Rizal First Novel Novels & Stories

Naalala ni Ruby ang sipi ng pangungusap na nabasa niya sa isang nobela. 'Ang tagumpay o pagkabigo ng pag-ibig ay napatunayan sa pamamagitan ng iyong unang pag-ibig. Kung maayos itong naglakad kahit hindi nasuklian, ang bagong pag-ibig na sisibol sa hinaharap ay madaling lalago dahil ang lupa ay napapataba nang mabuti, kaya't ipaglaban na maging matagumpay ang iyong unang pag-ibig'

Dahil nakita ni Elara kung gaano ito nahihirapan, kumuha si Elara ng isang sandwich at naglakad patungo sa tabi ng kapatid. Ngunit nang makita niya ang mga sagot na isinulat ni Deo sa pagsusulit, instant na nawalan ng gana si Elara sa kinakain niyang sandwich. Ang tanong: Isulat mula sa iyong memorya ang Unang Saknong ng "Florante at Laura" ni Francisco Balagtas.

With a heavy sigh, I threw the pillow off and swung my legs off the bed, mumbling curses under my breath. Alam na alam talaga ng nanay ko kung paano ako kunin, nakakainis! "Finally," Riel said with a low chuckle. "See? That wasn't so hard." Imbes na pansinin siya ay nilagpasan ko na lang ito at tuloy-tuloy lang ako sa pintuan. Ang mga yabag ko ay mabibigat habang bumababa sa hagdan. Wala na. Totoo na talaga ito. Nasa reyalidad na talaga ako na may nangyari nga talaga sa amin kagabi at ako ang nag-first move.

KINUHA ni Jaqui ang baso na may lamang orange juice saka uminom mula doon. Niyaya siya ni Amigo sa café na matatagpuan sa tuktok ng museum. Mula doon ay matatanaw ang ilang kabundukan sa Rizal. Sariwa ang hangin at hindi nakakapaso sa balat ang init ng araw. Ang café na iyon ay nagkakaroon ng romantic ambience sa gabi ayon sa mga nabasa ni Jaqui. Nabubuhay kasi ang mga hanging lamps sa gabi at may pumapailanlang na malamyos na musika. Balak ni Jaqui magpagabi para masaksihan ang ganda ng lugar na iyon. Kung maiiba lang ang sitwasyon, iisipin ni Jaqui na masarap makipag-date sa lugar na iyon.

pagkabanggit ni Nanay Selma sa pangalan ni Rizalde ay kita ko pa ang pagbuo ng pawis sa kanyang noo. Maloko bang totoo ang pangalawang apo? Ako kasi, oo kilala ko na ang pamilya nilang mga Hillarca. Like Rezoir, alam ko naman talagang siya 'yong tipong lalaking hindi nagseseryoso. Iyong kabila kabila ang babae, pero ngayon mahal ko na siya....at ngayon mas nakilala ko na siya. Yes, he looks like dangerous pero kapag nagmahal sagad.

Napansin niya sa kanyang panaginip ang katawan ni Riza, ang ekspresyon ng pagkabigla, at ang kabuuang damdamin na pumasok sa puso niya. ------ Kinabukasan sa pintuan ng kanyang kwarto, nakita niya si Riza, pumasok at tumingin sa kanya nang may bahagyang ngiti, ngunit halatang umiiwas. Para sa unang pagkakataon, naaalala niya ang lahat—ang bawat halik, ang bawat asaran, at ang bawat pangako sa babae. Nakikilala niya na siya na asawa niya, ang kanyang wifey, ngunit sa kanyang puso, nag-aalangan pa rin siyang aminin ito, takot na baka muli siyang iwan ni Riza.

Ranzzel's Point of View* POV ni Ranzzel Ramdam ko pa rin ang panghihina ng katawan ko habang nagmamadali akong bumangon mula sa kama ng ospital. Kailangan kong makaalis bago pa dumating si Rhea. Ayokong maabutan niya ako ngayon. Final na ang desisyon ko sa bagay na ito. Tatapusin ko na lang ang buhay ko at iisang lugar lang ang pwede kong puntahan.

“Isa siyang novel from Renaissance era, Alab, ginawa ng greatest playwright na si William Shakespeare. Tungkol siya sa dalawang taong nagmamahalan pero against ang kanilang pamilya.” “Oh. That’s sad ate Rizallie. So anong ginawa nila? Did they ended up together?” “Hmm.. Maybe in the afterlife. Many things happened to them. Marami silang kalaban e, tapos dinakip pa si Juliet. Para madecieve niya ang mga kalaban, uminom si Juliet ng lason.” Napasinghap si Alab, natatawa naman si Kallahan habang nakikinig. “Namatay siya ate?”

Sa unang pagkakita pa lamang ni Shaina dito ay nagkagusto na siya rito. Agad namang hinablot ni Novice ang sulat sa palad ng dalaga at dahan-dahang binuksan. Umpisa pa lang sa mensahe ni Shaira ay parang nagkasugat-sugat na ang puso ni Novice sa sobrang sama ng loob na nadarama niya mula sa sulat kamay ng dalaga. Nang matapos ni Novice ang sulat ay agad ang pag-agos ng masaganang luha nito.

“Ano nga ba ‘yang sasabihin mo?” Napahawak ako sa iced coffee ko habang iniipon ang lakas ng loob. “Naalala mo ‘yung manuscript ng first ever novel na sinulat ko?” “Alin? ‘Yung The Cut That Always Bleeds?” Dahan-dahan akong tumango. Biglang tumahimik si Ryuji at tumingin nang diretso sa akin. “Bakit?” Ngumiti ulit ako. “Mapa-publish na siya, Ryuji.”