Reunion Quotes Friends Novels & Stories

"Mukha bang napilitan lang ako?" Alam ko na may gustong sabihin si Ava sakin pero mas pinili nyang hindi magsalita. "No, it's not like that Aubree." Huminga sya ng malalim at pilit na ngumiti sakin. "Gusto lang namin makasama ka sa reunion tonight dahil medyo matagal tagal narin tayong hindi nakakalabas at bonding. We just really missed you."

"Pwede bang huwag na nating pag-usapan siya? Wala na dapat akong paki sa kaniya!" "Weh?Talaga lang ha?" Sabi niya, tawang tawa sa akin. Sinalubong kami ng makukulay na lights at musika. Pumwesto na kami sa gilid habang binibigyan kami ng bartender ng isang alak. Tawang tawa kami pareho. Ngayon lang kami nag ka reunion ulit simula nung umalis ako sa Pinas. "Wala ka ng alalahaning mga kapatid mo. They were all safe right now, right?" Tawa niya.

Ganunpaman ay bukas ang kanyang tainga sa kung anong tsismis ang dala ng kaibigan ng kanyang hipag. “Natatandaan mo pa iyong pinuntahan nating class reunion noong wala ka pang asawa ha? Nagpla-plano na naman sila pero nakakatamad ng pumunta. Ilang taon na ang lumipas. Kung noon ilang na tayo makisalamuha, ano pa ngayon?” anitong hindi na iyon pamilyar sa pandinig ni Briel, “Saka basta, ang pangit ng umattend dahil payabangan din iyon.”

I asked initiating a grouphug, masayang niyakap ako ng dalawa. "Hoe." Nagtawanan kaming tatlo na parang baliw animo'y walang kakaibang nangyari sa amin. Having friends like them is something I treasure for the rest of my life. "Maglibot muna kaya tayo! Baka may mahanap tayong daan pabalik." Suhesyon ko upang mapatango ang dalawa. "Letting go everyone!" "Waiter! Remember three friends come together, so we must stick together. Baka mawala tayo sa gubat natur!"

"If you'll excuse me, may pupuntahan pa ako." "I missed those days," aniko dahilan upang mapatigil ito. "Those days na naging talunan ka. Do you still remember nang ilampaso ko ang team mo sa soccer? That's the best memory for me," Dugtong ko pa sabay ngisi. Humarap naman ito sa akin. "Oh, you mean those days na naging ?masaya ka kahit isang beses mo lang namang natalo ang team ko? Yeah it's surely one of the best memory," sagot nya na ikinawala ng ngisi ko. "Oh, why so quiet?" Pang-iinis nya pa sa akin. Inis na napabuntong hininga ako. "Then, i have to go. Nice meeting you again, old friend," Huli nyang sinabi bago umalis sa harapan ko.

Ang isa-isa ang sandalan at pahinga ng bawat isa sa amin. “And then if you can remember. Keep smillin’, keep shinin’ Knowing you can always count on me for sure. That’s what friends are for. For good times and bad times. I’ll be on your side forever more. That’s what friends are for.” Hindi na kami makatugon sa pagkanta dahil mga hikbi na lamang ang tanging lumalabas sa mga bibig namin habang yakap ang isa’t-isa.

"Babe naghihitay ang mga kaibigan natin sa labas. baka kung ano na ang sabihin nila." "Hayaan mo silang pagchichismisan tayo. inggit lang ang mga yun." Wika nito habang nakapikitt pa din ang mata. Galing pa pala ito sa UK at dumiretcho lang sa reunion nila kaya pagod pa ito. "Pero may reunion pa tayo..." "Sige na nga..." Wika nito saka tumayo ng kama at tinulungan din cyang makatayo nito. Kapwa pa din sila n*******d.

I repeated. “Okay lang, Freya” Ricky said, straight siya pero sobrang kulit kaya minsan, mapagkakamalan mo talagang bading kahit hindi. “Oo nga, parang hindi naman naging mahalaga sa'yo yung friendship natin noon” paggatong pa ni Aries. “Our friendship really matters, umiyak pa nga ako nung graduation natin eh” pagdidiklara ko. “Really? Wala ka ngang luha”

A warm smile spread across my face as I acknowledged the friends who had shared the highs and lows of the academic rollercoaster. "To my friends, Brix, Lei, Zayd, you've been my companions on this wild ride since high school. From late-night study sessions to moments of laughter that felt like medicine for the soul, you've enriched my experience in ways I could never have imagined. Your camaraderie has made the challenges bearable and the triumphs sweeter. I am grateful for each one of you and the unique contributions you've made to my life." The applause swelled as I took a moment to soak in the collective warmth of appreciation.

Naunawaan ko naman kung sino ang someone na yun. Marahil part yun ng past niya na ayaw mapag usapan. Umorder kami ng maiinom hanggang simulan na nga namin ang gabi. "So, how come your best friend forgot it's your special day?" Sabay inom nito. Uminom din ako bago sumagot. "I don't know..." Pagtaas ng balikat ko. ".... Maybe things are a bit different now. She's kinda busy with her newfound friends."