Rizal Quotes Novels & Stories

Hindi niya ipinakita ang kahinaan, kundi ang lakas ng loob na ipinakita sa kanila ng mga kwento ng bawat isa. "Ang buhay ay puno ng pagsubok, ngunit kapag tayo ay nagsasama-sama, mas magiging madali ang lahat," wika ni Liza sa kanila. "Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Laging tandaan na sa bawat dilim, may liwanag na sisikat." Napansin niya ang mga mata ng mga kabataan na puno ng kislap ng pag-asa. Ang mga nagsimulang mawalan ng tiwala ay muling nahanap ang kanilang lakas.

"Salamat at lalo akong mapanatag sa kaalaman na magkaroon ng maayos na buhay ang batang iiwan ko sa iyo." "Think positive. May awa ang Diyos at baka magkaroon ng himala at dugtungan pa niya ang iyong buhay upang makasama at maalagaan mo ang iyong anak." Pagpapalakas niya sa loob ni Riza. "Gusto ko nang mapa interview sa taga media. "Pasya ni Riza. "Hindi pa sa ngayon. Hayaan nating pag lamayan nila ang inaangking bangkay mo."

Yon nga ang sabi sa isang quotes na nabasa ng dalaga. "It is better to love and to be loved than to have never loved at all." “Pero bat ganon?” “Bakit tila yata masheeeket?”

Wala man lang ba akong award sa ginawa ko pampalubag-loob. “Oh, yung noo mo kunot na kunot. Bitter pa rin ba?” Biro ni Raziel, “move on na.” Dagdag pa niya at tumawa ng mahina. Bumulong rin naman ako, “tigilan mo ako, Raziel baka makalimutan ko na nasa simbahan tayo.” Banta ko sa kaniya, “sinasabi ko sayo, pag ikaw na in love at hindi rin pinili tatawanan kita.”

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

“Oy, huwag mo na akong gawing Rizal, please. Ayoko nang maraming sasabihin. Mahina ako sa memorization.” “Neknek mo. Kabisado mo nga lahat ng sagot no'ng katabi mo no'ng exam natin, e.” Natawa naman ulit siya. “Napaka-ungrateful mo naman.” “Huwag kang mag-alala, papalitan ko ‘yong tubig mo.” “Sige na nga, ako na si Rizal. Huwag mo nang papalitan iyong tubig para may utang na loob ka pa rin sa akin.”

Ayaw ko naman siyang magmukhang tanga na kinakausap ang sarili. "Living simply is the best life you could have, Carriuz." Gumalaw ako paharap sa kaniya at nakita koa siyang nakatukod ang isang kamay at nakatingin sa'kin. Ngumisi siya. "Riza said the same thing. Motto ninyong dalawa 'yan?" Inirapan ko siya. Nang-aasar ba 'to? "Pareho kami nang paniniwala. Because we had experienced the same simple life."

Lalo pang nag-iingay at kumakalabog ito sa bawat pagdaan ng araw. Habang nakikilala niya ang Russell na may mabuting kalooban at magandang hangarin para sa kanya at sa kanyang pangarap ay lalong nahuhulog ang damdamin niya rito. “Huwag kang bibitiw sa iyong pangarap,” natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.”

Hinaplos niya ang tasa sa mesa, malamig pa rin, parang oras na hindi na babalik. “Because someone has to stand up,” sagot niya, mahina pero buo. “Kahit mali na lahat, kahit wala nang malinaw na tama, someone still has to try.” Tahimik si Rafael, pero sa ilalim ng pagod, may bahid ng paggalang sa boses ni Mariel. Kahit ilang beses siyang nasugatan, siya pa rin ang nagtataglay ng apoy na pinanghihinaan na nilang dalawa.

Medyo boring kasi ito kaya minsan ay hindi ko maiwasan na hindi antokin pag first subject pa lang eh. I wonder kung totoo nga ba na ganun ang nangyari kay Rizal noon. Pero sa totoo lang kung ako ang tatanungin mas prepare ko pa na sa Bonifacio ang maging national hero. Ang dami kasing chismiss dito kay Rizal na medyo hindi kagandahan eh. Anyway ayaw ko ng makialam pa sa bagay na yan. Kung yan ang itinalaga nila ay okay. Basta kanya kanya naman tayo ng opinion at mga gusto sa buhay eh.