Sad Hurting Quotes Novels & Stories

Saad ko rito na hindi ko na napigilan na tumulo ang aking luha. "I'm sorry...." tanging saad ni Cayden sa akin. Mas lalo lang akong nasaktan. Para saan ba ang sorry na yun? Sorry dahil wala na akong silbe? Sorry because I will end up like this? Sorry kasi hindi na ako yung mahal niya? Anak ng, hoooooo! Ang sakit! Kaya pala nagiging kontrabida yung mga nasasaktan eh kasi sobrang sakit nga naman pala talaga!

Sinubukan niya akong ipaharap sa kanya ngunit mas hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kanya. “Broken hearted ka ba?” Naramdaman ko na niyakap niya rin ako. Nasa gitna kami nang daan at alam ko naman na walang pake sa amin ang mga taong dumadaan. “Huwag ka ng sad.” Matagal kami sa ganoong posisyon. Hinayaan niya lang akong umiyak sa dibdib niya hanggang tumahan ako. “Huwag ka ng sad kasi kapag sad ka hindi ka happy.”

“Gusto mo ba sabihin ko na, layuan mo na si Jami at huwag na huwag kakausapin— tingin mo makikinig ka? Tingin mo ba lalayo ka? Hindi ‘di ba?” Sumbat ko pa tsaka ko nasapo ang mulha. “I wish you didn’t just open up the topic I’m forgetting for a week.” Singhal ko. “I’m sorry—“ “Yeah, sorry. How many times do you have to apologize to realize that you’re fucking hurting me? That I am hurt? That I am crying because of you everyday?” Nagtatampo at masama ang loob kong sabi.

A very rare opportunity seeing her losing her own words. "S-Sandy." I slightly closed my eyes. "Please tell me." "S-Sol, it m-might hurt you. I don't want---" "Just tell me." "D*mn." Huminga pa ito ng malalim saka ang taimtim na pagpikit. Kasabay ng pagbukas ng mata ay siya ring pagbagsak ng mga luha sa mata niya. "I d-don't want to lose your happiness?. It might b-broke your heart."

A faint smile formed into her lips. "We both suffered from all the thing's that happened. Sobrang daming nangyari. Sobrang gulo. Sobrang hirap. Sobrang sakit." Huminga siya ng malalim. "Nakakapagod ang ganito. Sa tuwing nakikita ko si Dal mas nahihirapan ako, dahil hindi ko kayang ibigay ang gusto niya dahil nga sa galit na nararamdaman ko sa iyo dahil sa nangyari."

Habang pinapakinggan ko ang mga sagot ng kaklase ko ay napangiti na lamang ako at itinuon ang sarili ko sa paggawa ng quotes para sa finals namin. Day passes by. I thought I’m okay now, but everything turned upside down when sadness eats me again. It makes my whole system weak and I want to vanish for a while. Kung kailan malapit na akong maka-graduate ay nagkaganito pa ako. Ang totoo ay tatlong araw na akong hindi pumapasok ng ayos, minsan ay late akong dumadating sa room o kaya naman minsan ay dumating na sa point na nag-cucutting na ako sa isang subject dahil nasasakal ako. Pakiramdam ko, unti-unti ko ng nararamdaman ang pagod simula ng mawala si Mama.

Traumatized pa rin ba siya hanggang ngayon? "I see. Pain and trauma are the things that can't just fade away easily. Your brother reminds me of Dave when her mother died. Kung nakita mo lang siya noon ay kahit siguro isang salita mo lang sa kaniya sisigawan ka niya. Gano'n siya ka-sensitive hanggang ngayon. Mabutu na lang at hindi na siya tulad ng dati noon na kung kani-kanino ay napapaaway dahil sa init ng ulo. He's a human too, you know. He may be strong physically, but he can be wrecked inside too. Pain and hatred can change people, Adrianna. Even if you're the kindest person in the world, if hatred conquers you….you'll change."

saad n'ya kaya biglang sumakit ang lalamunan ko. "Bakit ka nangso-sorry?" "Dahil ang dami mong sacrifice para mabigyan ng magandang kinabukasan sina Quentin at Queendra. I'm sorry, dahil hinusgahan kita. Pinagsisihan ko iyon. Kahit na sampalin mo ako ngayon. Tatanggapin ko dahil deserve ko iyon dahil sinaktan kita agad at hinusgahan—" Pak!

Halos hindi ko siya naramdaman. His voice was very sad. And if understood well, he is unfortunate for the one he loves. Sandals? Who do you know that I am in a similar situation? Isn't it just Quinoa. But, impossible, Joaquin told him where, but if he was, wouldn't it be better. I've found what I'm looking for, but if he's going through something like this, maybe it's better if I let him alone first. He probably wouldn't do anything to harm her.

“It’s not your fault if I had a miscarriage. Si Jessica at Amanda ang may gawa ng lahat ng ‘yon.” Umiling ito. “Not just about the baby we lost. But for the heartaches I caused you. The hurtful words I said to you that bruised your heart. I’m so sorry.” Natigilan ako sa sinabi nito. Hindi ko na ‘yon inisip. Napangiti na lamang ako at mahinang umiling. I looked at him.