Novel & Cerita Quotes On Reconnecting With Old Friends

Hindi ko na kailangang mag-alala kung may nakatingin ba nang masama, kung may nagpapapansin ba o may nagtatangkang lumapit sa kanya nang hindi nararapat. But more than that… I am happy. Dahil bukod sa trabaho, nagkakaroon na kami ulit ng oras para sa isa’t isa. Slowly, we are getting close again. Unti-unti naming nararamdaman ang dating koneksyon na akala ko ay nawala na nang tuluyan. Ito ang pagkakataon namin—para patunayan sa isa’t isa, at higit sa lahat sa aming mga sarili, na hindi pa huli ang lahat. Na pwede pa kaming magpalagayan ulit, na pwede pa kaming bumuo ng bagong simula mula sa mga natitira sa amin.

It was a stupid idea, of course. I only have a few minutes left before my class starts. I missed him. That much, I could admit to myself now. Ilang beses ko iyon tinanggi sa sarili, pero oo, miss ko na talaga sya. "Make friend with others, so you won't get bored." Inikutan ko ng mata ang kanyang suhestiyon. "Ni wala nga akong oras sayo, makipagkaibigan pa kaya sa iba. Isa pa, parang hindi uso sa master's 'yung tropa-tropa."

malungkot na wika ni Ara at may pilit na ngiti sa labi. "Losing a friend it doesn't mean you won't meet another, there are people that'll enter our life to become a lesson so that when the right person comes you're already prepared. " wika ni Grey na nakapag patingin sa direksyon niya si Ara

It gave me hope. Eight-thirty, Cherry Gibaga, my colleague-classmate, texted me. At last! Thanks to her mother. I contacted her, 'kanina'. I have learned so much from her, about her love life, career and about Marie Jaye Gobis, my ex. Haay! It's a small world. She also gave me some of our classmate's numbers. Now, I could text them so that I could find Glenn and Ramon's numbers. They're my best friends, who I have never seen for a long time.

Sumasama kami ni James kay papa para malaman ang pasikot-sikot sa lugar. Ayaw ko namang makipag-usap sa mga kapit-bahay. Hindi na ako interesadong kumilala ng bagong kaibigan dito sa village. Aalis din naman sila sa buhay ko, bakit pa papasok? Hindi ako bitter pero kaulanan, alam kong aalis din sila kapag wala nang komunikasyon. A true friendship for me doesn't require a daily conversation. It's exhausting kaya. Matutulog na sana ako kaso naisip kong i-check ulit ang Messenger ko. Nakita kong nag-reply si Sir Cy a few minutes ago! Gising pa siya!

Tumingin naman siya sa gawi ko. “Make friends, Cean. Real friends. That can help you build who you are and what you want you to be and of course, be in love. To someone who's willing to be with you through your ups and downs. Walang masama sa pakikipagkaibigan at pakikipag-relasyon, Cean. Matalino kang bata, Cean. Kaya as a reward to yourself, open yourself to others.” I'm speechless because of what he said. Stunned. Composing phrases on my mind.

"I'm so sorry again, Jan. I hope in our next life we meet again, and God gives us a chance to love each other without obstacles." ########## Xoxo 💖😘

Matagal pa silang nag-usap, inayos ang oras at lugar ng pagkikita bago tuluyang nagpaalam sa isa’t isa. Maya-maya, kumatok si Cheena at pumasok dala ang mga meeting notes. “Ma’am, mukhang good mood ka ah.” “Okay naman,” sagot ni Persephone. “May kakilala akong lalaki noong junior high, matagal na kaming hindi nagkita. Nagkausap ulit kami ngayon.” Ngumiti si Cheena nang bahagya. “Ingat lang, Ma’am. Yung mga matagal nang walang contact tapos biglang bumabalik, minsan hindi pa pala totally naka-move on.”

“Tiyakin nating walang nakakalusot sa ating pagsusuri.” Sa kabila ng mga panganib, isang lumang kaibigan ang nagbalik sa kanilang buhay. Ang kaibigan na ito ay nagdala ng mahalagang impormasyon na maaaring magpabago sa kanilang estratehiya. Ang pagbabalik ng kaibigan ay nagbigay sa kanila ng bagong pag-asa at lakas upang ipagpatuloy ang kanilang misyon. “Ang pagbabalik ng kaibigan na ito ay isang magandang balita,” sabi ni Nathan habang tinatanggap ang kanilang lumang kasama. “Makakatulong siya sa atin upang magtagumpay.”

Maging sila Yvan at Leona lumapit na rin sa kanila para yakapin si Tiffany at damayan ito. Sobrang laki talaga ng pasasalamat niya sa mga kaibigan dahil naroroon sila. Hindi siya iniwan ng mga ito kahit na ilang taon pa siyang nawala. Naghintay sila sa pagbabalik niya at ngayon hindi na siya iniwan ng mga ito. Minsan ang unexpected friendship talaga ang nag la-last ng sobrang tagal. “Okay guys let’s stop crying! We should celebrate!”