Reunion の小説・ストーリー

"Nakahanap ka na ng sosuotin?" si Talya pagdating ko sa bahay. "Nalalapit na ang reunion. Lolo Ladislas will be returning home..." Everyone has been pretty busy lately with reunion preparations. It's Del Puerto's seventh grand reunion, and every family member from around the world is traveling home to attend. "Kuya Zeke messaged papa, bakit hindi ka raw sumasagot sa mga text at tawag niya?"

Isang tunog sa email ang nagpabalik sa akin sa katinuan. “Hi Elly, Hindi ka nakapasok ngayon kaya di mo nalaman ang meeting. By weekend ay aalis tayo papuntang La Union to celebrate about the event na mangyayari bukas hanggang Friday. Team Building then tayo. So be aware sa kagamitan at kailangan pag alis. Attendance is a must. Let's see each other tomorrow. -Jean

Ang pusong limang taon nang tahimik, muling bumilis dahil sa kanya. Maraming beses na niyang naisip kung paano ang magiging reunion nila ni Darien. Akala niya, yayakapin niya ito at sasabihing “I’m back,” o kaya’y hahalikan niya nang mahigpit. Kung mas daring pa, baka katulad ng biro ni Sammy, parang dry wood meeting fire. Anuman ang mangyari, sigurado siyang maayos at maganda ang itsura niya.

tanong ko. “Well, bukod sa gusto kong makasiguro na buhay ka pa, inutusan din ako ni Jannah na ipaalala sa lahat ng barkada natin na ang tungkol sa reunion service natin sa Café Inggo. This coming Saturday night na iyon.” “Pwede bang pass na muna ako ngayon? Total naman, noong huli tayong nagkita ay nagsilbi na ako sa Café Inggo.”

Matagal naman niya akong pinaalahanan no'n kaso ay nahihiya talaga ako at nasanay na sa pagtawag ko ng tita sa kanya. Hindi na pumasok si Roma sa kompanya niya pagdating ng Biyernes. Sabado kasi ng gabi mangyayari ang high school reunion namin. We spent the whole Friday morning driving to the province. Hapon na nang makarating kami sa mansyon ng mga Buendia. Nandoon na rin sina nanay at tatay saka Jillian. Nakakatuwa lang kasi halos isang kanto lang ang layo nito sa bahay at farm namin kaya todo lipat at chikahan naman sina nanay at tita pati na rin si Jillian kapag may time.

The lantern lights, Japanese decorations, soft shamisen music playing in the background, everything reminded him of Japan. Tonight was special. Hindi lang ito simpleng club gathering. It was a dual celebration. A surprise party for their vice president… and their long-awaited reunion matapos ang halos walong taong pagkakahiwa-hiwalay simula nang magtapos sila ng kolehiyo. Hindi man sila palaging kumpleto noon, hindi naman nawala ang komunikasyon nila sa isa’t isa. Pero ngayong gabi… Seeing everyone again felt nostalgic.

Inakbayan nito ang bunsong anak, "Now, get inside, and have your dinner. They're all waiting for you." "They’re all here?" excited na tanong niya "Yes, kanina pa, kaya pumasok ka na. I'll adjourn this meeting early." Ani Mr. Estrella Naroon sa sala ang mga kapatid at mga pamangkin niya na nanonood ng bagong release na disney movie. Napakalaki ng angkan nila kung titingnan.

Hindi naman siya susubo sa ganitong kalakaran kung hindi siya desperada ngayon. Dalawang oras na ang nakakalipas, wala pa rin siyang mahanap na "premium husband". Wala siyang matipuhan. Kung meron man, hindi naman pasok sa budget niya. Naaakit na ang likod niyang humiga sa kama pero ginigising siya ng isip niya. Tatlong araw na lang, family reunion na nila. Ito na ang pang-apat na reunion na dadaluhan niya. Hindi na niya pwedeng tanggihan ang imbitasyon. Lalo na't darating ang lolo't lola niya mula sa ibang bansa. Malamang, ang unang hahanapin ng mga 'yon ay siya at ang dalawa niyang kapatid.

Lumabas na ako nag-jogging na. Nag-vibrate ang phone ko at nakita ang mensahe ni Ally. Ang agang nakagising ha. "Girls bonding naman tayo tonight," text niya. "Bakit? Wala ba kayong pasok nina Mel?" balik ko. Ilang saglit lang ay nakapagpadala na ulit siya ng mensahe." "Halfday lang sa school ngayon. May board meeting kasi." Dahil sa tamad na akong magtipa at upang patuloy nang makapag-jogging ay dinial ko na ang kanyang numero.

Nyx's Point of View UMUPO silang pareho sa sofa, magkaharap, habang ako naman ay nasa usual kong swivel chair. Ano 'to, reunion namin? Akala ko ay magkakabangayan kami ngunit walang sinabi si ate. Maging si Maverick ay nanatiling tahimik. Bakit kung kailan sinabi kong ititigil ko na ang kahibangang ito, saka naman sila sabay na lumilitaw?