exit niya ang document. "Don't Save." Pinikit niya ang mata niya saglit at sumandal sa upuan. Bahagya siyang huminga nang malalim, tapos ngumiti—yung pilit na pilit.

Bigla na lang bumagsak ang mga luha mula sa aking mga mata. Nagulat ang mga ito sa sinabi ko at sa biglaang pagbagsak ng mga luha ko. "Anong pinagsasasabi mo?" tanong ni Ernie at nagawa pang tumawa. "I resigned!" Umawang ang bibig ni Jessa. "Prank ba ito, girl?" "Hindi... totoo nga na magre-resign na ako." Pilit akong ngumiti saka ko pinunasan luhang naglandas sa pisngi ko.

Nag aalangang tanong ko. "Yes Ms. Agustino. He's our big boss kaya siya ang mas karapat dapat na kumakausap sa mga empleyado lalo na sa mga magreresign. Siya rin ang magsa- sign ng resignation letter mo." Paliwanag ni Mrs. Tizon kaya wala na rin akong nagawa pa kundi ang tumango at kinuhang muli ang resignation letter ko mula sa kanya. De bale, huling beses na rin naman ito. Huling beses ko na siyang makakaharap kaya kailangan tapangan at lakasan ko nalang ang loob ko.

Umangat ang sulok ng bibig ko dahil sa tanong nito, humakbang ako patungo sa unahan at huminto sa mismong harap nila habang nakapaligid sa akin ang may nasa sampung security personnel. Nais kong sabihin sa inyong lahat na mula sa araw na ito, from leader, department head, Supervisor, Manager at maging ang vice president ng Smith Corporation ay kusang mag resign sa kanilang mga posisyon.” Sabay na napasinghap ang lahat at halos hindi sila makapaniwala sa aking inanunsyo. Mabilis na nagbago ang ekspresyon ng kanilang mga mukha at galit ang nakikita ko mula run.

Pero kay Boss, iba kasi ang pakiramdam. After a moment of silence, naalala ko ang pakay ko. "I have something to tell you pala, Boss." Hinilamos niya ang kamay sa mukha niya, tila ginigising ang sarili mula sa kalasingan. "Okay, fire on! What is it?" I gathered my courage to deliver my objective. Siya naman, patiently waiting. "Balak ko na sanang mag-resign." At first, mukhang nabigla pa siya pero laking pasasalamat ko dahil open-minded naman siya. "Two valid reasons," emotionless niyang sambit.

Tila napanatag ito sa naging sagot niya. "Hindi naman ako naging rude na CEO sa'yo, Marga?" nakangiti na nitong tanong. Lumapad naman ang kanyang ngiti nang masilayan na ang ngiti sa labi ng gwapong amo. "Never, boss," maagap niyang sagot habang umiiling. "Kung naging bastos ka pa sa'min, boss, marahil, matagal na ako nag-render ng resignation," himig pagbibiro niyang dagdag.

In fact, sinet-aside ko na muna yun dahil namroblema ako sa biglaang pagdating ng kapatid ko kahapon. Pagdating ko ng kumpanya, saktong nakita ko si Helena. Agad niya akong sinamaan ng tingin at malalaki ang hakbang na lumapit sakin. “Ikaw bruha ka! Anong sinasabi mong magriresign ka?” hinila niya pa ang buhok ko pero hindi naman masakit. “I changed my mind. Prinank lang kita.” Sabi ko. Paano ako magriresign e may palamunin ako ngayon?