Ruthless In Tagalog Novels & Stories

Gumaan ang kanyang pakiramdam nang masabi sa babae ang lahat na nasa kanyang puso. Daniella closed her hand and turn it into a deadly fist, looked him in the eye, daring him to repeat the words that had torn her heart into small pieces and shattered all her hopes of 'happy ever after'. She couldn’t listen to him anymore. Ano'ng akala nito sa kanya? She didn't wait for the chance that he would sweet-talk his way again. Pinalaya niya ang kanyang malakas na uppercut patungo sa ulo ng Marcus. At dahil hindi nito inaasahan ang kanyang ginawa, bumagsak ito sa sahig na parang isang sako ng patatas. Good for him!

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

"Nag-aalala ako sa girlfriend ko, bawal na ba iyon?" Na-estatwa ako pilit nagsi-sink in sa utak ko ang kanyang sinabi. "W-what do you say?" "I'm not gonna repeat it," masungit niyang sabi. "Kelan kita sinagot Mr. Achilles?" takang tanong ko at nameywang sakanya. "Bakit? Do I have to court you then? I hate waiting." "I hate waiting pala eh, edi huwag mo akong ligawan-"

Hindi niya ito kayang saktan gamit ang kamao kaya idinaan niya sa mapagparusang halik ang frustration nadarama. Ramdam ni Alexan ang pamamanhid ng labi dahil sa marahas na halik ng binata. Nalasahan niya rin ang dugo na nagmula sa labi at nagkaroon ng sugat. Hindi siya nanlaban, hinayaan niya lang na ilabas ng nobyo ang galit nito sa pamamagitan ng halik. Kahit papaano ay natuwa siya dahil hindi siya kayang saktan ng husto ng nobyo.

One night of my clumsiness lead down to forever. Sino ba ang mag-aakalang sa isang gabing pagkakamali ay makikilala ko pala ang lalaking mamahalin at taos-pusong nagmahal din sa akin pabalik? Katangahan mang maituturing pero pang habang-buhay na kaligayahan ang hatid nito sa akin. Lahat ng nangyayari sa buhay ng tao ay may mabigat na dahilan. Akala ko noong una ay pinarurusahan ako ngunit ang lahat ng iyon ay dahilan upang matagpuan ko ang tunay na kaligayahan. Hindi ko aakalaing sa panahong itinuring kong mali ay makikilala ko si Arken. Nagpapasalamat ako dahil isang gabi ay naging clumsy ako.

Adrian's POV Control. ‘Yun lagi ang word na ginagamit ng mga tao pag pinag-uusapan ako. Ruthless. Calculated. Laging panalo kasi hindi ako pumapasok sa laban na hindi sigurado ang resulta. At hindi naman sila nagkakamali.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Nanlilisik ang mga mata dahil sa pang-aasar ni Rita. "Masakit ba? Hindi ka ba naaawa sa iyong sarili? Kung hindi ka pa nagpanggap na si Nica ay hindi mo naranasang mamuhay ng masagana. Hindi mo maranasang magkaroon ng kaibigan at—" sandaling napaisip si Rita, "Oh nagkaroon ka naman pala ng tunay na kaibigan noon. Ngunit sinayang mo at naging sakim." "I said, shut up!"

Sandaling huminto si Rama bago ipagpatuloy ang kanyang sinasabi, ang kanyang tingin ay tumitig sa akin nang diretso. “Sa loob ng mahabang panahon, walang ibang ginawa kundi hanapin ka. Kahit anong sabihin mo, kahit anong ipakita niyang galit o pagiging malamig, ang katotohanan ay matagal ka niyang hinahanap. At ngayong nandito ka na, ito lang ang paraan na alam niya—gamitin ang kapangyarihan at yaman para makalapit sa iyo ulit. Ang isang tulad ni Maverick Thalapathy ay hindi sanay na humihingi o nakikiusap; sanay siyang kinukuha ang gusto niya, kahit sa maling paraan.”

Nakangisi pa, labas na labas tuloy ang nagyeyellow nitong ngipin. Pwede na sana ibenta kaya lang baka walang bibili, parang imburnal kasi ang amoy. Gold nga amoy putik kalye naman. Nagtawanan ang mga nakarinig. Taas noo pa rin akong nagpatuloy sa paglalakad. Wala akong narinig at nakita! "Tang-ina ang lakas ng apog a!" Muling pang-aasar nito sa akin.