Sachi Ramen Mga Nobela at Kwento

Nakaka-miss din tumambay doon pero ngayon wala na akong balak na magtungo ulit ako sa lugar na iyon. Nagtungo ako sa isang Japanese Restaurant. Umorder lang ako ng Ramen at sushi. Mag-isa lang ako sa table na kinauupuan ko nang biglang may naupo sa harapan ko dahilan para mapatigil sa ere ang gagawin ko sanang pagsubo ng noodles. Hindi makapaniwala ang hitsura nito habang tinititigan ako. "I thought I was just hallucinating when I saw you," gulat na saad nito habang nakatingin sa akin.

Pero hindi ko puwedeng sabihin sa kaniya ito. “I-I’m hungry… I woke up from a dream. In the dream, I was eating some ramen. You know, it really looks delicious because it was Naruto eating it—” “Who’s Naruto? Your boyfriend?” He leaned his back on the refrigerator while raising his brows at me.

Hindi tuloy siya makagalaw at parang may kung anong kadenang nakatali sa kaniyang leeg sa aura ng matandang babae. Nakaupo sila sa sahig haban kaharap nila ang pahabang mesa na pinagdikit-dikit habang nasa gitna ang mga paborito niyang mga japanese food. Tulad nang: Tamagoyaki, Kashi Pan, Takoyaki, Shabu-Shabu, Dumplings, Sushi Rice, at Amazake Drinks. Halos nanlaki ang kaniyang mata sa dami ng handang pagkain. Hindi pa rin siya makapaniwala. May kapalit ito, nararamdaman niya iyon.

Tanong ni Saachi. Hindi nawala ang ngiti ni Saachi nang magtanong siya, “Ano ang pangalan mo, Sir?” “Ako si James Caden,” Sagot ni James. Tumayo si Saachi mula sa kanyang upuan. “Maaari ka nang magpahinga, Ginoong Caden. Aalis na ako ngayon dahil may mga bagay akong aasikasuhin.” Tumayo rin si James. “Ayos lang ba kung titingnan ko ang buong universe, Ms. Saachi?”

Habang tumatagal, unti-unti na ring lumaki ang kanyang restaurant at nadagdagan na rin ang kanyang mga katulong sa pagpapanatili nitong kainan. “Muntik ka na namang ma-late, Chihiro-kun. Pinigilan ka na naman ba ng mga anak mo?” natatawang bungad sa akin ng isang bruskong lalaki na halos kasingtangkad ko at kasinglaki rin ng katawan. Siya si Souma-san, ang panadero nitong restaurant. Isa siyang Alpha at kagaya ng ama ko ay nagmula siya sa isang mayamang pamilya pero mas pinili niyang mamuhay ng simple at nag-asawa ito ng isang ordinaryong Omega at may limang anak na sila ngayon. Mabait si Souma-san at parang ama na rin ang turing ko sa kanya.

tanong ko habang nakatingin sa kanya seryosong tumungo lamang si kudos. Napabuga ako sa hanging ng maalalang kanina pa nag hihintay ang lalaking waiters samin. " Ahmm eto na lang sakin yung ramen pero small lang ah.." nakangiti kong saad " Wala na pong small ma'am large na lang po.." Nadismaya ako sa sinabi ng waiters Grabeng mahal naman kasi nun feeling ko nga yung ramen noodles lang ang medyo mura sakin dahil 550 lang ito kesa naman sa ibang nasa menu jusko!.

bahagya pang natawa ang lalaki, "tinatanong kita kung saan mo gustong kumain.. hindi ka sumasagot. May alam kasi akong masarap na kainan ng ramen sa mall.. masarap talaga yun.." "Hindi mahilig sa ramen si Sunshine.. ayaw niya ng mga pagkaing masyadong masabaw," si Jack ang sumagot, "mahilig siya sa pesto pasta pero mild lang yung coconut milk.. pwede ring carbonara.." "So, mahilig ka pala sa italian--" hindi na naituloy ni Royce ang sasabihin dahil muling nagsalita si Jack.

“What’s your plate number?” “POR 7771.” sagot ko. “You heard that?” saad nito bago patayin ang tawag. “Let’s go.” Sumakay na ako. Habang nagmamaneho siya, tumingin siya sa akin saglit. “What do you want to eat?” “Ikaw na ang bahala,” sagot ko habang sumasandal at ipinikit ang mga mata ko. “I know a place,” he said. “A Japanese restaurant. Ramen might help you relax.”

Saka niya tiningnan ang kuha. "Wow ang ganda po natin.." "Maganda talaga tayo hahaha" Dumating na ang inorder nila. Ramen saka mga sushi. Talagang tinikman niya ito lahat. "Malakas kang kumain pero payat ka pa rin?" natatawang sabi ng matanda. "sana all.." "Mataas po ang metabolism ko. Saka pag hindi po ako kumain ng kanin ng tatlong araw, namamayat po ako agad."

"I want ramen." "Edi kumain ka ng ramen mo!" malditang saad ni Ress-chan. Hindi siya pinansin ni Natsume kasi nakatingin siya sa akin. Hindi pa rin nagbabago ang dalawang ito. "Mukhang masarap mag ramen ngayon." Sumungaw ang isang ngiti sa labi ni Natsume. Kahit na hindi niya sabihin ay alam ko na masaya siya.