Novel & Cerita Rosemary In Tagalog

kausap niya sa mga bulaklak. Ugali na niyang gawin ang bagay na iyon. Naniniwala kasi siyang ang mga halaman ay nangangailangan rin ng paglalambing na parang tao. Ayon sa Lola Mareng niya ay nakakarinig at nakakaunawa rin raw ang mga ito. Inabot niya ang isang may kataasan ng tangkay. Isa iyong Hawaiian Hibiscus na siyang paborito niya sa lahat dahil sa malalaking petals at matitingkad nitong kulay. Bawat talulot ay iniinspeksyon niyang maigi pero duda siya kung may makikita siyang higad sa dahon niyon. Nang makuntento ay nilapitan ni Anya ang katabing rosemallow o kilala sa tawag na gumamela ng Pilipinas. Inilapit niya ang tangkay sa kanyang ilong.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Tikhim ni Arken ang nagpagising sa akin mula sa malalim na iniisip. "So tell me, paano ba ligawan ang isang Paloma Velez?" Ang kanyang tanong ay tila isang bombang sumabog sa aking harapan. Napipilan ako at tanging pagkurap lang ang nagawa.

Sa pahina, mayroong iba’t ibang klase ng flower language, ngunit wala sa kanila ang nagsasabi tungkol sa rosemary. Walang ibang magawa si Robbie kung ‘di hanapin ang flower language ng ‘rosemary’. Noong makita niya ang mga epekto ng rosemary, siya ay natuliro. Ang rosemary ay mayroong nagpapatahimik at nagpapakalmang mga epekto. Binalik ni Robbie ang phone sa kaniyang Daddy, ang kaniyang ekspresyon ay masayang muli. Niyakap niya ang leeg ng kaniyang Daddy at hinalikan ito sa noo. “Salamat, Daddy.”

sambit nito habang pinasadahan ang pagkain sa lamesa. Mayrooong sinangag na pinarisan ng itlog at daing na bangus with matching sibuyas, kamatis sa suka, bilang sawsawan. Napapalatak ang dalaga. Anito ay mukhang mapaparami ito ng kain ngayon. "Sana hinintay mo na lang ako na magising, 'di sana'y ako na lang ang naghanda ng agahan." Totoo sa loob ni Rose ang mga sinabi.

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

Hindi ito dahil sa sakit, kundi sa isang pakiramdam ng kakaibang aliw, parang may nakatagong pag-asa na biglang sumik mula sa dilim ng nakaraan. "Pasensya na, Maria," sabi ni Rosemarie habang yakap siya. "Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko, pero parang may koneksyon tayo... may pagkakapareho, may naaalala ako..." Ang kanyang tinig ay napakabigat, puno ng emosyon, at ang mga luha ay nag-umpisa nang pumatak sa kanyang mata.

Umiling ako. "Botanical means the study of plants. Pero para sa akin, it means patience." Pinulot niya ang isang tuyong dahon. "See this? This is a Monstera. Madaling alagaan pero kung hindi mo siya didiligan ng tama, malalanta. This one," tinuro ang sun rose, "Portulaca. Matibay. Kahit mainit, kahit walang tubig ng ilang araw, mabubuhay pa rin."

“Isang nagngangalang Cedrick Rosa,” ‘Cedrick Rosa,’ inisip niya, hindi pamilyar ang pangalan. ‘Sino kaya ito?’ Lumakas ang kanyang kuryosidad at inutusan niya ang kanyang kasamahan na papasukin ang bisita.

O may mas malalim na dahilan? Tiningnan ni Rosa ang mga draft sa kanyang mesa, at ang dating nadama niyang saya ay napalitan ng alinlangan. Kung totoo ang mga sinabi ng tumatawag, ang tropeyong iniingatan niya bilang simbolo ng kanyang kakayahan ay isa lamang pala sa mga iniregalo. Ang isipan ni Rosa ay magulo, tila ba isang buhawi ng mga kaisipan na naguguluhan at mabilis.