Sailing Boat Quotes Novels & Stories

Mga bago ang mukha nila sa akin, yung ibang sentinels na kilala ko ang mukha ay tahimik lang sa isang gilid at nakikinig. "Four battle ships is not enough. We are facing Charybdis. We need hundreds who will surround the ocean and air ships for rescue. Make sure that there will be physicians waiting in the air ship." Komento ni Elijah at mabilis naman na nagsulat ang mga sentinels. "How about the scout in Venossa Ocean?"

“Sige ganito na lang, mamasyal tayo roon sa may tabing dagat. Mukhang kaunti lang ang tao, oh. ” Mabuti pa nga. Magsuot ka ng sombrero para wala nang makakita ng ‘kagwapuhan’ mo. Baka mamaya masundan pa nila tayo at palibutan ka na naman,” masungit niyang sambit dito.

Nataranta na siya, ngunit sanay ang bata sa urgent na gawain dahil ito ang pangaral niya lagi rito. Lumapit ito sa kaniya, sa harapan lang ang tali nito kaya tumalikod siya. Kailangan may magmamaneho ng cruiserboat dahil kung hindi niya ito maagapan mapupunta sila sa mas malalakas na alon na parte ng dagat. Agad siyang tumalikod rito. "Release me!"

Paano naman ako makakasakay ng barko eh lumaki nga akong mahirap. "Kung ganoon, gagawin nating memorable ang unang pagsakay mo sa barko," usal niya at kumindat pa. "Kung ano man ang plinaplano mo, utang na loob huwag mo ng ituloy," agad kong sagot.

At sa gitna ng malawak na dagat, malamig na hangin, at kumikislap na mga bituin sa langit, pakiramdam ko ay posible nga ang lahat. Nagpatuloy ang gabi sa masayang kwentuhan, lambingan, at mga pangakong pareho naming gustong tuparin. At habang dahan-dahang umaalon ang yate sa gitna ng karagatan, alam kong isa ito sa mga gabing hinding-hindi ko makakalimutan. Isang gabi ng adventure. Isang gabi ng saya. At isang gabi na nagpapaalala sa akin na ang pinakamagandang paglalakbay ay hindi tungkol sa lugar na pupuntahan—

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Hinawakan niya lang ang pisngi niya habang natatawa. "My sail is shipping!" Naiintindihan ko ang tinutukoy niya. I just don't want to give in to the idea dahil gulong gulo ako sa namumuong nararamdaman ko para sa taong hindi ko kapareho ng estado sa buhay.

Pero napakagat ako sa labi ko nang pinaikutan ako ng isang speed boat sakay sakay ang ibang coast guard. "Ma'am delikado na po dito! Malalaki masyado ang alon. Kahit na magaling kayong lumangoy kung mahahampas kayo ng alon ng 'to posibleng may mga dala 'tong pating." sigaw ng isang lalaki na naka life vest. " 'Yung boyfriend ko po! Napano na po?!" sigaw ko pabalik at luminga linga pa rin sa paligid.

Required ba na dapat marunong lumangoy kapag naliligo sa dagat? Mas kumunot ang noo ko ng makitang dahan-dahan syang lumalapit sakin. "Vee! Wag kang gagalaw kapag umatras ka pa mag tiwala ka--"

“I’m glad ikaw ang nakasama ko sa parasailing na ito.” “So do I.” Jeremie smiled. “That’s why you should learn to move on, to keep moving forward without any rush. Take your time. Make good memories. So that when one day you’ll leave, you’ll be like that sunset. Your brightness will forever be remembered those whom you made happy.”