Sad In Tagalog Novels & Stories

Niyakap siya ni Rigor, “I’m sorry. . .” “I’m sorry,” aniyang napangisi, “Ilang beses mo ba ‘yang binanggit sa kin ngayong araw na ito, ha? Sorry dahil pangit ako? Or sorry dahil nagi-guilty ka sa mga masasakit na salitang nasabi mo? Or nag-so-sorry ka dahil pnagsisihan mong kinopya moa ng mukha ko sa dati mong asawa?”

Maya maya ay mukang natauhan naman siya sa ginawa niya at agad akong ibinaba, niyakap niya ako at puro sorry ang sinabi niya samantalang ako hinahabol ang hininga ko “S-sorry! Sorry Katanaya! Nadala lang ako ng galit ko. Ayoko lang na pinaghihinalaan kami lalo na ang magulang at kaibigan ko” “Sorry!”

Seryoso tanong nito sa akin, Ah, eh dali-dali ako lumayo dito. baka may makakita sa ayos namin baka, kung ano pa ang isipin, "Sorry wika ko dito!" "tsk..kalatar nito may nakakahawa ba ako sakit kung mag madali ka lumayo sa akin seryoso pa nito, sa'ad sa akin. ah hindi naman kasi ganito, pano ko ba ipaliwanag dito," sorry baka kasi may makakita sa ayos natin. baka kung ano isipin, wika ko naman dito.

saad ko sa kaniya bago uminom ng ice tea na nasa harapan ko. “And I learned from that. I can't blame you if you fell for him, he was always there when you needed me. I was so busy chasing my dream that I forgot to include you in it. But now all I can say is thanks for the memories, for being there when I needed you, and for being a good friend and fiancee. Salamat sa lahat, at patawad sa mga pagkukulang at pagkakamali ko,” puno ng sensiridad na saad nito.

"Pilitin mo! Piliin mo yung tama! Mali yang nararamdaman mo! Sobrang mali!" "How!? Tell me how!? Madaling sabihin pero kay hirap, sobrang hirap piliin yung tama. Paano ko pipiliin yung tama kung sa maling ito ako magiging masaya?" nagsisimula ng mangilid ang mga luha ko sa mga mata, ayokong nakilita siyang ganito, nahihirapan at nasasaktan ng labis. "Masaya? Look at yourself! You're not happy! You're miserable! You're hurting yourself!"

It was painful but I guess death is a part of life. Tumayo ako at ngumiti. "Ma, Pa, anak ko. Kung nasaan man kayo ngayon sana masaya kayo. Masakit man para sa akin na wala na kayo, pero napagtanto ko na may rason ang pagkawala ninyo. At simula ngayon ay tatanggapin ko na po talaga na wala na kayo, but your memories will remain forever. I promise I will be stronger this time."

saad ko saka ako naunang naglakad sa kanya. I'm so sick listening to her shits. --- MIKAY Suplado talaga. Sinasabi ko lang naman ang saloobin ko. Totoo naman kasi na malungkot talaga mag-isa, kaya nga kung tutuusin ayokong nag-iisa ako.

Tumango na lang ako at naupo nang ‘di kalayuan sa kanya. “I will go straight to the point. I’m really, really sorry, Althea,” emosyonal na wika niya, at may nagbabadyang mga luha. Parang piniga ang puso ko nang marinig ang sabi niya. Kakaiba talaga ang pakiramdam kapag narinig mo ang sorry na matagal mong hinintay—it’s bittersweet.

Malungkot ba 'to? "Ikinakahiya niya ba na naka-relasyon niya ako dati?" Now, I can feel sadness between his words. Ayos ka lang, gorl?

saad ko " im sporry buntong hininga nito " im sorry" malungkot na saad nito "can you be my bestfriend?" ngiting saad ko habang nakalahad ang kamayu tinitigan lang nito ang kamay ko at bumuntong hininga na tinabig ang kamay ko