Running Sayings Short Novels & Stories

Diyos ko, Rudy! "Marunong ka bang mag-commute?" tanong ko sa kan'ya habang masuyo niyang pinipisil-pisil ang aking kamay habang naglalakad kami sa labas. "Ako pa!" pagmamayabang niya sa akin. "Weh?" biro ko pa. "Mayaman kayo, kaya sa tingin ko ay hindi mo pa na-try ang mag-commute kahit isang beses,"

Sabi niya saka bahagyang tumawa habang pinapahid ang ilang butil ng luha sa mga mata. Agad namang nangunot ang noo ni Carl na tila ba hindi naayon ang kanyang reaskyon sa sitwasyon. “To-totoo naman kasi, ‘di ba? Kapag ang isang tao may kailangang sabihin sa ‘yo… Kailangan niya lang mag salita in short, required siyang mag sabi ng kung ano sa iba… Kapag naman gusto kang kausapin, hindi na kailangan ng dahilan… kahit wala silang sasabihin ayos lang ‘yon… Kasi nga GUSTO ka nilang makausap…”

 | ＲＵＮ ＡＮＤ ＲＵＮ | // "Run, as fast as you can to escape." \\ ___ "SHE'S A SOBEJANA! She's not going back to be a Hermania and not will be a McNamara! Understand that everyone?!" An authorative voice coming from someone interupt their conversations. Lahat sila ay lumingon sa pinanggalingan na naman nun at nagulat nang makilala ang mga ito.

At kung darating man ang kanyang kinatatakutan, then so be it. No one can ever run away from their problems forever. May kasabihan kasi na if you try to run away from what's catching up to you, you can never win because it's always right behind you. In his case, his problem always catches up to him, wearing a tight red dress and high heels.