Novel & Cerita Sa Ilalim Ng Puting Ilaw

SUMINGHAP si Alexa bago tuluyan iminulat ang basa sa luhang mga mata. Ilang saglit pang kumisap-kisap ang mga mata niya dahil sa pagkasilaw sa puting-puting silid. Huminga siya ng malalim at ipinako ang mga mata sa puting kisame— pinag-adjust ang paningin. Mula sa kisame ay unti-unting bumaba ang tingin niya sa kulay puting pader na lalo pang pinakinang ng puting ilaw.

aniya sa mababang tono na parang wala na siyang ibang magagawa pa kun'di ang sumang-ayon. "Pero saan ba talaga tayo pupunta?" Matapos kong tanungin 'yon ay sakto naman na tinuro niya sa akin ang kulay puting parola na nasa gitna ng isang isla. Pakiramdam ko ay bumalik ako sa pagiging bata na sabik makakita ng magandang tanawin. That Parola was cool, it looks like a palace in the middle of the ocean. Kulay puti ang kabuoang kulay niya na may kulay pulang ilaw sa pinakatuktok. Sa paikot ng parola ay paikot na hagdan din ang makikita hanggang sa pinaka-itaas.

Naalala niya ang sugat sa bewang nito. Nasa ilalim pa rin sila ng kumot kaya maingat niyang inangat ang laylayan ng suot nitong puting damit. Sa ilalim ng kumot, nanatili siyang maginoo at hindi lumampas ng tingin.

Ipinaliwanag sa amin ni Mang Serio ang isinisimbulo ng bawat kulay. “Ang asul ay sumisimbulo sa tubig, ang pula naman ay para sa apoy. Ang itim ay para sa dilim, at ang puti ay para sa liwanag. Ang kulay berde ay para sa hangin, at ang kayumaggi ay para sa lupa.” Pagkayari ni Set, sumunod na sumubok si Mercury. Ang bato ay naging kayumanggi ngunit wala ng ibang nangyari dahil ang bato ay orihinal naman ng parte ng lupa.

patuloy nito, saka mabagal na idinilat ang mga matang panandalian pang purong kulay puti. Nagsitayuan lahat ng balahibo ni Jackielyn nang makita iyon samantalang namilog naman ang mga mata ni Alona. Kasunod niyon, mula sa ibabaw na anggulo ng kinaroroonan nila ay makikita ang sabay-sabay na pagsulpot ng mga halimaw mula sa iba't-ibang direksyon. Tila pare-parehas na iisa lang ang layunin ng mga ito base patutunguhan ng mga ito.

Mira’s POV: Nakasandal ako sa upuan, hawak ang bag sa kandungan ko, habang pinagmamasdan ang mga ilaw sa labas ng bintana. Puti, dilaw, pula, nagsasayawan sa dilim ng kalsada. Minsan humahalo pa sa repleksyon ng mukha ko sa salamin, at doon ko nakikita kung gaano ako pagod.

Tahimik na nakahiga sa higaan si Evelyn. Ang matapang ngunit malamlam na ilaw ay nagbibigay liwanag sa pagod nitong mukha. Ang noon na buhay na buhay at masiglang babae ay tila naubusan na ng kulay sa mukha. May karayom na nakadikit sa palapulsuhan nito, doon dumadaloy ang puting likido papasok sa katawan nito.

Nawala agad ito ng matapos kung ano man ang ginagawa nito sa amin. Nang mawala ang kulay asul na ilaw ay umikot-ikot ang nasa gitna nito na parang mga mata. Na dahilan para magsimula ang ingay mula rito. Nang matapos itong umikot-ikot pa-counter clockwise ay umikot naman ito in counter clockwise. Ang ingay parin nito na ikinairita ko. "Tangna! Kailan pa ba yan Matatapos?"

Dahil may kalakasan din ang dala nyang flashlight, halos nagliwanag din ang kalahating parte nang attic. Kita ni Cairan ang hawak hawak netong isang flashlight, kulay itim eto at may kahabaan. Nag-eemit eto nang kulay yellowish na clear na ilaw. Hindi naman eto masakit sa mata kahit pa may pagkayellowish ang kulay.

Binuksan ni Cecily ang pangunahing ilaw ng silid. Ang biglaang liwanag ay nagdulot ng panandaliang pagkailang sa mga naroon. Pikit-mata silang napailag, ngunit ang bawat reklamo ay agad ding napalitan ng sunod-sunod na singhap ng gulat. “Ang mga pangalan natin... narito!”