Rosary Quotes Novels & Stories

Hindi ako makapaniwala. "Magdasal tayo. Alam kong ang Diyos lamang ang makakapagligtas sa atin sa sitwasyon natin ngayon" naiiyak na sabi ni Mama. Kumuha siya ng rosaryo mula sa bag na bitbit-bitbit niya kanina. Binigyan niya kami ng maliliit na imahe ng santo at sinabing hawakan iyon at itapat sa aming dibdib na siya naman naming ginawa.

“Ang rosaryohang ito ang saksi ng aking pagsisi at pagluha sa nagawa ko sa inyo. Ito rin ang kinakapitan ko kapag may pangamba o problema ako. Lagi ko itong dala, sa bawat oras. Ibinibigay ko ito sa iyo para sa pagkakataong may problema ka, hahawak ka lang dito at gagaan na ang pakiramdam mo. At para na rin hindi mo gawin ang ginawa ko.” Marahil ay kanina pa siya nagpipigil ng kaniyang luha dahil kusang bumagsak ang mga iyon. Isinara ko ang aking palad at dinama ang rosaryohan. Napangiti ako at bago pa man ako makapagpasalamat, niyakap ako ni Nanay. -----

Nag-iba kami ng direksyon at agad naman akong nakauwi nang ligtas. Pumasok na ako at nadatnan ko si Padre na nakaluhod sa harap ng altar, sa mga malalaking kandila, sa harap ng rebulto ng Goddess of agriculture, Our Mother Ceres. "Dare libertatem Ad Grass A Pulchram Civitatem Dare libertatem Ad Grass A Pulchram Civitatem," rinig kong sabi ni padre Oriel. Ala sais na pala ng gabi at sinasabi na naman niya ang mga katagang iyon.

Escobar sa pwesto niyang alam ko ay patama sa amin. Pagbaling ko kay Roma ay nakakunot-noo na siya habang nakatuon ang atensyon sa matanda. Mabuti na lang talaga at nabaling din iyon sa harap dahil nagsisimula na ang misa. “My brothers and sisters, to prepare ourselves to celebrate the sacred mysteries, let us call to mind our sins,” announced the priest. We all replied, “Through my fault, through my fault, through my most grievous fault...”

“ Vincent whispered but enough to hear it. I look at him and smiled. Sabay-sabay kaming nag sign of the cruz at nagdasal. ”Lord, thanks for the foods and the blessing you gave us. Thank you for another day you give and please forgive our sin and blessed us. In the name of god, Amen“ dasal ko saka kami nag-umpisang mag salo-salo.

CHAPTER 7 NATASHIA'S POV Hindi ko alam kung ano ang dapat kong i-react sa sinabi ni Father Jacc sa akin. Pero ang kaniyang ginawa sa aking harapan ay siyang hindi ko kayang paniwalaan. “Anong gagawin mo sa rosaryo?” tanong ko sa kaniya dahil hinubad niya iyon. Ngumiti siya sa ‘kin ng nakakaloko. “Don’t worry, I respect this thing.”

Nabangga niya ito kung kaya ay natumba siya at nabitiwan ang hawak na rosary. "Ay!" Naiiyak siya dahil sa pagkabigla. Mabilis siyang tumayo at pinagpag ang damit na narumihan. Nakatungo siya nang pinulot ng nabangga niya ang rosary sa sahig. Naramdaman niya ang pagpantay nito sa kanya at inilahad ang kamay. "Here..." aniya. Dahan-dahan niyang kinuha ang rosary sa palad ng babaeng nabangga. Umangat ang tingin niya dito.

All that echoed in her ears was the sound of her own heartbeat — rapid, expectant, and filled with love. Pumasok si Nanay Letisha, dala ang isang maliit na kahon. Lumapit ito sa kanya at marahang hinawakan ang balikat niya. “Anak, ito…” sabay bukas ng kahon na naglalaman ng isang lumang rosaryo. “Ito ang rosaryo na hawak ko noong ikinasal kami ng tatay mo. Sana, bitbitin mo rin sa araw na ‘to. Para alam mong kasama namin kayo ng Tatay mo sa bawat hakbang mo ngayon.”

Inosenteng napatingin siya dito habang maarteng nakataas ang kaniyang isang kilay, “ At bakit, ha?” “Akin na.” Kinuha nito ang kaniyang kamay at may nilagay itong isang kwentas. “Rosary. Bigay sa'kin ng isang Madre. Hindi ba, nakwento mo sa'kin 'yong rosaryo na pinagpuputol ng tiyahin mo? 'Yan ang pamalit.”

Pinaka hawakan ko ang aking rosaryo nang magsabi ang Pari na magsitayo upang awitin ang 'Ama namin'. Kahit na buong buhay ko na itong naririnig ay kaparehong kapayapaan ng isipan at puso pa rin ang aking nadarama. Ang simbahan ang siya nagiging kanlungan ko sa tuwing ang isipan at puso ko ay naguguluhan. Naramdaman ko ang pagbagsak ng luha ko sa rosaryo ko. Hinayaan ko lamang ang tuloy na pagtulo ng aking luha, ibig sabihin nito ay nadarama ko ang presensya ng Panginoon. Inilahad ko ang aking kamay sa gilid habang nakatuon lamang ang akin tingin sa harapan at nagsimulang umawit. Naramdaman ko na may humawak sa kaliwang kamay ko pero hindi ko na ito pinagtuunan ng pansin na tingnan.