Sad Story Tagalog の小説・ストーリー

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Paano ko naman makakayang mawala sa akin ang nag-iisang tumaguyod sa akin? "Hindi marunong magreklamo si Gab. Kahit sira ang tsinelas niya, hindi niya sinasabi sa akin dahil ayaw niyang gumastos ako para sa kaniya. No'ng iniwan kami ng Papa niya, hindi niya sinabi na, 'Mama, paano ako? Wala na akong Papa'. Ang sinabi niya sa akin no'n, 'Ma, hindi kita pagkakaitan na umiyak o malungkot dahil sa ginawa ni Papa pero nandito ako sa tabi mo bilang sandalan mo. Hindi mo lang ako anak, kakampi mo rin ako'..."

Hindi maipagkakaila na naging independent na s'ya sa lalaki at hindi n'ya na kaya na mawala o malayo ito sa kan'ya. "I love you baby," paos ang boses na sabi ni Adrian. Nasa tainga n'ya ang labi nito at nahigit n'yang muli ang kan'yang hininga ng maramdaman ang mainit na hininga nito. Hindi lang iyon, maya-maya pa ay ramdam n'ya ang basang dila ng kasintahan na humahagod sa kan'yang balat mula sa kan'yang tainga pababa sa kan'yang leeg.

biglang sabi niya “Sorry? Para saan?” Takang tanong nito “K- kasi pinag isipan kita ng masama kuya. Sorry talaga ang sama kong kapatid.” Wika niyang halos pigain ang kanyang mga mata nang sa ganon ay may lumabas na kahit konting luha para kaawaan siya nito “Pinag isipan ng masama? Pwede bang ipaliwanag mo nga ng maayos sumasakit ang ulo ko sayo ehh.”

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"

"Why are you crying? Hindi dapat ganito 'yon!" "Ano pala ang gusto mong mangyari?" Hindi makontrol ni Luke ang pag-angat-baba ng kaniyang dibdib. Nalulunod siya sa saring luha. "Gusto mo bang sumaya ako?!" "Alam ko na wala akong karapatan pero 'wag mo akong sabihan na hindi ako dapat nagkakaganito kasi feelings ko 'to!" Naaalarmang lumapit si Logan. Sisinok-sinok na umatras si Luke. Inilahad niya ang palad at sumenyas na tumigil ang lalaki. "'Wag. 'Wag ka ng lalapit. I'm sorry, I made you disappointed in me but I can't help but be attached to you."

Maniniwala ba siya sa mga sinasabi nito sa kanya? " I'm sorry for all the bad things I've done to you in the past, sweetheart. Actually, I did remember you when you wrote that letter to me. Ikaw 'yong hinalikan ko because of some stupid dare. I regret hurting you back then. I know it's late already but I want to say sorry, sweetheart. Totoo ang sinabi ko sa'yo na mahal kita when I first saw you in my house after so many years. You captured my heart immediately. Halos mabaliw ako sa kakahanap sa'yo when I read that letter. Hindi ako tumigil para mahanap ka lang. Kahit na ba binabalewala mo ako at hindi pinapansin. Mabuti na lamang at nakita kitang muli. Akala ko ay okay na tayo pero bigla ka

“Sorry, Cataleya. I didn’t mean what I said yesterday. Galit pa ba sa akin ang inaanak ko?” Ang sarap sa pakiramdam ng malambing na bosboseg kanyang Ninong Santino. Alam niyang sinadya lang nitong maging sweet dahil naroon ang kanyang Daddy. Pag wala ang ama niya, lagi itong suplado. Pero ayos na rin, at least nag-sorry ito. Unti-unting nawala ang inis niya. “Let’s go. Late na tayo pareho,” ani ng kanyang Ninong.

kuyom ang palad nito Parang biglang nanlambot ang aking mga tuhod sa narinig. “I dont hate you Jake, Hindi mo kasalanan. Kasalanan ko dahil ipinagpilitan ko ang sarili ko sa taong hindi ako mahal.” pumipiyok na saad ni Mark. Wala akong maisip na salita na pwede kong sabihin. Gulat na gulat ako sa mga nalaman ko ngayon. All this time, ako ang mahal ni Lindsay. Biglang kumabog ang aking dibdib at hindi ko maintindihan ang mararamdaman.

seryosong sagot ko "Yeah, nakaraan na iyun pero alam kong alam mo na mahirap kalimutan. Alam kong nasa puso mo pa rin ang sugat na dulot ng nakaraan at alam kong mahirap para sa iyo na kalimutan ang lahat-lahat." seryoso niyang wika