Sachi Ramen の小説・ストーリー

Um-order ako ng ramen, si Tatay Iggy ay siomai rice at si Manang Lumen naman ay ng sushi roll. Habang kumakain kami, napaisip ako tungkol sa birthday bukas. Excited na ako makita si Ica, lalo na’t ilang araw ko na rin silang hindi nakikita ni Rica. Na-miss ko rin ‘yong bonding namin noon sa bahay nila kapag nagkakasakit si Ica.

Busy ako sa paghihiwa ng galic ng mapalingon ako sa binaba ni Rifle sa gilid ko. "Ano 'yan?" taka kong tanong. Tinignan ko ang cup noodles na nasaharapan ko. "Gagawa ako ng ramen," sagot n'ya. Hindi ako makapaniwalang tumingin sa kan'ya. Nagpainit ito ng tubig. "Grabe specialty ko ito, pag natikman mo mapapamura ka sa sarap," proud pa n'yang sabi. Pinagpatuloy ko na lang ang ginagawa ko dahil ayokong ma-stress kay Rifle. Ang ramen na sinasabi n'ya ay ang instant noodles.

Ang dami niyang inorder na pagkain. Sushi, Tempura, Ramen, California maki at Tonkatsu. Parang good for five persons! Habang kumakain kami, marami siyang tanong tungkol kay Ninang Amanda at kay Enrico. “Akala ko kasi noon… kayo ni Enrico.” Muntik akong mabilaukan. “Ha?!” “Ang close kasi ninyo.” Napailing ako. “Hindi, no! Kinakapatid ko lang iyon.”

Pagkatapos ay nagserve ito sa amin ng wine maliban lang kay Aika tubig ang ni-reserve sa kaniya pero nilgyan rin naman kami ng tubig sa goblet at serve rin ito ng bread sa amin. "May I take your order, Ma'am and Sir? "Ramen at Samgyupsal po sa akin," sagot ni Aika. "Noted po." "Kimchi at Samgyupsal naman po sa kin," sagot ko. "Noted po. Kayo, Sir?" tanong ng waiter kay crush. "Bibimpa," maikling sagot nito. Ano pa nga ba ang aasahan ko. Ganito na yata siya simula ng lumaki masungit na nga cold pa!

Hindi marunong gumamit ng sandok ang lalaki, at dahil matangkad ito, parang nakasukol ito sa mga kabinet sa kusina. Maya-maya, humalimuyak ang bango ng ramen noodless, na mula sa Japan. Napatawa na lang siya sa kaniyang isip. Iyon pala ang sinasabi nitong "pagluluto"—pagsisigang lang ng instant noodles. Pero para sa isang laki sa layaw na gaya ni Billy na laging pinagsisilbihan, malaking bagay na ang pagluluto niya kahit ng noodles lang.

Tumingin si Charlie sa paligid. Wala siyang partikular na gusto sa mga pagkain na iyon. Pagkatapos ay ngumiti siya at sinabi, “Bigyan mo na lang ako ng isang mangkok ng ramen, salamat.” Nakipag-usap agad si Nanako sa schef na dalubhasa sa paggawa ng ramen, “Kuwa-san, mangyaring maghanda ka ng dalawang mangkok ng ramen. Mangyaring maghanda ka ng dalawang dami ng noodles para kay Charlie-kun!”

Inabot ni Alarich ang isang mangkok ng noodles na umuusok pa, mainit na mainit. Nanlaki ang mata ni Irish nang makita ito at agad na nagningning ang mga mata niya. Paano nalaman ni Alarich ang paborito niya? Spicy ramen na maraming hiwa ng karne. Agad naman itong kinuha ni Irish. Inayos niya ang pwesto niya dahil nakaupo si Alarich sa kabilang dulo. Naramdaman niya ang sarap at ginhawa ng makapal na kumot na kinuha ni Alarich mula sa kwarto nila.

tanong ko sa kaniya nang makalapit ako. Umupo ako sa bar stool na nasa harapan lang niya, at pinanood siyang naghihiwa. Maninipis ang paraan ng kaniyang paghiwa, at halos mapangiwi ako, dahil halatang matulis ang kutsilyong hawak niya. “Ramen.” Umangat naman ang aking kilay, at sinuri ang mga nagkalat na ingredients ngayon. Hindi ko maiwasang mapatanong sa aking isipan, dahil bakit may beef?

Ano ba nangyayari sa boss niya? Dumating ang pagkain nila, mainit na Korean ramen, lumpiang shanghai, at fruit cake. Nagpasalamat si Jenny sa waiter at agad na kinuha ang chopsticks. Pilit siyang ngumiti at nagsalita para basagin ang tensyon. “Boss, gusto ninyo po ba? Para umorder na rin ako para sa inyo.” Umiling lang si Sebastian, nakapikit sandali na para bang wala siyang gana. Akala niya tapos na ang usapan.

Soft-hearted na KJ na lang, tutal pakakainin naman niya ako, e. "Saan ba tayo kakain?" palinga-linga ko sa paligid. Hindi pa rin talaga ako makapaniwala, grabe! "There's a restaurant nearby where we can get some authentic ramen. I know you've been wanting to try it." Naramdaman ko ang pagkalam ng sikmura ko pagkarinig ko pa lang sa salitang Ramen. Ilang beses na akong nakakain no'n sa Pilipinas pero ang isipin na matitikman ko na ang literal na ramen ng mga hapon ay kinikilig ako.