Romeo And Juliet 2013 Script Novels & Stories

“I’ve never been this sure of anything in my life.” Tumahimik silang lahat sandali, pagkuwa'y nagkatinginan sila at sabay-sabay na ngumiti. “Well then,” sabi ni Rowan, tinapik ang balikat ko. “Prepare your speech, Romeo.” “Or just don’t mess it up,” dagdag ni Felip. “Or faint,” sabat ni Helios. “Or cry,” dagdag pa ni Maximus. Napatawa ako at naiiling.

Umangat ang kamay niya at alam kong napansin na kami ngayon ng mga kagrupo ni Romeo. "Oh my, Romeo is coming..." Nanginig ang boses ni Nadin. "Shit. What did you do?" I panic. My heart races. "How do I look?" ani Gracie sa akin. "You look shit." Nadin chuckles. "Romeo is not coming for you, Gracie. You know that." Nadin looks steadily at me. I bit my tongue to control my feelings. "Hi, girls!" Romeo's voice is now behind me.

tanong ni Romeo. Iyak ang maririnig mula kay Miranda kasabay ng pagyukod niya at h******n ang labi ni Romeo. "Yes, I will Marry You sa kahit saang simbahan pa." wika nito. Sa harap ng lahat naghalikan sila na parang walang pakialam. Lalapit pa sana si Andrew kaso hinila na siya ni Erwan sa labas. At maging ang magulang ni Miranda ay napipi pero nakita naman nila kung gaano kasaya ang mukha ng kanilang prinsesa kaya hindi na rin sila tumutol pa. Lumabas na sila at iniwan ang dalawa na masayang masaya. Nagtaka pa nga sila ng makitang wala ng tao sa kanilang paligid at muling sinelyuhan ng halik ni Romeo ang labi ni Miranda..

“Kung hindi ko gusto ang isang tao, hindi ko magugustuhan ang taong iyon kahit na magkasundo kami habang buhay. Kung gusto ko ang isang tao, minsan, marahil ay kailangan ko lang lumingon ng isang beses, at sapat na iyon. Ginamit mo ang ‘Romeo and Juliet’ para asarin si Olivia, pero dapat alam mo rin na nahulog sa isa’t isa sin Romeo at Juliet sa isang tingin. Limang araw lang ang lumipas simula nang magkakilala sila, kinasal, at tumakas si Romeo at pineke ni Juliet ang pagkamatay niya.” Pagkatapos niyang magsalita, tumingin si Helena kay Charlie at namula habang sinabi, “Kung katulad tayo nina Romeo at Juliet, dapat kasal na tayo ngayon dahil tatlong araw na tayong magkakilala.” Dalawang bes

“You’re really here, right? This isn’t a dream, right? Please, tell me this isn’t a dream… Kasi kung oo, pwede bang pakigising ako?” Eros’s expression softened. He raised his hand, brushing his fingers against my cheeks to wipe my tears away, then leaned in and kissed where they had fallen. The tenderness of his actions made me break all over again. “This is not a dream, signora,” he whispered, his voice steady and full of certainty. “Now, can you tell me your husband’s name?”

“Rosa, will you marry me? Will you spend the rest of your life with me, building a future together, one that’s ours and ours alone?” Ang buong mundo sa paligid nila ay parang huminto, at si Rosa ay tumayo roon, nakatingin sa kanyang mga mata. Ang liwanag ng buwan, ang kagandahan ng Paris, ang kapayapaang nahanap nila—lahat ng iyon ay tila perpekto. Tears slipped down her cheeks as she nodded, her voice barely above a whisper. “Yes, Trojack. Yes, I will.”

“Hindi lahat ng nawawala ay namamatay.” Sa comms, tahimik sina Juliet at Briane. Wala silang sinasabi, pero ramdam ni Rio ang tensyon. Ang sandaling ito ay hindi kayang saluhin ng plano o taktika. Ito ay personal. Ito ay sugat na muling binuksan. “The Revenant,” sabi ni Rio, dahan-dahan ang bawat salita. “Sila ang kumuha sa’yo noon, tama ba?”

Ngunit walang makakapag-alis ng pansin sa kanyang ekspresyon—ang matapang na kinang ng kanyang mga mata na pilak. "Parang pupunta ka sa digmaan," biro ni Romeo habang hinahampas siya. "Oo nga," bulong ni Luciano habang inaayos ang kanyang sarili. "Ikinakaimbak ko na ang akin sa harap ng mundo." Lumingon siya nang marinig ang mga yabag na maliit, mabilis, at masigla.

“Tadhana man ang naghiwalay sa amin noon… kami ang pumili na magsama ngayon. At sa gabing ito, ipinapangako ko — ang pag-ibig namin… walang katapusan.” Tumayo si Jasmine, nakangiti, umiiyak. “At ako naman… ipinapangako kong hindi ko na hahayaang mawala ka ulit.” Nagyakapan sila, habang ang lahat ay nag-toast. Ang pyrotechnics sa labas ay sumabog sa langit, gumuhit ng liwanag. At sa gitna ng liwanag at palakpakan, hinalikan muli ni Marco ang kanyang asawa.

Nakahalukipkip si Prim at titig na titig sa kanya si Matthew. “Kumusta ka na?” “Okay lang. Still learning how to get by everyday na wala aking Teo at Matthias,” sagot ni Prim. “Huwag mo akong iwasan kapag tayo na lang.” “Tigilan mo ako, Mr. Aragorn.” “Alam mo, Prim. Hindi na uso ang Juliet sa mga panahon ngayon. Walang Romeo na susunod sa hukay mo kapag nagpakamatay ka.”