Rosemary In Tagalog Novels & Stories

O may mas malalim na dahilan? Tiningnan ni Rosa ang mga draft sa kanyang mesa, at ang dating nadama niyang saya ay napalitan ng alinlangan. Kung totoo ang mga sinabi ng tumatawag, ang tropeyong iniingatan niya bilang simbolo ng kanyang kakayahan ay isa lamang pala sa mga iniregalo. Ang isipan ni Rosa ay magulo, tila ba isang buhawi ng mga kaisipan na naguguluhan at mabilis.

Hindi iyong puro kainan lang. Napatunganga ako sa bintana habang nag-iisip ng gimik. Gawa sa makapal na salamin ang bintana pero nakikita ko pa rin mula rito sa loob ang mga taong dumadaan. Ramdam kong nasa Espanya na nga ako. Nabaling ang tingin ko sa rose na kakabigay lang sa'kin. Ang iba sa kanila, nalanta na at iba-iba rin ang kulay ng roses na nandito. Ang dami ko na ritong rose sa bintana. Mukha na akong tindahan ng halaman. No choice tuloy ako kundi bumili rin ng maraming flower vase. Nakakakonsensya rin kasing itapon kasi maganda rin naman pandisplay.

Silang dalawa 'yun. Dalawang nilalang ang naghahalikan sa ilalim ng weeping cherry tree, mabigat ang mga paghinga nila, Naitulak siya ni Celeste nang makita kami. Her face was flusterred. Gulat na gulat siya nang makita ako, parang sobrang guilty ng mukha niya. "W-welcome home Yuri," inayos niya ang sarili niya at nerbyosang humiwalay sa lalakeng ka- momol niya. Lumingon siya sa akin at ngumiti.

Kaya stranded pa rin sila ngayon. Pagkapasok ng binata ay ang masarap na amoy ng ulam ang sumalubong sa matangos na ilong nito. "O nariyan ka na pala, halika at maghaponan na, mukhang masarap ang gulay na niluto ng asawa mo." Tawag ni Mang Jose kay Hayden. Pihikan ang binata sa pagkain. Hindi ito sanay sa simpleng ulam pero kailangan n'yang pagtiyagaan ito bilang respeto at pasalamat na rin dahil sa pagpapatuloy nito sa kanila.

Nakatingin sa akin siya sa paraang alam kong matagal na niyang gustong ipakita ngunit hindi niya maipahayag sa salita. “Rosemary,” bulong niya, ang boses niya—malalim, may lambing at bahagyang hilab ng pang-akit na tumatalon sa bawat hibla ng aking balat. “Pwede ba kitang makausap nang personal?”

This is all for the peoples who surrounded me love. Martin: Mahal na mahal kita. Marisse: I love you. Ah, oo nga pala, si ate, hindi raw makakapunta sa graduation ko. ;( Martin: Don't be sad. I'll make sure na makakapunta doon sina Mommy and Daddy. Marisse: How about you, hindi ka pupunta?

Bakit kasi hindi na lang niya sagutin agad? “Eh, kailan ka pa naging tsismoso?” Tanong niya ngunit nagsalita ulit para hindi na ako bigyan ng pagkakataon na magsungit. “Valentine’s day ngayon kuya, araw ng mga puso! Kung gusto mo na i-celebrate din at kasama si Raya, una mong gawin ay padalhan siya ng rosas. Alam naman natin na ang rosas ay simbolo ng pagmamahal, tapos palagyan mo na rin ng letter at sabihin mo doon na ‘ikaw ang ang mamahalin ko habangbuhay—”

Pataray na sabi ni irish. "Ah- di kasi ako sanay" napakamot so roseann sa batok habang nagsasalita. "Pwes ngayon sanayin mo na! oh ikaw na tagay mo na!" Idinukdok niya sa mukha ni roseann ang punong baso na may lamang alak.

Nasabi niya na korni kasi bitteret/ampalaya/apdo ng bangus at lahat ng mapait sa mundo ang nafe-feel ng dalaga. May dala itong isang bouquet ng roses na kulay pink, white at orange. Bumaba ito sa hagdan ng stage at sumunod dito ang mga kasama niya na ngayon ay may bitbit nang placard at may nakasulat. Di gaanong mabasa ni maricor ang mga nakasulat na letra dahal nagkadeperensya na ang mata nito at kailangang icorrect ng salamin na sinusuot niya ngayon.

naeexcite na sabi ni Mariz. "Ganun ba mam? Dapat pala ung may bulaklak na ang dinala mo sa inyo. Baka gusto nyo po ng american rose, ipagdadala mo po kayo pagbalik ko. Yun tiyak ay mas matutuwa kayo" "Talaga. Aba gusto ko yan sige po. Magdala kayo. bukas mga lima ulit.Yung malalaki ang pagkarosas ha" "Opo American rose sng tawag dun.Sigd po sige po maraming salamat po.