Romantic Love Story นิยาย & เรื่องราว

It's hard when you are in a long distance relationship tapos your love language is physical touch, cuddles. When you want to hug the person you love but you can't because you're far from each other. Internet Love pa nga. Ang Internet Love ay gawa-gawa lamang ng mga illuminati, joke. Internet Love? Kabag lang 'yan. Sa Internet Love, swertihan lang. May mapupunta sa'yo na green flag, kung saan parang may mali kasi almost perfect na kayo e. Ideal relationship or Ideal couple.

"Siguro, kwento ko na lang 'yong laman ng book? Para magkaroon na lang kayo ng idea? Lalo na sa mga hindi pa nakabasa? Or ayaw niyo ng idea—" "We want!" sabay-sabay na sigaw nilang lahat na ikinagulat ko, mayamaya ay tumawa na lang ako at umiling. "Okay, sige na nga," Umayos ako ng tayo at pinakatitigan ang libro na hawak, "This story is about two people who found themselves lost to each other," nag angat ako ng tingin at isang malungkot na ngiti ang sumilay sa aking mga labi, "Pero ang akala nilang masayang relasyon na sinimulan nila ay may kalapit na sakit at pagdurusa, sinubok sila ng tadhana, kung hanggang saan ang pagmamahal na meron sila para sa isa't isa. Pero pinatunayan nila na kaya

Ang lakas rin ng saltik ng isang 'to. "And to have sex with you is being fair?" pinanlakihan ko siya ng mata. Did his jaw tighten? His gaze was dark on me. Na para bang isang pang iinsulto ang pakikipag sex sa kaniya. "It's not only about sex, Lovinia. It's about kiss, hugs and cuddles. You will act as my wife, take care of me and that is your Duty. I will also do my duty as your husband. And that’s called being fair, Lovinia!"

And that decision? That’s the love story that lasts.

hiling ko nang hindi ko namamalayan. “Anything for you, Xyra,” sagot niya habang pinabilis pa ang kanyang mga galaw, mas malalim at mas matindi ang bawat pagtama. Sa bawat sandali, parang nawawala ang oras at ang mundo sa paligid namin. Ang tanging umiiral ay ang aming dalawa—ang init ng aming mga katawan, ang tibok ng aming mga puso, at ang matinding pagnanasa na matagal nang itinatago. Ang kanyang mga halik ay walang tigil, ang kanyang mga haplos ay puno ng pag-aalaga kahit na ang aming mga galaw ay puno ng pagnanasa.

Nakaupo kami ngayon sa upuang kahoy dito sa ilalim ng puno ng niyog. Presko sa pakiramdam ang pwesto namin at maganda pang pagmasdan ang dagat sa harapan. “Naniniwala ka ba doon sa kwento tungkol sa secret lagoon?” tanong ko bago siya nilingon. Umiling siya. “No.” “Why? Ang ganda kaya ng story. Ang romantic although tragic ang naging ending,” sabi ko. “What’s romantic about that?” he asked. I shrugged. “The love they had for each other. Pinili nilang magtago nang magkasama at kahit sa kamatayan, hindi sila naghiwalay.”

I felt a spark of determination ignite within me, a spark that would fuel my journey towards healing and redemption. I knew it wouldn't be easy. The road ahead would be long and arduous, filled with twists and turns that would test my resolve and my strength. But I was determined to rise from the ashes, to emerge stronger and wiser from the darkness that had consumed me. The question was, could I rewrite our love story into one of survival and strength, or would I remain trapped in the darkness of their betrayal?

Kung pwede nga lang. “She was talking about love like it was a lost language,” tuloy ni Denver, parang binibigyang-buhay pa talaga ‘yung kwento ko. “And I was there… just listening.” “Man, that’s poetic,” sabi ni Jiro, natawa. “Grabe pala iyong kwento nyo bago kayo magkakilala.” “Let’s just say,” sagot ni Denver habang inaabot ang wine glass ko at inikot iyon sa kamay niya, “some stories are better lived than explained.”

It is not a kiss of hunger, but it is a kiss of commitment and promise that from now on, it is a story of us. A road to forever.

Nagtawanan at nagpalakpakan ang mga tao nang makita ang ginawa ni Dean. Wala namang pagsidlan ang tuwa sa aking puso. Sa wakas ay natuloy na rin ang pinakaaasam-asam kong kasal namin ni Dean na ilang beses kong napanaginipan noong teenager pa lamang kami at noong inaakala kong patay na siya. Ngunit ngayon ay walang asungot na tumutol sa aming kasal tulad sa aking panaginip noon. Wala na ring taong kumidnap sa amin gaya ng sinabi ni Dean At marami man kaming pinagdaanan na mapait na nangyari sa buhay namin lalong-lalo na ako ay nanaig pa rin ang sweet naming pagmamahalan. Finally, my bitter-sweet love story has a happy ending. END