Reunion Quotes Friends Novels & Stories

Dahil matagal silang di nagkitang magkaibigan, masaya silang nagkitang muli pag dating nito. “Hello sis how are you? I really missed you!” ani Sunny na nag beso-beso sa kaibigan “I missed you too friend! Kumusta ang business meeting mo sa Singapore?” tanong ng kaibigan “Ok naman, I’ve met most of the successful CEO’s around the globe” pag kwento nito. “Mabuti naman kung ganun, matagal tagal rin yun ha’’ sagot ni Mica ‘‘Ay tita eto po pala padala ni Mommy, sana daw po magustuhan nyo’’ sabay abot ni Mica sa isang paper bag

After ng birthday ni Raven, hindi na ulit kami nagkausap. Tumunog ang phone ko. Sol. Right timing. Sinagot ko iyon at iniwan si Liam. Naglakad ako papuntang garden. “Kapag nagkita tayo ulit, sasabunutan talaga kita. Missing in action ka na lately,” pagsusuplada ko. Natawa ito. “Hindi mo ’yan pwedeng gawin sa reunion mamaya. Masisira ang beautiful look ko,” biro nito.

"You don't have to thank me, Osiris. We're friends, and that's what friends do." As they began to eat, the room seemed to be enveloped in a bubble of shared understanding. The flavors on their plates mirrored the intricate blend of emotions that had defined their relationship—sweet moments of closeness, bitter memories of loss, and the warm comfort of support. Between bites, their conversation flowed effortlessly, traversing a range of topics with the ease of old friends catching up. They spoke of Luca's future, of their own aspirations, and of the paths they had chosen in the wake of life's unpredictable turns.

"Happy friendship day to us, Harper and Rejie! I love you both!" "Friends forever, girls!" Nakangiting sabi ni Rejie at mabilis kaming niyakap dalawa ng asawa niya.

I denied that he is my friend dahil totoo naman yun pero bigla na lang siyang papasok at magbibigay ng ganun? “Arghhh!” inis na sigaw ko saka ako huminga ng malalim I continued my work para naman maalis sa isip ko ang nangyari kanina at bandang alas-singko ay nagring ang phone ko and it was Sabrina. “Hey bestie!” sabi ko sa kanya as I answered my phone “Hoy babae, remind ko lang yung meeting natin mamaya tungkol sa reunion ha! At, dumating ka ng maaga dahil may kasalanan ka sa akin!” sagot naman ni Sabrina

sabi ko na lang. "Anong oras pala ang reunion n'yo bukas?" pikit-matang tanong niya. "Alas-kuatro ng hapon. Sa pizza house ang venue namin," sagot ko. "Talaga? Paano naman kayo mag-kasya sa pizza house," taka nitong tanong. "Mayaman ang mga kaklase ko mahal, ako lang ang naligaw na mahirap," nakangiti kong sabi. "Nerentahan nila ang buong pizza house para lang sa reunion."

"Hindi ko dapat hinayaang dumaan 'yung mga taon na parang hindi kita nakikita. Basta ang dami kong gustong sabihin pero huwag na, nandito naman na tayo..nag-uusap." Biglang may kumurot sa dibdib ko. Hindi dahil gusto ko ng away, kundi dahil totoo. 'Yung kind of totoo na hindi mo na kayang burahin. Pero iba na ako ngayon. "Too late na to go back," sagot ko. "Pero hindi pa huli para ayusin 'yung future." Tumango siya. "Ayun naman pala," sabay abot ng kamay niya. "Basta, friends na tayo ha? Legit. Pinky swear tayo."

sagot ni Marian ng may ngiti. "Perfect timing para magkilala-kilala ang mga anak natin. Masaya ako kung maging mag-best friend sila." sabi ni Bea, habang may pag-asa. "Ang reunion party ay lalong sumisigla. Sana kumpleto ang batch namin sa gabi ng party..." sabi ni Theo, na may ngiti. "Sana nga, love." sagot ni Bea habang ngumiti ng pagmamahal kay Theo.

But because they knew exactly how to stay calm while everyone else was losing control. Hindi ko na namalayan kung paano natapos ang buong reunion. Ang dating maingay at punong-puno ng mapanghusgang bulungan ay naging kakaibang payapa matapos magsalita si Caleb. Wala na akong narinig na mga pangungutya mula sa mga dati kong batchmates. No more sarcastic comments. No more mocking stares. It was as if everyone suddenly remembered how to mind their own business.

His background was noisy so he had to go to their terrace to talk to me properly. "Are you busy with your family? I can call you later," I said. "Hindi naman, naghahanda lang sila ng mga pagkain. Kanina pa naman ako tumutulong sa pagbubuhat kaya okay na 'yan, kaya na nila 'yan." He smiled. "Kumusta nga 'yong reunion niyo?" "Don't ask." I groaned. "I don't know why we still have these reunions. It's not like we're close and it's not like my mom is on good terms with her half-siblings."