Novelas y relatos de Sad Hurting Quotes

Madiin n'yang saad habang marahas na hinalikan ang leeg ko. Umiiyak ako sa sinabi n'ya, sa lahat nang pambubogbog n'ya ngayon lang ako nasaktan ng ganito. Pinagsisihang pinakasalan? That's the most hurtful words I ever heard. Ang sakit isipin na pinagsisihan ng taong pinag alayan ko ng puso at kaluluwa. Ang sakit sakit, my heart is bleeding, ang mga mata ko ay punong puno na ng mga luha.

“Gusto mo ba sabihin ko na, layuan mo na si Jami at huwag na huwag kakausapin— tingin mo makikinig ka? Tingin mo ba lalayo ka? Hindi ‘di ba?” Sumbat ko pa tsaka ko nasapo ang mulha. “I wish you didn’t just open up the topic I’m forgetting for a week.” Singhal ko. “I’m sorry—“ “Yeah, sorry. How many times do you have to apologize to realize that you’re fucking hurting me? That I am hurt? That I am crying because of you everyday?” Nagtatampo at masama ang loob kong sabi.

Nanatili akong nakapikit. "I'm sorry, I know it's hard to forgive me easily. I'm just hurt that's why I did all of that to you. Everytime I say things that is hurtful and hurt you physically. I Always saw the sadness in your eyes but I didn't know what to say. I couldn't think anything to say that would take your pain away, I did. So I kept saying to my self that 'I'm sorry.' 'I'm sorry.'"

A faint smile formed into her lips. "We both suffered from all the thing's that happened. Sobrang daming nangyari. Sobrang gulo. Sobrang hirap. Sobrang sakit." Huminga siya ng malalim. "Nakakapagod ang ganito. Sa tuwing nakikita ko si Dal mas nahihirapan ako, dahil hindi ko kayang ibigay ang gusto niya dahil nga sa galit na nararamdaman ko sa iyo dahil sa nangyari."

Nakangiting sabi ni heart at saka sila naghalikan na punong puno ng pagmamahalan sa isa't isa. " I Love You Wifey!". Alexander Santos "I Love You Too Hubby". Heart Ferrer-Santos 'Marami na akong napagdaanan sa buhay. Nagmahal ako nung una pero niloko at pinaramdam sakin ng lalaking mahal KO na Hindi nya ako mahal. At yon ang naging dahilan kung bakit ako naaksidente at sanhi ng pag ka bulag KO. Naging meserable ang buhay KO sa limang taon. Pero lumiwanag ang lahat ng dumating sa buhay KO ang isang munting anghel na syang nagpapasaya sakin at nag bibigay kulay sa madilim kung buhay KO. Masakit para sakin ang pag ka wala nya dahil sa kakambal ng asawa KO ngayon. Gusto kung sumuko pero ayaw kun

dugtong niya, “para tapusin.” Para sa katahimikan. Para sa closure. Para sa katahimikan ng isip. Tumango si Matteo. “Alam ko,” sabi niya. Tumingin siya sa akin. Diretso. “Ysa,” mahina niyang sabi, “sorry.” Isang salita. Simple. Pero mabigat. “Sorry sa trauma.” “Sorry sa takot.” “Sorry sa sakit.” “Sorry sa buhay na muntik kong sirain.”

"It makes you feel like you're not alone. When someone hug you when you're sad or upset it feels like they love you, care for you and understands you." Akala ko ay di nya ako sasagutin kase nga diba ika nya di kami magkaibigan, akala ko para na naman syang walang bibig di sasagutin kagaya noon. Umusog ako para mas mapalapit sakanya. "I'm sorry, Xander." Saad ko saka sya niyakap. "Sorry for what?" "Sa lahat, sorry kagabi at ngayon. Sorry sa inasal ko..." Mas niyakap ko pa sya ng mahigpit, naramdaman kung sumasakit 'tong sugat ko pero tiniis ko nalang muna.

Hinanap ko ito, I start crying hard until I finally found it. "I'm sorry baby, I'm so sorry." Niyakap ko ito at lumakad papunta sa kama ko, the night is my greatest enemy. Sadness hits differently at night.

Baka kung anong gawin nito sa sarili! "My wounds is burning. I can't endure it." He's sobbing. Hinaplos ko ang likod nito. "Ssshhh, everythings gonne be fine." Malambing kong sambit. "It's hurt when our love ones go away with a smile in death. It's torture me as I cann't imagine. It's like i'm in hell. "He sighed. "I fucked up,"mapaklang dagdag nito.

It hurts so damn much. -x