Sa Aking Kabata Novels & Stories

"Hey, why are you crying?" "Masaya lang ako kasi hindi ko na kailangan pang mamalimos ng pagmamahal. Simula pagkabata ko, hindi ko naranasan na mahalin kahit pa ng sarili kong mga magulang. Tapos kay Prince ako ang palaging lumalapit sa kanya para mahalin niya ako. Pero ikaw... Ikaw..." Niyakap siya nito. "Shh... Pinapangako ko sayo na hindi mo na ulit mararanasan lahat 'yon. Mahal kita, Gin."

Kabanata 11 Ang ganda ng asawa Isang oras ang nakalipas, sa kanlurang distrito ng Makati City, sa Real Material Factory. Habang nagmamaneho sa kotse sa gate ng Factory, isang magandang babae, si Sophia, ang bumaba. "Sophia, umakyat ka mag-isa, hihintayin kita sa pinto, huwag kang mag-alala, ako na ang bahala sa lahat." Ngumiti si Dan at pinagbuksan si Sophia ng pinto ng kotse.

Sasabihin niya ba ang pangalan ng matalik na kaibigan? "S-Sa p-pangunguna ng isang taong nakabalot ng kulay kapeng kasuotan . Sa aking hinuha ay lalaki ang bulto ng kaniyang pangangatawan at ni K-Kila, ang aking matalik na kaibigan," nanginginig ang mga kamay niya at muntik pa siyang mahiga dahil sa kaba na nagpapalambot sa kaniyang sugatang tuhod at mga braso.

nakangiting saad nito. "I am eighteen already. Ako ang nakakaalam ng totoong nararamdaman ko. And i am telling you, what I feel about you is real." Caleb smiled bitterly. "I'll go ahead." Akmang tatalikod na ito nang tumayo siya. Dahil sa napasama ang paglapat sa sahigng paa niya ay na-off balance siya. Agad namang nakaalalay ang binata. Muli siya inuupo nito sa kama.

Bumabalik na naman ang malamig nitong tinig. Umismid si Sia. "We'll, I am Maia's nine, one, one. Kung hindi mo natanong, tinakpan ko lang naman 'yung ebidensiya ng pagbabati niyo." Namilog ang aking mga mata at tinignan si Sia. Kumindat naman siya sa akin. Alas scoffed, too. "Get out." "Heto na nga. Ang sungit mo naman." Pabadog na tumayo si Sia at tinignan ako. "Hintayin kita sa baba, ah. Anyway, ang cute ng outfit mo."

--- Kabanata 85: Pagsubok "Kuya Albert, huwag ka sanang magalit sa amin ni Zia. Alam naming mali kami sa pagkakataong ito. Bigyan mo lang kami ng isa pang pagkakataon at nangangako kaming babawi kami..."

“Even if you shut the door a thousand times, I will knock a thousand and one. Because this time, I choose you. Hindi dahil may anak tayo, kundi dahil… ikaw ang tahanan ko.” Later That Night – Pediatric ICU Gab slowly opened his eyes. “Mommy…” Alyana rushed to him. “Baby! Gising ka na!” “Where’s Tito Bash?” Bash stepped forward. “Nandito ako, champ.” Gab smiled. “You’re not mad at me?” “Never,” Bash whispered, holding his tiny hand. “Kasi ikaw ang lakas ko.” Gab looked at both of them. “Mommy, can we all go home together?”

Sa bawat galaw, ramdam ko ang bigat ng gabing hindi ko na maibabalik. Napansin ko ang isang sobre sa lamesita sa tabi ng kama. Puting sobre. Walang pangalan. Walang emosyon. Kinuha ko ito, at may marahang takot habang binubuksan ko ang sulat. Namutla ako nang mabasa ang maikling sulat sa loob: > “₱20,000,000 kapalit ng iyong pagkababae. – A.V”

Nasa akin na ang atensyon ng lahat. Dahan-dahan kaming naglakad papunta sa harap ng stage. At habang papalapit kami ay lalo akong kinakain ng kaba at takot. Lalo pa't ang masayang mukha ni Seiichi habang kumakanta ang nakikita ko. What the fuck? Ano'ng gagawin ko? 🎶"Hindi mapakali Hanggang tingin nalang Bumubulong sa'yong tabi

Sa'yo Ako Maingay ang buong gym dahil sa sigaw ng mga babae at baklang mga estudyante. "Ang feeling! Sa akin kaya si Aurelius!" aniya nu'ng baklang kulay pink ang pilik-mata. "Hindi ka magugustuhan no'n! Maghilod ka muna!" sabi nu'ng babaeng chinita na kasing kapal ng kilay niya ang kanyang mukha.