Sa Ilalim Ng Puting Ilaw Novels & Stories

Ipinaliwanag sa amin ni Mang Serio ang isinisimbulo ng bawat kulay. “Ang asul ay sumisimbulo sa tubig, ang pula naman ay para sa apoy. Ang itim ay para sa dilim, at ang puti ay para sa liwanag. Ang kulay berde ay para sa hangin, at ang kayumaggi ay para sa lupa.” Pagkayari ni Set, sumunod na sumubok si Mercury. Ang bato ay naging kayumanggi ngunit wala ng ibang nangyari dahil ang bato ay orihinal naman ng parte ng lupa.

Mira’s POV: Nakasandal ako sa upuan, hawak ang bag sa kandungan ko, habang pinagmamasdan ang mga ilaw sa labas ng bintana. Puti, dilaw, pula, nagsasayawan sa dilim ng kalsada. Minsan humahalo pa sa repleksyon ng mukha ko sa salamin, at doon ko nakikita kung gaano ako pagod.

Tahimik na nakahiga sa higaan si Evelyn. Ang matapang ngunit malamlam na ilaw ay nagbibigay liwanag sa pagod nitong mukha. Ang noon na buhay na buhay at masiglang babae ay tila naubusan na ng kulay sa mukha. May karayom na nakadikit sa palapulsuhan nito, doon dumadaloy ang puting likido papasok sa katawan nito.

Nawala agad ito ng matapos kung ano man ang ginagawa nito sa amin. Nang mawala ang kulay asul na ilaw ay umikot-ikot ang nasa gitna nito na parang mga mata. Na dahilan para magsimula ang ingay mula rito. Nang matapos itong umikot-ikot pa-counter clockwise ay umikot naman ito in counter clockwise. Ang ingay parin nito na ikinairita ko. "Tangna! Kailan pa ba yan Matatapos?"

Binuksan ni Cecily ang pangunahing ilaw ng silid. Ang biglaang liwanag ay nagdulot ng panandaliang pagkailang sa mga naroon. Pikit-mata silang napailag, ngunit ang bawat reklamo ay agad ding napalitan ng sunod-sunod na singhap ng gulat. “Ang mga pangalan natin... narito!”

Nasilaw si Lea sa liwanag ng ilaw-at nag aadjust ang kaniyang paningin sa aking nakikita. "A-Aray." Mahinang unggol ni Lea, hanggang maging malinaw na sakaniya ang kapaligiran. "A-Ano bang nangyari?" Ginala ang paningin at napag-tanto na naka-himlay ako sa malambot na kama at tanging nakikita ko ang puting kisame. Sandali. Asan ako? Anong nangyari? Bakit ako nandito?

Nagulantang siya! Siya ang Kalihim ng Bansa, kaya paano hindi niya alam ang malamig na puting lirang apoy? Ang malamig na puting lirang apoy ay unang niraranggo sa tsart ng mahiwagang apoy ng daigdig. Maaari nitong lamunin ang anumang iba pang uri ng apoy— mayroon itong nakasisindak na lakas.

sagot niya, ang tono ay may kasamang pabirong paghamon. Sa marahang pagtukoy na ito, halos magkulay pula na ang bawat bahagi ng balat ni Ella. Ang kanyang mahaba at maputing leeg ay nagkulay rosas, pati ang kanyang namumulang tainga na tila nagbabaga sa mga saloobin na bumalot sa kanyang isipan.

Isang matinis na click ang umalingawngaw sa buong main hall, parang hatol ng isang hukom sa isang silid na puno ng mga makasalanan. Sa isang iglap, BUMUKAS ang lahat ng ilaw. Ang dilim na kanina ay nagsisilbing proteksyon ay naglaho, pinalitan ng isang masakit at nakasisilaw na puting liwanag.

Isa-isa siyang pinalibutan, wala nang natirang daan para makatakas. Isang nakasisilaw na sinag mula sa mga headlight ang biglang humawi sa madilim na kalsada. Sunod-sunod... mula sa kaliwa, mula sa kanan, mula sa unahan. Sa loob lang ng ilang segundo, nilamon ng nakakasilaw na puting liwanag ang paligid.