Sachi Ramen Novels & Stories

ngiti ko rito at nag check na ng makakain. " Amh.. sushi and sashimi " Saad ko" at ano paba? ah..here onigiri rice balls " ngiti ko sabay lapag ng menu" Hoy mauubos mo Yun?"nguso ni Luna " baka tumaba kana Nyan" ngisi nito" ano Kaba Hindi Yan no alam mo ba kung ano Ang Sabi nila? Hanggat buhay ikain Yan" tawa ko." HAHA Sino Naman nagsabi sayo nya?" " Wala Ako lang ok ba?" Ngisi ko" " sira ka miss ganun din Yung oordirin ko" sabay baba nito ng menu sa mesa.

“What about ramen? Kaya mong lutuin ‘yon?” “Yes.” Napakurap ako. Hindi ko inaasahan ‘yon. Though, alam ko naman na magaling ang mga Italian sa paggawa ng mga pasta noodle from the scratch. “Really?” “Yes,” kalmadong sagot ni Demetrius, habang nakatitig sa aking mga mata. “Just tell me the details. What flavor do you like or something.” “Nagasaki Champon.” “So, you’re into seafood ramen?”

"Maraming thank you talaga, Lori!" Nasa isang Japanese restaurant sina Lori at Ellaine. Pareho nilang gustong kumain ng may sabaw, kaya naman pinili nila ang restaurant na ito para mag-lunch. Nag-order sila ng jumbo size na spicy ramen, kasama ang sushi at iba pang mga dishes sa menu.

“Looks cozy. And may ramen sila. Jackpot!” Pagpasok nila, sinalubong sila ng hostess at agad na inalalayan sa isang table sa may gilid. Medyo tahimik ang lugar, may mga soft jazz music na tumutugtog, at karamihan ng mga tao ay magkasintahan o magkaibigan na abala sa kani-kaniyang usapan. “Okay,” sabi ni Mika matapos magbigay ng order. “We have gyoza, ramen, and iced matcha. Comfort food combo!”

Kaya ayun, kasama ko na siyang kumakain sa isang ramen place malapit sa training site. Umupo kami sa pinakakanto ng shop. Cozy, tahimik, at may magandang tanawin ng isang malaking bundok. Habang kumakain kami ng ramen, naramdaman kong tumitingin siya sa akin paminsan-minsan. “May muta ba ako?” biro ko. “No.” “Then why are you looking?” “Just wondering.” “About?” “How you keep surprising everyone.” Napatingin ako sa kanya. ‘Yon ba ang papuri part two?

Kaya naman agad ko 'tong kinuha. Zaito: Can't sleep? (・_・ヾ Mila: Yeah. ( ' ▽ ' )ﾉ Zaito: Puwede ka bang lumabas ngayon? May Japanese restaurant sa labas ng subdivision. Samahan mo akong kumain ng ramen. Kung okay lang sa 'yo. ( ＾∇＾) Napaisip ako. Masarap kaya ang ramen? Hindi pa kasi ako nakakain ng gano'n. Kahit na no'ng nananghalian kami sa isa ring Japanese restaurant.

wika ko at buti nalang dumating na yung order naming ramen. "Are you sure azie?".parang nadismayang tanong niya pero diko na siya sinagot,kinuha kuna yung ramen at chopstick. Pareho nalang kami di nagsalita,ang naririnig lang ay ang pagsubo at paghigop namin nang ramen,masarap kasi talaga pero mukhang...mas masarap siya.. Bakit ang hot niya! Yang mata mo trixzieee! Ang halay mo! Sobra!

Mahinang natawa si Galvino habang pinagmamasdan na bumalik sa silya si Tamara na maaliwalas ang mukha nito na para bang ang pagkain na hinihintay ang nagbigay ng kulay doon. Maya-maya pa dumating na ang mga pagkain na in-order ni Galvino. Kumikinang ang mga mata ni Tamara na pinagmamasdan ang mga Japanese foods na nasa harapan lalong-lalo na ang sushi at takoyaki na nais niya habang ramen lamang ang in-order ni Galvino ang in-order para sa sarili.

sagot niya naman. Tumango lang ako at dahan-dahan na tinikman ang pagkain na binili niya. Kaya naman pala sarap na sara psi Cheska sa pagkain eh masarap naman talaga. “Siguro mahal ito,” wika ko nang matapos na akong kumain. “Special ramen iyon, and yes may kamahalan pero barya lang yan para kay kuya,” wika ni Cheska na nakangiti pa. Mapaglarong ngiti iyon.

sa reaksyon ko. Nakita ko kasing may na-cocosplay ng matandang lalaki kaibigan ni Naruto noon na may-ari ng Ramenan na iyon. Masayang-masaya ako sa totoo lang. “So this is your dream, huh? To eat ramen like Naruto.” “Of course! This is sacred,” natatawa kong tugon.