Novel & Cerita Sachi Ramen

“What’s your plate number?” “POR 7771.” sagot ko. “You heard that?” saad nito bago patayin ang tawag. “Let’s go.” Sumakay na ako. Habang nagmamaneho siya, tumingin siya sa akin saglit. “What do you want to eat?” “Ikaw na ang bahala,” sagot ko habang sumasandal at ipinikit ang mga mata ko. “I know a place,” he said. “A Japanese restaurant. Ramen might help you relax.”

Saka niya tiningnan ang kuha. "Wow ang ganda po natin.." "Maganda talaga tayo hahaha" Dumating na ang inorder nila. Ramen saka mga sushi. Talagang tinikman niya ito lahat. "Malakas kang kumain pero payat ka pa rin?" natatawang sabi ng matanda. "sana all.." "Mataas po ang metabolism ko. Saka pag hindi po ako kumain ng kanin ng tatlong araw, namamayat po ako agad."

nakairap na sabi, kunwa'y napipikon pero sa loob niya ay may nadarama siyang pagkasabik. Tumawa ito pagkuwan ay hinalikan ang likod ng kamay niya. "Alright, I know you're hungry." Pagsuko nito. "So, where are we eating? What do you want?" muling tanong nito. "I'm craving ramen so bad right now, hindi ko din kasi nakain yung dala mo noong nakaraan." sagot niya, nakalabi. Naalala niya iyong ramen na dinala ni Eachen. Bukod sa hindi na iyon mainit ay nawalan na rin siya ng ganang kumain noon.

“Ako bahala sa ‘yo!” Isang ramen at dalawang klase ng sushi ng inorder ko, samantala naman kay Drake naman ay isang rice meal lamang. Siguro mag oorder pa ito mamaya kung nabitin siya sa pagkain, lalo na athlete siya, kailangan niya ng sapat na pagkain para sa pangangatawan niya. Sa sobrang gutom ko ngayon, sa tingin ko ay mauubos ko naman lahat ng order ko.

“Thailand, Bali, Japan—kahit saan! Basta makalayo ka lang. We’ll take care of everything. Kami na bahala.” “Wait, wait,” putol ni Charlie, nagtaas ng kamay na parang nasa klase. “Kung pupunta tayo sa Japan, ako ang magdedesisyon kung saan kakain. Gusto ko ng ramen. Legit ramen, hindi ‘yung fast-food level.” Umikot ang mata ni Conah, pero ngumiti rin. “Charlie, kahit saan tayo pumunta, food talaga ang iniisip mo.”

Soft-hearted na KJ na lang, tutal pakakainin naman niya ako, e. "Saan ba tayo kakain?" palinga-linga ko sa paligid. Hindi pa rin talaga ako makapaniwala, grabe! "There's a restaurant nearby where we can get some authentic ramen. I know you've been wanting to try it." Naramdaman ko ang pagkalam ng sikmura ko pagkarinig ko pa lang sa salitang Ramen. Ilang beses na akong nakakain no'n sa Pilipinas pero ang isipin na matitikman ko na ang literal na ramen ng mga hapon ay kinikilig ako.

“Pwede bang huwag niyo na lang akong pakialaman? Wala naman kayong silbi kung kaya’t pwede bang paki-close na lang ng mouth??” Sa sandaling iyon ay dumating na ang kanyang pinalutong ramen. Mabilis na kinuha iyon ni Nyna at yumuko upang kumain. Hindi na niya pinansin ang apat na taong nasa gilid niya.

Sabay nilang pinagsaluhan ang mainit na ramen. Lihim na napangiti si Macy. Naging ganun lang ang reaksyon niya kanina dahil ang totoo, pakiramdam niya ay nasa kdrama siya. Kumakain ng ramyeon kasama ang espesyal na lalaki sa buhay niya. At sa oras na ito parang wala na siyang mahihiling pa. Pakiramdam ni Macy ay ito na talaga ang simula para sa kanilang dalawa.

Saad ni Jared. "You are the reason why I'm happy." Saad ni Roan saka hinalikan si Jared. Pumasok na sila sa Ramen house at umorder na ng ramen dahil nilalamig na nga si Roan. Napahigop naman agad si Roan ng sabaw ng ramen ng dumating na ang order nila.

“I want to know what you’ll be ordering.” “Gusto ko ng ahm...” Hindi ako makapag-isip. Hindi umaalis ang tingin niya sa akin. “Gusto ko ng Ramen!” bigla kong sabi. Napatingin ang ilang tao. “Ramen?” tanong niya. Doon ko lang naalala. Wala ngang ramen. Parang gusto kong maglaho. “And I’ll also have Ramen then,” sabi niya.