Sa Ilalim Ng Puting Ilaw Novels & Stories

[The Paradise of the Blind] Ang puting liwanag ay hindi nagdala ng kamatayan. Nagdala ito ng katahimikan—isang nakabibinging katahimikan na tila tinanggalan ng pandinig ang buong mundo. Nang imulat ni Vladimir ang kanyang mga mata, ang langit ay hindi na itim o asul. Ito ay kulay abo, parang abong lumulutang sa hangin na ayaw humulog sa lupa. Masakit ang bawat hininga niya; lasang kuryente at sunog na metal ang hangin. Sinubukan niyang itaas ang kanyang kamay, ngunit naramdaman niya ang pamilyar na bigat.

Subalit, malayo ito sa katotohanan. Kahit ang mga nagawang makapasa sa pagsubok ay hindi man lang napailaw ang ikatlong ilaw. Karamihan sa kanila ay nagawa naman pailawin ang ikaapat na ilaw. Gayunpaman, ang huling grupo ay tinaguriang ang mga henyo sa lahat ng mga henyo, at ang mga tao ay hindi mapigilan na bumuntong hininga na lang sa paghanga.

May malinis din na tubig na lubhang napakapresko sa pakiramdam habang tanaw na tanaw ang kulay berdeng nasa ilalim. Pagdating naman sa gitnang bahagi ng ilog paibaba matatagpuan ang hindi gumagalaw na agos ng tubig, kung saan puwedeng pagliguan ng mandarayo o mga kabaryo nila. Samantalang sa tabing bahagi naman ng ilog matatanaw ang kulay kalimbahing bulaklak na nakapagpadagdag sa angking ganda at kaakit-akit nito.

Malalim man ang gabi bagamat maliwanag pa rin ang buong gilid ng tinaguriang malapasyong lugar na kinalulugaran niya. Maraming mga ilaw, maging sa mga bulaklak na nasa may kababaan niya ay may mga ilaw ito na mapapangmangha ka. Parang isang palasyo, ika nga. Marami din ang mga nakapalibot sa paligid na mga armadong mga naka-black in men, mga iba't-ibang uri ng aso na nakawala sa paligid. Mga lalaking nag-oorganize ng kung ano-ano sa paligid.

Napahinto siya sa salamin nang makita roon ang kanyang sarili. Bakas na bakas ang itim sa ilalim ng kanyang mga mata dahilan sa hindi pagtulog. Maputi siya pero alam niya ang kaibahan ng maputla—at iyon siya ngayon. Hindi na natural na puti ang kulay niya. Malaki rin ang ipinayat niya sa kanyang dating katawan.

​Biglang namatay ang mga puting ilaw sa loob ng vault. ​Tumigil ang paghinga ko. Ang maliwanag na paligid ay mabilis na napalitan ng isang maputla at nakakakilabot na pulang emergency glow. Narinig ko ang matinding pagyanig ng buong sahig na parang may isang napakalakas at dambuhalang pagsabog na nangyari sa itaas ng aming pasilidad.

Third Person Mainit ang ilaw sa loob ng malawak na event hall. Puno ito ng puting bulaklak, crystal chandeliers, at mga mesa’t upuang may ginto at ivory na palamuti. Sa gitna, isang mahaba at malinis na aisle na may pulbos na rosas na petals ang tila daan papunta sa pangarap.

Umalolong ang tila usok na puting lolo na tila kinakausap si Ella at ang halimaw na si Ella na hindi nakakakilala at nakakaunawa ay narinig ang alolong at nalaman ng sinasabi na tila ba naiintindihan nito. Yumuko ang puting lobo at ikiniskis ang ulo sa tiyan ni Ella saka ito tumingala sa Pulang buwan. Maraming sinabi ang puting lobong mukhang usok kay Ella. Mga bagay na hindi na naman niya maunawaan. Kasabay ng paglaho ng puting usok na hugis lobo ay ang pagsaboy ng liwanag ng bukang liwayway at ang pagtilaok ng manok sa kakahuyan.

Ang puting liwanag ay hindi pangkaraniwan, at mahirap makita kung ang isa ay hindi nagbibigay ng maingat na atensyon. Ang mga ilaw ay nagsimulang pumutok nang sunud-sunod at lumaki mula sa isang sinag ng ilaw na hanggang sampu. Matapos ang unang ilaw na sinag, marami pang sumunod pagkatapos nito.

Agad niyang kinapa ang switch ng ilaw. Nang lumiwanag ang buong silid agad na dumako ang kaniyang mata sa babaing nakabaluktot. Ang pagkakahiga nito ay hindi nakaayon sa magandang posisyon. Napalunok siya at kinurap-kurap ang mga mata. Ang damit niya na suot nito ay bahagyang nakaangat at lumihis kaya nakikita ng mga mata niya ang suot nitong kulay dilaw na underwear.