Roberto Bob Ong Novels & Stories

ani ni rolyn at napakamot sa ulo bago sinamaan ng tingin si sancia sa pagtawag nitong dummy sa'kanya. While everyone is busy doing their own business ay abala naman si roberto sa pagtatanong sa'kin kung kumusta ako. "I'm fine baby, sasabihin ko sa'yo kapag pagod na ako." Ani ko at piniga ang tungki ng ilong nito. Nakuha namin ang atensiyon ng mga kasama namin kaya naman ang lahat ay nakangisi sa'min ng may kahulugan.

Pahayag ko. “It‘s okay, Mrs. Buenaventura. We know naman na masyadong busyng tao si Mr. Buenaventura.” Ngumiti naman ako. “I can't believe it, It‘s really Kylie Montemayor—Buenaventura is front of us. The famous Wife of Jace Mateo and model of the Dela Cerna Corp.” Singit naman ng isa pang kasama niya. “By the way, I‘m Cris Anthony Fernandez.” Sabi ng unang lalaki na nag-salita kanina. Nilahad ko naman ang aking kamay para makipag shake hands.

ELENA POV Parang naubusan ako ng hininga sa loob ng kwartong iyon. Yung lalaki sa harap ko, si Roberto Villareal, buhay na buhay. Siya yung mukhang nakikita ko lang sa mga lumang picture at panaginip ko. Pero wala yung init at pagmamahal na ine-expect ko. Ang tigas ng aura niya, at yung tingin niya sa akin, parang yelo sa lamig. Mas masakit pa, nakatitig siya sa tiyan ko.

Hindi niya kayang sirain ang kasal ng kanyang kapatid dahil dito. Sa huli, ang isang bagay ay isang bagay. Sayang lang at hindi pa rin makukuha ang super blood sample sa ngayon. Napabuntong hininga si Robert. Nagtapos ang isang palabas. Ang pinaka-apektadong tao sa kanila ay si Ginoo Villamor.

Hindi ito singsing na may malaking dyamante—bagaman kaya naman niyang bilhin ang pinakamaganda—kundi isang simpleng kwintas na may pusong tanso. “Hindi ito mamahalin,” sabi niya habang isinusuot ito sa leeg ko. “Ginawa ko ito nang ako lang mag‑isa—pumunta ako sa isang maliit na pagawaan, tinuruan ko ang sarili ko kung paano. Para ipaalala sa iyo… na kahit gaano man karami ang pera ko, wala ‘yung halaga kumpara sa oras at pagod na ibinibigay ko para patunayan na mahalaga ka sa akin—sa akin lang, walang iba.”

Kaya, kung hindi kilala bilang anak ng isang hamak na magsasaka, tiyak ay mapagkakamalan si Roberto na anak ng isang mayamang Pilipino dahil sa taglay na kakisigan at kagandahang lalaki nito. At mula sa ibinungad na mga katanungan ni Roberto, sumagot naman dito si Andracio. "Betong," ang may kapayakang ani Andracio sa palayaw ng kaibigang tulisan bilang panimula sa sasabihin. "Naparito ako, Betong, dahil may gusto sana akong itanong sa'yo," ang naging tugon na ng Bastong Loro.

Nag-order lang ako ng dalawang serve ng kanin at nilagang baka. Nasa kalagitnaan na ako ng pagkain ng may dumating na tao sa kabilang mesa. Dahil may harang ay hindi ko nakikita ang kanilang mukha. May naunang nagsalita, lalaki iyon. Hindi ko pa masyadong naintindihan dahil maingay din sa loob ng karinderya. Naagaw lamang ang atensiyon ko ng marinig ang pangalan ni Senyor Roberto na binanggit ng isang lalaki. Pinag-igihan ko lalo ang pakikinig. Nang magsalita na ang isang lalaki ay muntik pa akong mabilaukan ng makilala ang boses ni Rodolfo. Sinasabi nito na ang dahilan kaya inatake si Senyor Roberto ay dahil sa babae at parang ang babae din ang sa tingin niya ang papatay kay Senyor Roberto.

" Awat ko sa sasabihin sa akin ni Joseph. "Sir... si Ronaldo Ong ay mahilig magsuot ng prosthetic face kapag ito ay umaalis kaya mahihirapan kayong tukuyin ito." Pahabol ng lalaki. Nagkatinginan naman kaming tatlong magkakaibigan. "Ybrahim tawagin ang lahat ng tauhan at babalikan natin ang pinasabog nating bahay sa bundok ng makiling." Maawtorid kung utos na agad naman kumilos.

Matanda ito ng isang taon sa Nanay niya ngunit hindi naman naging dahilan para maging magulo at broken ang kaniyang pamilya. Mayroon lamang siyang isang kapatid na lalaki at isang kapatid na babae. Iyon ay si Tobby Rob na kinuha sa sikat na Mall sa Puerto Princesa, Palawan na Robinson's Place Mall, Palawan. Doon kasi sa mismong Mall na iyon sinumpong ng kaniyang kabuwanan ang kaniyang Inay kaya ganoon na nga, pagkalabas ng kaniyang kapatid ay ito ang kaniyang naging pangalan.

Mas madaling mawala ang problema. "Do you want me to wait for you?" tanong ni Robert nang nasa harapan na kami ng club na sinabi ni Mr. Asuncion. Robert is not at the party goer person. Hindi niya gusto ang matao at mausok na lugar. Kilala na namin ang isa't isa dahil lumaki kaming magkababata. Ang mga lolo at lola niya ay nagsilbi kila Nana at Papa Val nang matagal na panahon. Buong pamilya even his parents. Kaya hindi ko siya masisisi na gusto niya rin na magtrabaho sa akin. They are truly a trustworthy family.