Rizal Quotes Novels & Stories

Alam kong magugustuhan rin naman niya ang sasabihin ng dalawa. “Huwag kang mag-alala sa amin ni Rizza, dumaan din kami ng hindi mabilang na pagsubok. Mga hindi mo akalaing malalagpasan namin. May mga kailangang isakripisyo't talikuran para magiging masaya at may mga kailangang harapin, ipaglaban at patunayan dahil sa pag-ibig. Halika ka at bumalik tayong umupo sa silong ng mangga.” Tumingin sa akin ang kapatid ko. Nagtatanong ang kanyang tingin kung okey lang ba.

Sa sulyapan palang ng dalawa ay para bang nagkakaintindihan sila. "Why are you looking for Nanay Selma's daughter, Riz?" may tonong pang-aasar na ani Rezoir. Kung sa iba siguro para bang seryoso ang dating sa kanilang tenga ang mga salita. But yeah, but because I know him enough. Alam kong inaasar na naman nito si Rizalde.

Ipinagpatuloy niya, "Siya ay tulad ng isang phoenix na muling isinilang mula sa apoy, napakaganda magpakailanman." “Kahit nasaan ako, basta naiisip ko siya, I will always have the motivation to persevere. Kaya, gusto ko siyang pakasalan, gusto ko siyang alagaan habang buhay.” Halatang gustong pagtawanan ng lahat ang mag-asawa, ngunit nang marinig nila ang madamdaming pag-amin ni Raul ay nabasa ang mga mata ng maraming tao.

Natawa naman siya, tawang hindi umabot sa kanyang puso, tawang pekeng-peke. "Just saying kasi gano'n naman lagi, eh. Tingnan mo si Jose Rizal at iba pang bayani, diba nagkaroon at nakita lang ang kanilang worth ay noong wala na sila? Barilin mo nga rin ako Marciella nang nakatalikod baka sakaling mahalin na ako ni Faller." Ngumiti siya, puno ng pait. Napabuntonghininga na lang ako at saka marahan siyang kinabig at niyakap.

Si Adrian Ravencrest. Si Lucia Ravencrest. At ang lahat ng taong naging bahagi ng simula. Sa ilalim nito ay nakasulat: "WE REMEMBER NOT TO REPEAT, BUT TO LEARN." Napahinto ako. Dahil iyon ang eksaktong mensaheng matagal naming hinahanap. "Beautiful." Mahinang sabi ni Khaizer. Tumango ako. "Yeah." Sa unang pagkakataon...

RIZ KULANG ang salitang puyat para i-describe ang nangyari kagabi. I am blaming it this time on Justin’s foot massage. Kung hindi siya nangulit ay hindi kami mauuwi sa mainit na tagpong iyon. He was so gentle and I enjoyed it, pero ngayong umaga ay pagod na pagod ako. Kung hindi ko lang alam na darating ang mga kaibigan ko ay gusto kong magtigil sa kama buong araw. Mabuti na lang at nakaluto na si Manang. At least we have something to eat at hindi ko na kailangang mag-prepare. I just don’t have the energy to do it this morning.

Puno na ako sa babaeng kausap ko pero mabait pa ako nito, nagawa ko pang bigyan siya ng advice na mukhang hindi naman niya gagawin dahil t*nga siyang babae. “Kung wala ka nang matinong sasabihin ay aalis na ako. Mas mabuti pang aralin ang buhay ni Rizal kaysa pag-aksayahan ko ng oras ang relasyon niyong dalawa ng jowa mo. T*nga inang ‘yan!” salita kong muli nang ilang minuto siyang natameme. Iyon na sana ang huli kong sasabihin sa kaniya bago umalis sa lugar, ngunit sinusubukan niya talaga ang pasensya ko.

Ngiting-ngiti na saad nito. Wala na akong pakialam dun. Basta mamaya, unlimited chibugan mga mare! Naku, di ako magsna-snack para heavy meal kain ko mamaya. Hehehe. Nagpatuloy ang klase sa pagdiscuss ng kung anu-ano related kay Jose Rizal. Mataman lang din ang aming pakikinig dahil malupet pa naman to magquiz si Sir. Enumeration na nga, provide the definition pa. Which is technique lang din siguro niya para di namin tulugan ang klase niya.

tanong nito pagsakay namin sa kotse ko. “Kapag nag hold ako ng funeral, sasamantala si Quiazon, alam ko na utak no’n. Mahilig sumalisi.” sagot na ikinatango niya. “You’re so sharp tito. Kaya idol kita e” saad nito at bahagyang tinapik ang balikat ko. “Sana naman i-idolized mo rin ako sa kung paano magmahal ng babae. You know what im takhing about Raiv.” saad ko.