Sachi Ramen Novels & Stories

Dali-dali ko namang hinablot ang aking bag sabay labas sa kotse dahil baka magbago pa ang isipan nito at napa-iling na lang ito sa akin. Nasa Japanese Restaurant kami and I don't know if it is coincidence because Japanese foods is My favorite. And also, iba ang daan nito papunta sa kaniyang opisina."Haisst! Just a coincidence self at huwag na mag isip ng kung ano-ano pa!" Pagpasok namin, umorder 'agad Ako ng sushi, ramen and lots of tempura. I don't know pero kapag nakakita talaga Ako ng seafoods ay nananakam ako.

Nakita niya ang softness sa expression nito kaya naman naramdaman na naman niya ang marupok niyang puso. “Sa Japanese Resto sana, gusto ko ng ramen.” Sagot agad naman ni Thalia dito. Kagabi kasi ay hindi siya naka baba dahil umuulan kaya naman tiniis niya na hindi kumain nito. Kaya babawi siya ngayon.

Kaya hindi ko na pinigilan ang sarili ko kundi kainin na at tama nga si Yuri masarap nga ito. "Paano mo nalaman ang restaurant na ito?"Curious na tanong ko sa kanya ng matapos ko ang kinakain ko at nag aantay nalang ako sa takoyaki dahil one of the best seller daw nila ito aside sa ramen na meron sila. Maganda ang ambiance ng Restaurant It look like your in Japan halos kagaya nila kaya parang masasabi mong nasa japan ka when the truth is not.

Amoy ko agad na ito ay mainit, maalat, may halong sabaw. Ramen. Inilapag niya iyon sa mesa, maingat, parang may ritwal. Dalawang mangkok. Dalawang pares ng chopsticks. “Japanese food,” sabi niya. “Mas madali sa sikmura.” Umupo siya sa tapat ko at iniusog ang isang mangkok palapit sa akin. “Kapag gusto kong kumalma,” dagdag niya. “Ito ang kinakain ko.”

"Huh? Anong ako? Masisira ang diet ko!" "Tawagin mo mga tropa mong mga bakla at papuntahin mo rito para sila mag ubos niyan." Sabi niya. Umorder siya ng sushi rolls, baked sushi, kimchi at dalawang ramen dahil favorites ng kambal ang japanese ramen.

suwesyon ko pa "Ramen tayo? para mawala hang over natin" ani Trixie kaya naman agad akong tumango. Nagluto si Trixie ng Ramen, naglabas rin siya ng softdrinks na sobrang lamig, pagtapos ay kumain na kami.

tanong niya na may kasamang mayabang na ngiti. Agad kong binawi ang reaksyon ko para itago ang pagkakamangha ko. "Puwede na…" matipid kong sagot kahit ang totoo ay gusto ko nang ubusin ang buong bowl sa sobrang sarap at gutom. "Pwede ka nang magtayo ng ramen shop kapag na-bankrupt 'yang kumpanya mo," dugto ko pero pabiro na.

Namumulang sabi ko. “Sakit!” Reklamo niya. E paano, loko loko kasi. “Tigilan mo ‘ko Teiver ah!” Naiinis na sabi ko. Tumaas ang sulok ng labi niya at humigop ng sabaw. “Masarap naman talaga ang ramen,” sabi niya at tumawa nang malakas. Naiinis kong kinuha ang bowl ko ng ramen at umupo sa sofa katabi niya.

The buffet spread, too, was beyond impressive. Haru from Akimichi japanese restaurant and a part of the Crow organization had a stand handing out fresh bowls of hot ramen and tea to ward of the bitter cold evening. Past him, long tables with chaffing dishes filled to brim with rice, bulgogi beef, salted fish, stewed pork and chicken cutlets, gingered tofu and other delicacies tantalized the nose and taste buds. Leopold wandered through the party, feeling anything but festive but skeptical at what was supposed to be the event of transition of power of a powerful yakuza clan. Their mission is to protect the man who will become the head of the clan against any attacks from his jealous rival and

Tumigil kame sandali sa pag uusap nung dumating na ang aming order. “Ramen, Sushi & Sashimi, and Donburi kompleto na po ba ang order ninyo?” Tanong ng waiter. “ Please add some lemon and cucumber Juice” dagdag ko. “ Ok ma’am, iseserve ko lang po mamaya” sabi nito. “Thank you!” “Let’s eat Jes!!” yaya ko. Masaya kaming kumain ni Jessica habang nagkwekwentuhan. Di namin namalayan na gumagabi na pala. Masyado naming namiss ang isa’t isa at napahaba ang aming kwentuhan.