Sachi Ramen Novels & Stories

Ang dami niyang inorder na pagkain. Sushi, Tempura, Ramen, California maki at Tonkatsu. Parang good for five persons! Habang kumakain kami, marami siyang tanong tungkol kay Ninang Amanda at kay Enrico. “Akala ko kasi noon… kayo ni Enrico.” Muntik akong mabilaukan. “Ha?!” “Ang close kasi ninyo.” Napailing ako. “Hindi, no! Kinakapatid ko lang iyon.”

“What about ramen? Kaya mong lutuin ‘yon?” “Yes.” Napakurap ako. Hindi ko inaasahan ‘yon. Though, alam ko naman na magaling ang mga Italian sa paggawa ng mga pasta noodle from the scratch. “Really?” “Yes,” kalmadong sagot ni Demetrius, habang nakatitig sa aking mga mata. “Just tell me the details. What flavor do you like or something.” “Nagasaki Champon.” “So, you’re into seafood ramen?”

"Maraming thank you talaga, Lori!" Nasa isang Japanese restaurant sina Lori at Ellaine. Pareho nilang gustong kumain ng may sabaw, kaya naman pinili nila ang restaurant na ito para mag-lunch. Nag-order sila ng jumbo size na spicy ramen, kasama ang sushi at iba pang mga dishes sa menu.

Iniisip ni Amara kung papano niya sasabihin sa dalawang bata ang katotohanan na hindi si Miguel ang ama nila. Lumabas sila ng mall at nagtungo sa isang malapit na Japanese restaurant. Mahilig kasi ang dalawang bata sa ramen dahil sa favorite nilang panoorin si Naruto na mahilig ding kumain ng ramen. Kumuha sila ng pang limahang lamesa —na nasa bandang dulong bahagi ng restaurant. Nilapitan sila ng waiter at inabutan ng menu. Nauna nang umorder ang dalawang bata ng paborito nilang ramen at sushi.

"I want ramen." "Edi kumain ka ng ramen mo!" malditang saad ni Ress-chan. Hindi siya pinansin ni Natsume kasi nakatingin siya sa akin. Hindi pa rin nagbabago ang dalawang ito. "Mukhang masarap mag ramen ngayon." Sumungaw ang isang ngiti sa labi ni Natsume. Kahit na hindi niya sabihin ay alam ko na masaya siya.

“Looks cozy. And may ramen sila. Jackpot!” Pagpasok nila, sinalubong sila ng hostess at agad na inalalayan sa isang table sa may gilid. Medyo tahimik ang lugar, may mga soft jazz music na tumutugtog, at karamihan ng mga tao ay magkasintahan o magkaibigan na abala sa kani-kaniyang usapan. “Okay,” sabi ni Mika matapos magbigay ng order. “We have gyoza, ramen, and iced matcha. Comfort food combo!”

Kaya ayun, kasama ko na siyang kumakain sa isang ramen place malapit sa training site. Umupo kami sa pinakakanto ng shop. Cozy, tahimik, at may magandang tanawin ng isang malaking bundok. Habang kumakain kami ng ramen, naramdaman kong tumitingin siya sa akin paminsan-minsan. “May muta ba ako?” biro ko. “No.” “Then why are you looking?” “Just wondering.” “About?” “How you keep surprising everyone.” Napatingin ako sa kanya. ‘Yon ba ang papuri part two?

Kaya naman agad ko 'tong kinuha. Zaito: Can't sleep? (・_・ヾ Mila: Yeah. ( ' ▽ ' )ﾉ Zaito: Puwede ka bang lumabas ngayon? May Japanese restaurant sa labas ng subdivision. Samahan mo akong kumain ng ramen. Kung okay lang sa 'yo. ( ＾∇＾) Napaisip ako. Masarap kaya ang ramen? Hindi pa kasi ako nakakain ng gano'n. Kahit na no'ng nananghalian kami sa isa ring Japanese restaurant.

wika ko at buti nalang dumating na yung order naming ramen. "Are you sure azie?".parang nadismayang tanong niya pero diko na siya sinagot,kinuha kuna yung ramen at chopstick. Pareho nalang kami di nagsalita,ang naririnig lang ay ang pagsubo at paghigop namin nang ramen,masarap kasi talaga pero mukhang...mas masarap siya.. Bakit ang hot niya! Yang mata mo trixzieee! Ang halay mo! Sobra!

Mahinang natawa si Galvino habang pinagmamasdan na bumalik sa silya si Tamara na maaliwalas ang mukha nito na para bang ang pagkain na hinihintay ang nagbigay ng kulay doon. Maya-maya pa dumating na ang mga pagkain na in-order ni Galvino. Kumikinang ang mga mata ni Tamara na pinagmamasdan ang mga Japanese foods na nasa harapan lalong-lalo na ang sushi at takoyaki na nais niya habang ramen lamang ang in-order ni Galvino ang in-order para sa sarili.