Rizal Writings Novels & Stories

Sukat doon ay natandaan na niya ito. "Ah, so, ikaw pala iyon! Naku, ang tagal na nga talaga no'n," naalala na rin niya. Natawa nga siya kasabay ng pagkislap ng pag-asang may makakasama siyang makakauwi ng Rizal. Sana ay ilibre rin siya kagaya ng ginawa niya rito dati. Sa tantiya kasi niya ay kulang ang kaniyang pamasaheng sa totoo lang ay hindi niya maramdaman ang bigat sa kaniyang bulsa.

Tila kinilig pa ang buong katawan niya at wala siyang mapagsidlan ng kasiyahan. “Yes! Ang saya-saya ko!” Napatalon pa siya nang matapos ang tawag. Pakiramdam niya ay nakalutang siya sa ulap. Napapaluha pa siya na mabilis niyang pinahid. “Anyareh sa’yo?” usisa sa kanya ni Ria na halatang kanina pa nakatitig sa kanya. “Nakapasa ang ipinasa kong manuscript sa Love and Destiny Publishing!” Napayakap siya sa kaibigan sa matinding katuwaan. Ang taas ng level ng kasayahan niya dahil sa magandang balitang iyon.

Dahan-dahan kong binuksan ang talaarawan at sinimulan naming basahin ito nang sabay, magkatabi, habang ang bawat salita ay tila patalim at kidlat na tumatagos sa aming mga kaluluwa at nagbubunyag ng katotohanang hindi namin kailanman inaasahan. Isinulat doon ang kwento ni Don Diego De Villa—isang lalaking mayaman, makapangyarihan, at kagalang-galang noong mga panahong iyon. Siya ay itinuturing na pinakadakila at pinakamatapat sa lahat ng mga ninuno namin. Isinulat niya ang tungkol sa pagbuo ng kasunduan ng apat na pamilya—ang kasunduan na naghati sa lupain, kapangyarihan, at kayamanan sa pagitan ng mga Riego, Rivas, Delos Santos, at Mercado. Ngunit habang nagbabasa kami, lalo kaming namamang

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

Sa isang tingin ay aakalain mong nakaimprenta. “Ayon po sa ilang mga usaping naulinigan ko sa panganay ng mga Villamarquez ay talagang may itinataglay na talento ang señorito. Bukod sa nakamamanghang pagsulat ay mahusay rind aw po siya sa panunula.”

Hindi ko na napigilan ang pagtanong. She looks at me, "it's blue for you darling coz ur a princess of Hertzbegh palace." Umupo ito sa harap ng lamesa saka kumuha ng Quill feather pen, it uses to write but only oldies people uses that. Panahon pa ata ni Rizal. I never expected na ginagamit parin 'yan ngayon. Isa kasi and Quill feather pen ang nahalungkat ko sa loob ng bag.

Lianna was hallucinating and even day dreaming of her success plan not knowing that the moment she came to me and force me to be her ally, she was already trapped. ————— The Wedding Day.. This wristwatch has a detector. Make sure to wear it. -Carriuz I Smiled. Iyon ang nakasulat sa maliit na papel kasama ang lagayan ng relo na ito. Ang alam ng lahat ako si Rizalyn at ito ang regalos sa akin ni Carriuz ngayong araw ng kasal namin. Kaagad ko itong sinuot. I was looking at myself in the mirror habang hinahanda ko ang aking sarili para sa mangyayari mamaya.

Pang-iinis niya rito na halatang umepekto dahil tumayo ito at kumuha ng mansanas na nasa harapan saka binato sa kanya na agad naman niyang nasalo habang tumatawa. "Arrghhh!!" Naiinis na naglakad ito paalis. "Magsama kayong parehong cheap ng Beatrix Williams na 'yon!" Sigaw nito at tuluyan ng umalis habang siya naman ay naiwang tawang-tawa sa itsura ng kapatid. "MGA BOBO!" Napayuko sila Rizel habang kaharap nila ang Editor in Chief ng publishing company kung saan siya nagtatrabaho.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

“Sige na nga, ako na si Rizal. Huwag mo nang papalitan iyong tubig para may utang na loob ka pa rin sa akin.” EVERYTHING WENT SO fast. Basta ang alam ko lang ay pagkatapos no'ng halik ay nagpaalam akong magbabanyo tapos hindi na ako bumalik. Si Lucho pa ang inutusan kong kumuha no'ng mga naiwang tray at plato sa apartment niya kinabukasan. Hindi ko ata siya kayang harapin.