Rizal First Novel Novels & Stories

Palagi namang ganoon ang bagsak niya tuwing recess at lunch; pinagtri-tripan dahil sa anyo niyang mala-Jose Rizal. “Kinuha ninyo na r-rin ang baon ko. Pakawalan n-n’yo na ako, please... L-late na ako sa first subject ko...” pagmamakaawa niya. Base sa pagkirot ng gilid ng isang sulok ng labi ay sigurado niyang may putok na iyon. Laking gulat niya na lamang na may biglang lumipad na libro na tumama sa ulo ni Rey. Hustong nag landing ang libro sa tapat niya.

Hind ko alam kung bakit bigla na lamang kumabog ang dibdib ko sa huli niyang sinabi. Hindi dapat ako mag isip ng kung ano ano diba? Supposedly, I should shrugged it off. But why I can't? - A/N: Jarrel Rivaz and Her wife Crisanta Madden's story will be publish soon here in w*****d. Spoiler na agad diba?!!! While Percival Rivaz story is the first installment of EL PARAISO: PARADISE IN HIS ARMS. good evening!

Her Point of View. Panay ang buntong hininga ko habang iniisa isa ang mga newspaper kung saan nagkalat ang mga larawan ni Carriuz na may kasamang babae. Burado ang mukha ng babae pero alam na alam kong.. Si Riza ang babaeng ito. Ano naman kaya ang nasa utak ng dalawang ito? At talagang sinapubliko na ang pag-de-date nila. Tss.. Hinilot ko ang ulo ko dahil pakiramdam ko sumakit ito.

“Ganda ng pangalan mo! Bagay sa iyo para kang si Maria Clara sa nobela ni Rizal kulang nalang ng Ibarra para in real life Noli Me Tangere.” “H-hindi naman.” “Aysus! Nagbabasa ka ba ng romance books?” “Minsan lang..” “Dalasan mo! Tapos ihalintulad mo siya sa totoong buhay. Siguradong mas gusto mo nalang mabuhay sa mundong imahinasyon keysa sa tunay na mundo.”

“Sa probinsya ng Rizal ako lumaki hanggang mag sampung taong gulang ako. After noon, nagpalipat-lipat ako ng bansa. Bumalik ako sa pamilyang Santillan noong fifteen years old ako… at bago ako mag seventeen, ipinadala ako sa Africa.” Napatingala si Isabela. Takang hindi siya makapaniwala sa mga nalaman niya mula kay Rafael. Hindi niya maitago ang pagkalungkot at maraming tanong sa isip nya—paanong ang kasing yaman at kilalang Rafael ngayon ay may ganitong mga pinagdaanan sa buhay. “Ha?” “Mrs. Santillan,” patuloy niya, “mas mahirap ang mga pinagdaanan ko kaysa sa naiisip mo.”

Iyon ang unang beses na makita ko siya, malayong-malayo sa babaeng inaakala ko na ipapalit niya sa akin… Tumagilid ako para yakapin ang unan na nasa gilid, hindi ko dapat sinasayang ang oras ko para isipin siya… It’s been years, kung ano man ang meron siya ngayon ay labas na ako doon. ~ “Good morning!” Masiglang bati sa akin ni Raziel paglabas ko ng building, nakasandal siya sa kotse habang suot ang shades niya.

Si Rica Jane C. Novo ay lumaki sa Calatagan Batangas. Mula lamang siya sa ordinaryong pamilya. Nag aaral siya sa Batangas State University bilang isang second year college. Masipag na maganda pa at matalino kaya maraming humahanga sa kanya. Subalit sa matinding pangangailangan at kahirapang dinaranas ng dalaga. Miski ang kanyang mga kamag anak ay nilalayuan at hindi sila tinutulungan. Wala siyang ibang choice kundi ibigay ang kanyang puri sa kanyang among si Hash Coleman. Sikat at pinakamayaman sa buong Batangas. Nagtatrabaho siya bilang katulong sa pamilya Coleman, bukod roon ay nagsisikap siyang magtinda ng ulam sa Batangas State University para matustusan ang kanilang pangangailangan. Sa

Hindi ko alam kung paano pa siya haharapin. "Are you familiar with LitPub?" panimula ni Sir Rizardo na tinanguan ko naman. "Doon po na-publish ang una kong nobela sa w*****d." I don't want to mention it but there is nothing to hide anymore. Alam na ni Third kung sino ako.

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

It's so casual, like a simple date. We headed to the place where our first dinner happened. The Bellini's, maybe I'll look at this day na parang nililikha lang uli naming ang nakaraan. Everything went smoothly, it was like a dream. After eating dinner, tinanong ako ni Alen kung gusto 'ko raw ba makita ang dagat. To be honest, I want to pero hindi ganoong maganda ang mga dagat dito. Maybe I would love to view the sea in the areas of Pangasinan and Cavite. Someday I will.