Sachi Ramen Mga Nobela at Kwento

bati neto sa kanya Tumango lamang siya rito at nag patuloy na sa pag lalakad tumawid siya at pumasok sa tapat ng kanilang kompanya isa itong Korean restaurant nakita niyang konti lamang ang mga tao namili na siya ng pag pwepwestuhan Nakita niya ang bandang nasa kanan na May halaman kaya agad siyang pumunta doon naupo na May lumapit na isang staff sa kanya "Good day Sir this is the menu for your Order" sabi neto sa kanya at binigay neto ang menu agad din siyang sumagot dito " thank you " sabay kuha ng menu at inumpisahan na niyang mamili ng mga pagkaen sa nasa Menu " 1Mandu 1Tteobokki 1 Ramyum ang order ko" sabi niya dito at inabot na ang menu sa staff

"Salamat, Liora." Napangiti ako, pero tinakpan ko ng tasa ng ramen ko. Hindi puwedeng makita niya 'yung epekto ng simpleng titig na 'yon. "Bayad mo na lang ako ng extra sahog sa ramen next time." "Deal," he said, with a grin that reached his eyes. "Pero ikaw pa rin gagawa ng look ko, okay? 'Pag iba, ayoko. Ikaw lang puwede humawak sa mukha ko."

Pagkatapos ng palabas, lumabas kaming parehong gutom na gutom kaya nagkayayaan kaming kumain muna. “Grabe, Tanya! Ang ganda nung twist sa dulo, hindi ko in-expect ‘yun!” masayang daldal ni Yuzu habang naglalakad kami sa food court. “Ano’ng kakainin natin? Libre ko na ang ramen!” “Gora sa ramen! Sobrang deserve natin ‘to pagkatapos ng impiyernong prelims at hospital drama ko,” natatawa kong sagot habang hawak ang braso ko. “Gusto ko ‘yung extra spicy, ha!”

Tumango-tango ako bilang pagsang-ayon. Alas-onse na kaya sobrang tahimik na rin ng paligid. Maraming bituin at sobrang payapa ng gabi. Naglakad-lakad lang kami habang nagkukuwentuhan hanggang sa marating namin ang convenience store na malapit lang din dito. Pumasok kami roon para humanap ng mid night snack. Nagutom din ako sa kakaaral kanina. "Kaya mo ito?'" Ipinakita nito sa akin ang spicy na ramen.

Gusto lang naman kumain ni Mithi ng ramen pero hindi siya maka-concentrate dahil sa paninitig ni Kallahan sa kaniya. Nasa sofa lang siya, nanonood ng palabas ng malanghap na niya ang aroma ng ramen na may flavor na beef. “Here… have a taste.” Nilapag ni Kallahan ang ramen sa harapan ni Mithi. Matapos niyang ilapag ang ramen, agad siyang umupo sa harapan ni Mithi. Alam niya kasing ayaw ni Mithi na madikit siya sa kaniya kaya siya na ang nag-initiate na umupo sa malayo.

Dito raw siya kumakain kapag natatagalan siya sa orphanage na iyon. The resto has a touch of Japanese Culture. Lahat ng mga furnitures, may touch ng japanese culture. Maybe because it's a Japanese Ramen Resto. Psalm pulled a chair for me then waited until I settled down there. I looked at him, confused. I sat down. “Why did we meet there, by the way?” I asked, abruptly. He settled himself in front of me. Nakapag order na kami kaya hindi na namin kailangan pumunta pa ulit sa counter o mag tawag ng waiter.

Hindi pa kasama roon ang bayad ng mga taong inutusan niyang hanapin ang espesyal na sake na iyon na gawa pa ng isang sake master sa Niiagata Prefecture. The sake was actually a gift. His personal gift to Mr. Sato for doing business with him and the Lobregats. Pillar was one of his very first business ventures outside SSL. And Mr. Sato was one of their very first bigtime investors. Ang pakikipag-negosyo sa kanila ni Mr. Sato ang nagbigay ng daan upang magkaroon ng kumpiyansa ang ibang malalaking investors sa kanila. Hence, Pillar made a name in the financial management industry in a very short time. The sake was a gift of gratitude.

Umiinom ito ng tubig. "I want ramen po." Kusa akong napangiti sa kaniyang naging sagot. Ako ang lalaking una niyang minahal, hindi ko alam na ganiyan pala siya kumilos kapag sa... may label ba kami? Wala nga pala.

Dali-dali ko namang hinablot ang aking bag sabay labas sa kotse dahil baka magbago pa ang isipan nito at napa-iling na lang ito sa akin. Nasa Japanese Restaurant kami and I don't know if it is coincidence because Japanese foods is My favorite. And also, iba ang daan nito papunta sa kaniyang opisina."Haisst! Just a coincidence self at huwag na mag isip ng kung ano-ano pa!" Pagpasok namin, umorder 'agad Ako ng sushi, ramen and lots of tempura. I don't know pero kapag nakakita talaga Ako ng seafoods ay nananakam ako.

Nakita niya ang softness sa expression nito kaya naman naramdaman na naman niya ang marupok niyang puso. “Sa Japanese Resto sana, gusto ko ng ramen.” Sagot agad naman ni Thalia dito. Kagabi kasi ay hindi siya naka baba dahil umuulan kaya naman tiniis niya na hindi kumain nito. Kaya babawi siya ngayon.