Sachi Ramen Novels & Stories

Buti na lang nagkasya sa kanya 'yung damit ko. I placed the mug on the center table saka naupo sa sofa sa tapat niya. “Thank you. I bought ramen—perfect for this rainy weather. I know you still haven’t eaten, so I bought two,” simpleng sabi niya saka inusog sa tapat ko ang transparent na tupperware. “Thank you, Sir. Sana hindi na kayo nag-abala pa—nabasa pa kayo dahil dito. Pwede naman sana akong magluto ng dinner.”

nakakahiya hindi ako masyadong pamilyar sa Japanese foods nakikita ko lang sa mga magazine at Commercial sa tv. Try this okonomiyaki para siyang pancakes pero its not..soba, ramen at shabu-shabu, meron ding ibang putahe na ngayon ko lang natikman.. cravings satisfied at masarap...lahat ang inorder ni dave, di namin naubos for take out ang iba..

Sa loob ng opisina? She stood abruptly, tumakbo papunta sa pantry, at naabutan ang isang tanawin na hindi niya inaasahan, si Atty. Seiichi Kawashima, naka-long sleeves pero walang blazer, nakasuot ng apron na may logo ng isang random ramen shop, at kasalukuyang sinusubukang itago ang sunog na toast gamit ang metal tongs. "Good morning," aniya, kaswal na parang hindi siya halos sunugin ang toaster oven.

"Ito ay aming pagpapala na makilala ka sa wakas!” "Ito ay isang magandang araw ngayon!” “Hindi tayo pwedeng dumaan ng walang alak!” “Halika! Kaunti lang!” “Dala ito ni Young Master Chiba mula sa Island Nations! Ang mga ordinaryong tao ay hindi man lang makakainom nito!” Si Ramon ay mukhang pinarangalan. “Halika! Isang tasa lang! Hindi ka namin pipilitin pagkatapos nito…”

Nakaka-miss din tumambay doon pero ngayon wala na akong balak na magtungo ulit ako sa lugar na iyon. Nagtungo ako sa isang Japanese Restaurant. Umorder lang ako ng Ramen at sushi. Mag-isa lang ako sa table na kinauupuan ko nang biglang may naupo sa harapan ko dahilan para mapatigil sa ere ang gagawin ko sanang pagsubo ng noodles. Hindi makapaniwala ang hitsura nito habang tinititigan ako. "I thought I was just hallucinating when I saw you," gulat na saad nito habang nakatingin sa akin.

Pero hindi ko puwedeng sabihin sa kaniya ito. “I-I’m hungry… I woke up from a dream. In the dream, I was eating some ramen. You know, it really looks delicious because it was Naruto eating it—” “Who’s Naruto? Your boyfriend?” He leaned his back on the refrigerator while raising his brows at me.

Hindi tuloy siya makagalaw at parang may kung anong kadenang nakatali sa kaniyang leeg sa aura ng matandang babae. Nakaupo sila sa sahig haban kaharap nila ang pahabang mesa na pinagdikit-dikit habang nasa gitna ang mga paborito niyang mga japanese food. Tulad nang: Tamagoyaki, Kashi Pan, Takoyaki, Shabu-Shabu, Dumplings, Sushi Rice, at Amazake Drinks. Halos nanlaki ang kaniyang mata sa dami ng handang pagkain. Hindi pa rin siya makapaniwala. May kapalit ito, nararamdaman niya iyon.

Habang tumatagal, unti-unti na ring lumaki ang kanyang restaurant at nadagdagan na rin ang kanyang mga katulong sa pagpapanatili nitong kainan. “Muntik ka na namang ma-late, Chihiro-kun. Pinigilan ka na naman ba ng mga anak mo?” natatawang bungad sa akin ng isang bruskong lalaki na halos kasingtangkad ko at kasinglaki rin ng katawan. Siya si Souma-san, ang panadero nitong restaurant. Isa siyang Alpha at kagaya ng ama ko ay nagmula siya sa isang mayamang pamilya pero mas pinili niyang mamuhay ng simple at nag-asawa ito ng isang ordinaryong Omega at may limang anak na sila ngayon. Mabait si Souma-san at parang ama na rin ang turing ko sa kanya.

Nadismaya ako sa sinabi ng waiters Grabeng mahal naman kasi nun feeling ko nga yung ramen noodles lang ang medyo mura sakin dahil 550 lang ito kesa naman sa ibang nasa menu jusko! " Tsk! Just give him one soap ramen noodles, ganun din yung akin sige na Ali's na!." Nagulat ako sa sinabi ni kudos sa Tono ng pananalita nito para itong sasapak ng wala sa Oras. Bakas naman ang gulat sa Muka ng waiter na lalaki kaya agad itong tumungo at umalis. " And you don't even smile at him, sakin ka lang ngingiti!."malamig at madiin nitong saad na tila nag pipigil sa galit.

bahagya pang natawa ang lalaki, "tinatanong kita kung saan mo gustong kumain.. hindi ka sumasagot. May alam kasi akong masarap na kainan ng ramen sa mall.. masarap talaga yun.." "Hindi mahilig sa ramen si Sunshine.. ayaw niya ng mga pagkaing masyadong masabaw," si Jack ang sumagot, "mahilig siya sa pesto pasta pero mild lang yung coconut milk.. pwede ring carbonara.." "So, mahilig ka pala sa italian--" hindi na naituloy ni Royce ang sasabihin dahil muling nagsalita si Jack.