Rose Tagalog Novels & Stories

Ang boring naman ng gano'n. Hinayaan kong kuhanin niya ang kamay ko at naglakad kami patungo sa mga white rose. Marahan niyang hinawakan ang isang white rose stem at pinitas. "White daisy flower ang pangalan nito." Pumitas pa siya ng lima at nilagay sa isang basket na nakuha niya sa gilid. Napahikab lamang ako. Mas gusto ko pa manood sa Netflix...

Sabi pa ulit nito habang inaabot ang mga natitirang hibla ng buhok ng dalaga at isinabit ito sa teynga ng nobya. Kaipokretahan naman kung sabihing hindi kinilig ng bongga doon si Celestine sa simpleng gesture ng binata. Sino ba na mang makapagsabing napaka-sweet naman pala nitong napakagwapo na nilalang kung maging boyfriend, na kung dati-rati ay kahit isang sulyap ay parang ang damot pa nitong ibigay sa kanya. "Y-yeah." Utal na sagot ng dalaga na sinabayan pa nito ng tango. Mas nakakapogi lage sa lalaki ang pagiging concern nito sa isang babae.

Sabi nito sa kan'ya na mas lalong ikinainit ng kan'yang mukha ng banggitin nito ang katagang sunflower. Isinubsob n'ya ang kan'yang mukha sa unan dahil sa sobrang pagkapahiya ngunit ang loko-loko na Adrian ay pinagtatawanan lamang s'ya nito habang yapos-yapos sa bewang. "Baby bakit ka ba nagtatago sa akin? Eh, totoo naman na mabango ang sunflower mo baby. Parang gusto ko ngang amoyin ulit ang mismong sunflower mo," dagdag pa nito. Hindi n'ya na nakayanan pa ang kahihiyan.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

“How about you? paano kapag parehas lalaki?” “Wala pa akong maisip. Ayokong isunod sa pangalan ko, Junior na nga ako eh, sayo na lang pero paano kung babae at lalaki?” “Rose– Rozen? If it's a boy Rozen and if the other one is a girl then Rosie.What do you think?” “Okay, I like that.” saad niya na niyakap ako mula sa likod habang pinagmamasdan namin ang magandang view sakay ng Yacht.

Rason para hindi na gumana ang utak ko dahil sa nangyayari. Kaagad na umalis ang batang babae at may humintong batang lalaki sa harapan ko at inabot ang orange rose—means fascination and desires. "Uh, alam mo na daw meaning ng orange rose, ate. Kaya hindi na niya sinabi saakin." Napakamot siya ng ulo kaya natawa ako. Umalis ang bata at muling may dumating na batang babae dala ang purple rose.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Agad niya itong tinawagan. Isang ring lang agad na sinagot nito ang tawag. ["Apo! Salamat sa Diyos, tumawag ka rin!"] bakas ang matinding ginhawa at pag-aalala sa boses ng kaniyang lola. ["Ayos ka lang ba? Kagabi pa ako hindi mapakatali dahil hindi ka sumasagot sa mga tawag ko. May nangyari ba sa 'yo?"]

asar ko "HAHAHA!iho? kabute ka daw? your so funny iha".tawa ni Mam "How could you!".Hindi maipinta ang Mukha ni mayabang how could you ka din?

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.